اگر یار مرا از من برآری
من او گشتم بگو با او چه داری
میان ما چو تو مویی نبینی
تو مانی در میان شرمساری
ببین عیب ار چه عاشق گشت رسوا
نباشد عار گر بحری است عاری
بیا ای دست اندر آب کرده
کلوخ خشک خواهی تا برآری
تو خواهی همچو ابر بازگونه
که باران از زمین بر چرخ باری
چو ناخن نیز نگذارد تو را عشق
روا باشد که آن سر را بخاری
قراری یابی آنگه بر لب عشق
چو ساکن گشتهای در بیقراری
مکن یاد کسی ای جان شیرین
که نشناسد خزان را از بهاری
نداند عطسه را زان لاغ دیگر
نداند شیر از روبه عیاری
بگفتم این و نک غوطی بخوردم
در آن موج لطیف شهریاری
شدم از کار من از شمس تبریز
بیا در کار گر تو مرد کاری



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به رابطه عاشق و معشوق میپردازد و گفتههایش بیانگر کشمکشهای عشق و وابستگی عاطفی است. او اظهار میکند که اگر معشوق او را ترک کند، خود او نیز بیمعنا میشود و تنها شرم و عار برای معشوق باقی میماند. شاعر در توصیف عشق، آن را امری سرنوشتساز و غیرقابلفرار میداند که انگار عاشق در آن غوطهور است و قدرت رهایی ندارد. همچنین، به اهمیت درک و تفاوت احساسات مانند عشق و تنهایی اشاره میکند و به دوست خود، شمس تبریز، دعوت میکند که در این لحظههای حساس به یاریاش بیاید.
هوش مصنوعی: اگر محبوب من را از من جدا کنی، من به جای او شوم و بگو ببین با او چه نقشهایی داری.
هوش مصنوعی: اگر در رابطهٔ ما هیچ فاصلهای وجود نداشته باشد و تو هم هیچ نشانهای از خودت نگذاری، آنگاه تو در میانهٔ شرم و خجالت من خواهی ماند.
هوش مصنوعی: اگرچه عاشق به خاطر عیبهایش رسوا شده، این عیب برای او عیب نیست، زیرا او به دریا (عشق) دست یافته و از آن بهرهمند است.
هوش مصنوعی: ای کسی که در تلاش هستی تا با دست خود، کلوخ خشک را از آب مرطوب کنی (یا آن را نرم کنی)، بیا ببین چه کار دشواری است که باید انجام دهی.
هوش مصنوعی: تو میخواهی مانند ابر، به زمین برگردی و همچون باران از آسمان بر زمین بباری.
هوش مصنوعی: اگر عشق تو را از خودت جدا کند، جنبهٔ این عشق درست است و باید این درد را تحمل کنی، همانطور که ناخن نمیگذارد سر را از بخاری دور کنی.
هوش مصنوعی: اگر در حال بیقراری و آشفتگی عشق قرار بگیری، به جایی میرسی که در احساس عشق آرامش پیدا میکنی.
هوش مصنوعی: ای جان شیرین، به یاد کسی نباش که نتواند خزان را از بهار تشخیص دهد، زیرا او ارزش لحظات خوب و زیبا را نمیداند.
هوش مصنوعی: کسی که از لاغری خبر ندارد، عطسه را نشناسد و همچنین کسی که از شیر (توانایی و قدرت) مطلع نیست، نمیتواند فریب روباه را بفهمد. در واقع، نادانی و عدم شناخت افراد را از درک واقعیات بازمیدارد.
هوش مصنوعی: گفتم این مطلب را و در همان حال، غوطهور شدم در آن موج زیبا و دلنشین شاهوار.
هوش مصنوعی: از کار خودم ناتوان شدم و تنها شمس تبریز میتواند به من کمک کند، زیرا تو در کار خود فردی ماهر و توانمند هستی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
چو آلیزنده شده در مرغزاری
نباشد بر دلش از بار باری
جهان را نیست جز مردم شکاری
نه جز خور هست کس را نیز کاری
یکی مر گاو بر پروار را کس
جز از قصاب ناید خواستاری
کسی کو زاد و خورد و مرد چون خر
[...]
ز تو نشگفت فضل و بردباری
چنان کز ما جفا و زشتکاری
به مو واجی چرا ته بیقراری
مگر پروردهٔ باد بهاری
چرا گردی بهکوه و دشت و صحرا
به جان ته ندارم اختیاری
ندارم جز غم تو غمگساری
نه جز تیمار تو تیمارداری
مرا از تو غم تو یادگارست
از این بهتر چه باشد یادگاری
بدان تا روزگارم خوش کنی تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.