سلام علیک ای مقصود هستی
هم از آغاز روز امروز مستی
تویی می، واجب آید باده خوردن
تویی بت، واجب آید بت پرستی
به دوران تو منسوخ است شیشه
بگردان آن سبوهای دودستی
بیا بشنو حدیث پوست کنده
همه مغزم چو در مغزم نشستی
هلا ای یوسف خوبان به مصر آ
ز قعر چه به حبل الله رستی
بگیر ای چرخ پیر چنبری پشت
رسن را سخت کز چنبر بجستی
منم لولی و سرنا خوش نوازم
بده شکر ،نی ام را چون شکستی
به دو بوسه مخا از خشم لب را
تو ده نان چون دهانها را ببستی
بلی گو نی مگو ای صورت عشق
که سلطان بلی شاه الستی
بلی تو برآردمان به بالا
بلی ما فرود آرد به پستی
خمش کن عشق خود مجنون خویش است
نه لیلی گنجد و نی فاطمستی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به ستایش معشوق و مقصود هستی میپردازد و بیان میکند که او منشأ همهی زیباییها و شگفتیهاست. از شیشه و مستی یاد میکند و به ضرورت عشق و محبت برای تداوم حیات اشاره میکند. شاعر با استفاده از تمثیلهایی نظیر یوسف و تشبیه عشق به مجنون، نشان میدهد که عشق میتواند انسان را به اوج و فرود ببرد. در انتها، عشق را به عنوان نیرویی قوی و مستقل توصیف میکند که فراتر از هر نام و نشانی است.
هوش مصنوعی: سلام بر تو ای مقصود هستی، که هم از آغاز دنیا تا به امروز، باعث شگفتی و مستی من هستی.
هوش مصنوعی: تو خود میباشی که نوشیدن باده ضروری است و همچنین تو همان بت زیبا هستی که پرستش او ضروری میباشد.
هوش مصنوعی: در زمان تو، دیگر شیشه و سبو (ظرف آب) کاربردی ندارد و باید آنها را کنار گذاشت، چون تنها توجه به تو و عشق تو مهم است.
هوش مصنوعی: بیا و بشنو داستانی که از درونم میگوید، زیرا تمام عقل و فکر من به اندازهای در وجود تو متمرکز شده که مانند مغز، درون مغزم جا گرفته است.
هوش مصنوعی: ای یوسف زیبایان، به مصر بیایید و از کجا رهایی یافتهاید، از عمق تاریکی به مدد حبلالله (رشته الهی) نجات یافتهاید.
هوش مصنوعی: ای چرخ دوران پیر، محکم به بند زندگی و مشکلات وابستهام، زیرا از چنگال سختیها رهایی یافتهام.
هوش مصنوعی: من یک ولگرد و بیسر و پا هستم و به خوبی ساز میزنم. پس شکر را بده، زیرا وقتی نی (ساز) من شکسته، دلم برای نواختن تنگ میشود.
هوش مصنوعی: دلالت بر این دارد که با دو بوسه، خشم و کینه را فراموش کن و مانند غذایی که میپزند تا دهانها را ببندند، از تلخی و تندی دوری کن.
هوش مصنوعی: ای عشق که مانند یک شاه بزرگ و سلطنتی هستی، نمیتوانم جز "بلی" بگویم و به هیچ دلیلی منفی صحبت نکنم.
هوش مصنوعی: بهراستی تو ما را به اوج و بلندی میکشی، در حالی که ما خود به پایینی و سقوط میرویم.
هوش مصنوعی: عشق تو مجنون خودت است، بنابراین سکوت کن. نه لیلی در شدت عشق تو جا میشود و نه فاطمه در آن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
همه سالِه، به جَشنَ انْدر نِشَستی
چُو یک ساعتْ دِلَش بر غَم نَخَستی
خائی گنده ترسا پرستی
در اسلام را بر خود ببستی
چه دست آویز داری اندر اسلام
زناری در میان آویز دستی
بمستی بر سر حمدان نشستی
[...]
شها چون پیل و فرزین شه پرستم
نه چون اسبست کارم رخپرستی
رهی آمد چو رخ پیشت پیاده
چو فرزین میرود اکنون ز مستی
چو نوشینباده را در پرده بستی
خمار بادهٔ نوشین شکستی
تو خود بودی که روی مردم دهر
به آب مردمی می باز شستی
تو بودی جرهباز همت آخر
کجا شد آن کله داری و چستی
گرفتم دیگران بیمار بخلند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.