مرا هر لحظه منزل آسمانی
تو را هر دم خیالی و گمانی
تو گویی کو طمع کردهست در من
جهانی زین خیال اندر زیانی
بر آن چشم دروغت طمع کردم
که چون دوزخ نمودستت جنانی
بر آن عقل خسیست طمع کردم
که جان دادی برای خاکدانی
چه نور افزاید از برق آفتابی
چه بربندد ز ویرانی جهانی
ز یک قطره چه خواهد خورد بحری
ز یک حبه چه دزدد گنج و کانی
چه رونق یا چه آرایش فزاید
ز پژمرده گیایی گلستانی
به حق نور چشم دلبر من
که روشنتر از این نبود نشانی
به حق آن دو لعل قندبارش
که شرح آن نگنجد در دهانی
که مقصودم گشاد سینهای بود
نه طمع آنک بگشایم دکانی
غرض تا نانی آن جا پخته گردد
نه آنک درربایم از تو نانی
ز بهمان و فلان تو فارغ آیند
طمع آن نی که گویندم فلانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تبیین جستجوی معنوی و عشق عمیق خود میپردازد. او از لحظاتی که به آرزوها و خیالات دلبستهاش میگذرد، سخن میگوید و به ناکامیهای ناشی از این خیالات اشاره میکند. شاعر به نظر میرسد که نسبت به صورت ظاهری و حواشی زندگی بیاعتناست و به جای آن به جستجوی حقیقت و شناخت عمیقتری از عشق و زندگی میپردازد. او در نهایت میکوشد تا فهمی عمیقتر از زندگی و روابط انسانی به دست آورد که فراتر از مال و منال است. عشق او به معشوق، نشاندهندهی جستجو برای نوری است که میتواند دلش را روشن کند.
هوش مصنوعی: هر لحظه برای من مانند یک منزل آسمانی و زیباست، ولی تو هر دم فقط خیالات و گمانهای بیپایه در سر داری.
هوش مصنوعی: تو گویی کسی طمع به من کرده که در نتیجهٔ این خیال به زیان افتاده است.
هوش مصنوعی: من به چشمان دروغین تو امیدوار بودم، در حالی که آنها مانند دوزخ، دیوانگی و فریبی را در تو نمایان کردهاند.
هوش مصنوعی: به خاطر عقل پست و خسیسی که داری، به تو طمع کردم که برای یک بدن خاکی جان خود را فدای آن کنی.
هوش مصنوعی: چگونه نوری که از برق آفتاب میدرخشد میتواند به ویرانی جهانی که پیش آمده، افزوده شود؟ یعنی زیبایی و روشنی آفتاب نمیتواند در مقابل ویرانی و تباهی قرار گیرد.
هوش مصنوعی: از یک قطرهای که به دریا میرسد، چه چیز ارزشمندی میتواند به دست آورد؟ همچنین، از یک حبه، چه برکتی میتواند برباید و برود؟ در واقع، اشاره به ناچیز بودن مقدار اندک در برابر نعمتهای بسیار بزرگ دارد.
هوش مصنوعی: اندکی پژمرده شدن یک گیاه در باغ، چه زیبایی یا جذابیتی میتواند به گلستان اضافه کند؟
هوش مصنوعی: به حق نور چشم محبوب من که هیچ نشانهای روشنتر از این وجود ندارد.
هوش مصنوعی: درباره زیبایی و شیرینی لبان دلبرش چنین میگوید که آنقدر زیبا و شیرین هستند که هیچ زبانی نمیتواند وصف آن را بیان کند.
هوش مصنوعی: منظور من از این گفتگو، بیان احساسات و گشادهدلی است نه اینکه به دنبال طمع و سودجویی از راه کسب و کار باشم.
هوش مصنوعی: من هدفم این است که در آنجا (مقصودم از این سخن) نانی به دست آورم که پخته و آماده شده باشد، نه اینکه بخواهم نانی را از تو بگیرم.
هوش مصنوعی: از کسانی که به تو وابستهاند، جدا شو، زیرا در اینجا به آن لذتی نمیرسد که دربارهاش به تو میگویم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دریغا میر بونصرا دریغا
که بس شادی ندیدی از جوانی
ولیکن راد مردان جهاندار
چو گل باشند کوته زندگانی
به جام اندر تو پنداری روان است
و لیکن گر روان دانی روانی
به ماهی ماند ، آبستن به مریخ
بزاید ، چون فراز لب رسانی
شکفته شد گل از باد خزانی
تو در باد خزانی بی زیانی
همه شمشاد و نرگس گشتی ای دل
چه چیزی مردمی یا بوستانی
ز بوی موی پیچان سنبلی تو
[...]
دریغا میر بونصرا دریغا
که بس شادی ندیدی از جوانی
و لیکن راد مردان جهاندار
چو گل باشند کوته زندگانی
مرا تا باشد این درد نهانی
تو را جویم که درمانم تو دانی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.