مگیر ای ساقی از مستان کرانی
که کم یابی گرانی بیگرانی
بیا ای سرو گلرخ سوی گلشن
که به از سرو نبود سایه بانی
چو نور از ناودان چشم ریزد
یقین بیبام نبود ناودانی
عجب آن بام بالای چه خانهست
مبارک جا مبارک خاندانی
که را بود این گمان که بازیابیم
نشانی زین چنین فتنه نشانی
دلی که چون شفق غرقاب خون بود
پر از خورشید شد چون آسمانی
ز حرص این شکم پهلو تهی کن
که تا پهلو زنی با پهلوانی
عجب ننگت نمیآید برادر
ز جانی کو بود محتاج نانی
که آب زندگانی گفت ما را
که جز دکان نان داری دکانی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به نقش ساقی و مستان اشاره میکند و از کمبودهایی که در زندگی وجود دارد، میگوید. او به زیبایی سرو و گلها در گلشن اشاره کرده و سایهبانی را که بهتر از سرو نیست، مورد ستایش قرار میدهد. همچنین، به وضعیت دلهای غرقاب در غم و خون اشاره میکند که میتوانند به روشنی و روشنایی تبدیل شوند. شاعر به حرص و طمع اشاره کرده و از برادرش میخواهد که از این حرص دوری کند و خاطرنشان میکند که انسان باید از نیازهای واقعی زندگی فراتر برود. در نهایت، به این نکته میپردازد که آب زندگی ما را به درک عمیقتری از وجود فرامیخواند و تنها به نان محدود نمیشود.
هوش مصنوعی: ای ساقی، از مینوشان مستان، چیزی نگیر و آنها را ناراحت نکن، زیرا اگر از شراب کم داشته باشی، اقبال و خوشحالی را از دست میدهی.
هوش مصنوعی: بیا ای زیبا و گلگونرخ (چهرهات مانند گل) به سمت باغ گل که هیچ سایهبانی بهتر از سرو (درخت سرو) نیست.
هوش مصنوعی: اگر نور از ناودانی که در یک خانه قرار دارد، بتابد، نشاندهنده این است که آن خانه بام دارد و یک ساختار مناسب برای زندگی. پس اگر نوری از ناودان بدون وجود بام بریزد، این نشان میدهد که آن خانه وجود ندارد.
هوش مصنوعی: عجب است که آن بام بالای چه خانهای قرار دارد، چرا که آنجا مکان بسیار نیکو و متعلق به خانوادهای نیکو است.
هوش مصنوعی: چه کسی فکر کرده است که ما بتوانیم نشانهای از این فتنهٔ عظیم را پیدا کنیم؟
هوش مصنوعی: دلی که در آغاز مانند شفق (غروب) به شدت غمگین و غرق در درد و اندوه بود، اکنون پر از پرتوهای خوشبختی و روشنی شده است؛ یعنی حالتی از شادی و سرزندگی به آن دست داده است.
هوش مصنوعی: به خاطر حرص و طمع به شکم، تن خود را لاغر و خالی کن تا بتوانی با قهرمانان و پهلوانان رقابت کنی.
هوش مصنوعی: عجب است که تو، برادر، از این وضعیت شرمنده نمیشوی؛ چرا که جان تو به نان نیاز دارد.
هوش مصنوعی: آب زندگانی (معنا و مفهوم زندگی) به ما گفت که غیر از دکان نان (درآمد و معاش) هیچ دکانی (منبع دیگری) برای ما وجود ندارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
دریغا میر بونصرا دریغا
که بس شادی ندیدی از جوانی
ولیکن راد مردان جهاندار
چو گل باشند کوته زندگانی
به جام اندر تو پنداری روان است
و لیکن گر روان دانی روانی
به ماهی ماند ، آبستن به مریخ
بزاید ، چون فراز لب رسانی
شکفته شد گل از باد خزانی
تو در باد خزانی بی زیانی
همه شمشاد و نرگس گشتی ای دل
چه چیزی مردمی یا بوستانی
ز بوی موی پیچان سنبلی تو
[...]
دریغا میر بونصرا دریغا
که بس شادی ندیدی از جوانی
و لیکن راد مردان جهاندار
چو گل باشند کوته زندگانی
مرا تا باشد این درد نهانی
تو را جویم که درمانم تو دانی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.