دریغا کز میان ای یار رفتی
به درد و حسرت بسیار رفتی
بسی زنهار گفتی لابه کردی
چه سود از حکم بی‌زنهار رفتی
به هر سو چاره جستی حیله کردی
ندیده چاره و ناچار رفتی
کنار پرگل و روی چو ماهت
چه شد چون در زمین خوار رفتی
ز حلقه دوستان و همنشینان
میان خاک و مور و مار رفتی
چه شد آن نکته‌ها و آن سخن‌ها
چه شد عقلی که در اسرار رفتی
چه شد دستی که دست ما گرفتی
چه شد پایی که در گلزار رفتی
لطیف و خوب و مردم دار بودی
درون خاک مردم خوار رفتی
چه اندیشه که می‌کردی و ناگاه
به راه دور و ناهموار رفتی
فلک بگریست و مه را رو خراشید
در آن ساعت که زار زار رفتی
دلم خون شد چه پرسم من چه دانم
بگو باری عجب بیدار رفتی
چو رفتی صحبت پاکان گزیدی
و یا محروم و باانکار رفتی
جوابک‌های شیرینت کجا شد
خمش کردی و از گفتار رفتی
زهی داغ و زهی حسرت که ناگه
سفر کردی مسافروار رفتی
کجا رفتی که پیدا نیست گردت
زهی پرخون رهی کاین بار رفتی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به یار خود می‌نگرد که ناگهان و بدون هیچ آگاه‌سازی از او جدا شده است. او با حسرت و درد از رفتن یار سخن می‌گوید و به یاد می‌آورد که یار چگونه در جمع دوستان و در کنار زیبایی‌ها بوده است. شاعر از ناچاری و احساس فقدان خود می‌نالد و به این می‌اندیشد که یار چه اندیشه‌ها و سخنانی داشته که اکنون بی‌خبر از آنها رفته است. او از عمق غم و داغ جدایی می‌گوید و چشم به راه یاری است که به یک باره و بی‌خبر ترک کرده است. در پایان، حسرت و ناتوانی در درک جدایی یار و بی‌خبری از او به وضوح حس می‌شود.
هوش مصنوعی: ای یار، افسوس که تو از میان ما رفتی و با رفتنت، درد و حسرت زیادی به جا گذاشتی.
هوش مصنوعی: بسیار اصرار کردی و با ناله و زاری خواستی که بمانى، اما چه فایده که با این حال بدون هیچ ملاحظه‌ای رفتی.
هوش مصنوعی: به همه‌جا برای پیدا کردن راه‌حل تلاش کردی، اما به خاطر نداشتن تدبیر مناسب، ناگزیر از راه دیگری رفتی.
هوش مصنوعی: کنار گل‌ها و بر روی ماهت چه اتفاقی افتاد که از آنجا به زمین و خاک پناه بردی؟
هوش مصنوعی: تو از میان دوستان و همنشینان خود جدا شدی و به خاک و عالم مردگان پیوستی.
هوش مصنوعی: آن نکته‌ها و سخنان حکیمانه چه شد؟ چه بر سر آن عقل و دانش تو آمد که به اسرار و حقایق پی برده بود؟
هوش مصنوعی: چرا آن دستی که ما را در دست گرفت، و آن پایی که به باغ آمد، اکنون نیستند؟
هوش مصنوعی: تو انسان لطیف، خوب و مهربانی بودی، اما اکنون در دنیای ظلم و بی‌رحمی به خاک سپرده شده‌ای.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به کسی اشاره می‌کند که به طور ناگهانی و بدون مقدمه، به راهی دشوار و دور می‌رود. او به فکر و اندیشه‌های آن شخص اشاره می‌کند و از او می‌پرسد چگونه چنین تصمیمی گرفت و به این مسیر سخت قدم گذاشت.
هوش مصنوعی: در آن زمانی که تو با حالت زار و اندوه به دور رفتی، آسمان به شدت گریه کرد و ماه را هم مورد آسیب قرار داد.
هوش مصنوعی: دل من پر از غم و اندوه شده و نمی‌دانم به چه چیزی باید بپرسم. واقعاً عجیب است که تو بیدار و آگاهانه از کنار من رفتی.
هوش مصنوعی: وقتی که تو جدا شدی، با افراد پاک و نیکو جلسه‌ای انتخاب کردی، یا اینکه دور از آنها و به انکار حقیقت رفتی.
هوش مصنوعی: جواب‌های شیرین و دلنشین تو کجا رفت؟ چرا ناگهان سکوت کردی و از گفتگو دور شدی؟
هوش مصنوعی: چقدر غم‌انگیز و دردناک است که ناگهان سفر کردی و رفتی، به‌گونه‌ای که گویی فقط یک مسافر بودی و نماندی تا یادگاری از خود برجای بگذاری.
هوش مصنوعی: کجا رفتی که اثری از تو نیست، ای مسافر که به سختی از این مسیر رفته‌ای و خاطر ما را مجروح کردی؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
اگر در پای کس یک خار رفتی
به جان شاه صد مسمار رفتی
گذشتی تیز گام ای اختر صبح
مگر از خواب ما بیزار رفتی
من از ناآگهی گم کرده راهم
تو بیدار آمدی بیدار رفتی
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.