صلا ای صوفیان کامروز باری
سماع است و شراب و عیش آری
صلا که ساعتی دیگر نیابی
ز مشرق تا به مغرب هوشیاری
چنان در بحر مستی غرق گردند
که دل در عشق خوبی خوش عذاری
از این مستان ننوشی های و هویی
وزین خوبان نبینی گوشواری
در این مستان کجا وهمی رسیدی
گر این مستان ننالند از خماری
به صد عالم نگنجد از جلالت
چنین سلطان و اعظم شهریاری
ولیکن چون غبار انگیخت اسپش
به وهم آمد کر و فر سواری
دهان بربند کاین جا یک نظر نیست
که بشناسد سواری از غباری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: مولانا صوفیان را به بزم سماع و شراب و مستی فرامیخواند و میگوید بهزودی هیچ هشیاری در جهان نمیماند. مستیِ این مستان خاموش و بینیاز از ظاهر است و جز از نالهی خمارشان نمیتوان به حالشان پی برد. سپس از پادشاهی سخن میگوید که در هیچ جهانی نمیگنجد و مردم تنها از گرد اسب او به وجودش گمان میبرند. در پایان خود را به خاموشی فرامیخواند، زیرا کسی نیست که سوار را از غبار بازشناسد.
هوش مصنوعی: ای صوفیان، بیایید که امروز بهراستی هنگام سماع و شراب و شادمانی است؛ آری، چنین است.
هوش مصنوعی: بشتابید و بیایید، زیرا تا ساعتی دیگر از مشرق تا مغرب هیچ آدم هشیاری پیدا نمیکنید و همه مست خواهند شد.
هوش مصنوعی: اهل این بزم چنان در دریای مستی غرق میشوند که دل عاشق در عشق زیبارویی خوشرخسار غرق میشود.
هوش مصنوعی: از این مستان های و هوی و هیاهو نمیشنوی و بر این زیبارویان گوشواره و زیوری نمیبینی؛ یعنی مستی آنان خاموش و درونی است و زیباییشان به آرایش ظاهری نیاز ندارد.
هوش مصنوعی: هیچ گمان و خیالی به حال این مستان راه نمییافت، اگر از رنج خمار ناله نمیکردند؛ یعنی تنها از نالهشان میتوان به حالشان پی برد.
هوش مصنوعی: چنین پادشاه و شهریار بزرگی از فرط شکوه و جلال در صد جهان هم نمیگنجد.
هوش مصنوعی: اما چون اسب او گرد و غبار برانگیخت، شکوه و تاختوتاز سواری به خیال مردم آمد؛ یعنی مردم تنها از اثر و نشانهاش به وجود او پی میبرند.
هوش مصنوعی: خاموش باش، زیرا در اینجا حتی یک چشم بینا نیست که سوار را از غبار تشخیص دهد؛ مردم به نشانهها دل خوشاند و حقیقت را نمیشناسند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چو آلیزنده شده در مرغزاری
نباشد بر دلش از بار باری
جهان را نیست جز مردم شکاری
نه جز خور هست کس را نیز کاری
یکی مر گاو بر پروار را کس
جز از قصاب ناید خواستاری
کسی کو زاد و خورد و مرد چون خر
[...]
ز تو نشگفت فضل و بردباری
چنان کز ما جفا و زشتکاری
به مو واجی چرا ته بیقراری
مگر پروردهٔ باد بهاری
چرا گردی بهکوه و دشت و صحرا
به جان ته ندارم اختیاری
ندارم جز غم تو غمگساری
نه جز تیمار تو تیمارداری
مرا از تو غم تو یادگارست
از این بهتر چه باشد یادگاری
بدان تا روزگارم خوش کنی تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.