صد خمار است و طرب در نظر آن دیده
که در آن روی نظر کرده بود دزدیده
صد نشاط است و هوس در سر آن سرمستی
که رخ خود به کف پاش بود مالیده
عشوه و مکر زمانه نپذیرد گوشی
که سلام از لب آن یار بود بشنیده
پیچ زلفش چو ندیدی تو برو معذوری
ای تو در نیک و بد دور زمان پیچیده
نی تراشی است که اندر نی صورت بدمد
هیچ دیدی تو نیی بینفسی نالیده
گر بداند که حریف لب کی خواهد شد
کِیْ برنجد ز بریدن قلم بالیده
گر بپرسند چه فرق است میان تو و غیر
فرق این بس که توی فرق مرا خاریده
جرعهٔ کَن فَیَکون بر سر آن خاک بریخت
لب عشاق جهان خاک تو را لیسیده
شمس تبریز تو را عشق شناسد نه خرد
بر دم باد بهاری نرسد پوسیده



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف حالتهای عاشقانه و شگفتیهای عشق میپردازد. در فضای سرمستی و نشاط، شخصیت عاشق از زیباییهای یار و تأثیر او بر دل و روح خود سخن میگوید. عشق به یار به گونهای است که حتی از زخمها و مصائب زمانه هم مگذارند. شاعر به تمایزگذاری میان خود و دیگران میپردازد و یادآور میشود که عشق حقیقی فراتر از خرد و دانش است. در نهایت، عشق به اوج خود میرسد و شمس تبریز به عنوان نماد عشق ناب معرفی میشود که در آن هیچ چیزی جز عشق واقعی نیست.
هوش مصنوعی: در دلی که به چهرهٔ محبوب نظر کرده، صد حسرت و شوق وجود دارد؛ چرا که آن چشم زیبایی که در آن صورت را دیده، به نوعی او را فریب داده است.
هوش مصنوعی: سرمستی که چهرهاش را به دست آن یار مالید، باعث ایجاد شادی و هوسهای بسیاری در دلها شده است.
هوش مصنوعی: زمانه هرگز به فریب و زیرکی پاسخ نمیدهد اگر گوش کسی که سلام از لب معشوق شنیده باشد.
هوش مصنوعی: اگر تو پیچ زلف آن معشوق را ندیدهای، نباید از او عذرخواهی کنی، زیرا در خوب و بد، زمان به قدری پیچیده است که باعث ایجاد چنین معذوریتی میشود.
هوش مصنوعی: این بیت اشاره دارد به اینکه نی، فرای از اینکه خود چه شکلی دارد، صدای خاصی دارد که از دل آن برمیآید؛ بنابراین شگفتی نکن از اینکه نی چگونه صدای نالهای را ایجاد میکند. در واقع، این ناله از بینفسی و جداییاش نشأت میگیرد و نشاندهندهٔ غم و اندوه درونی آن است.
هوش مصنوعی: اگر حریف بداند که لب کی خواهد شد، هرگز از بریدن قلم (نوشتن) بالیده نمیشود. در واقع، او به این دلیل که میداند کلامش چه تأثیری خواهد گذاشت، از نوشتن احساس نارضایتی نمیکند.
هوش مصنوعی: اگر از دیگران بپرسند که چه تفاوتی بین تو و دیگران وجود دارد، باید بگویم تفاوت این است که تو، با توجّه به عشق و نزاکتی که داری، مرا آزار دادهای.
هوش مصنوعی: عاشقان دنیا وقتی به قبر تو میرسند، جرعهای از عشق را بر سر آن خاک میریزند، چون لبهایشان به آن خاک بوسه زده و آن را نوازش کرده است.
هوش مصنوعی: شمس تبریز، که نمایانگر عشق و محبت است، تنها عشق را میشناسد نه عقل و اندیشه را. عشق همچون بادی بهاری نمیتواند به چیزی که پژمرده و پوسیده شده، برسد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
یاد آن وقت که جانانهٔ ما ترسیده
آمدی بر سر من از همه کس دزدیده
در برم بودی تا وقتِ سحر همخوابه
وز رقیبان همه شب بر تنِ من لرزیده
گر بگویم که کدام است چنان دان که دگر
[...]
ای چو چشم خوش تو چشم کسی کم دیده
شکر ننگ تو برتنگ شکر خندیده
وجهی از روی تو در دیده من خوشتر نیست
ز آن سبب دیده من دیده ترا دردیده
دیده اهل نظر دیده بسی خوب و ترا
[...]
دل من از غم تو گرد جهان گردیده
ناکسم من به جهان چون رخ تو گردیده
حال مسکین دل ما را تو چه پرسی آخر
حال او چون سر زلفین تو شد شوریده
صبر گفتی بکن ای دوست به ایام فراق
[...]
به ستم کی رود از جای دل غم دیده؟
این سپندی است که مرگ بسی آتش دیده
زخم ناسور من از حسرت مشک است کباب
شانه زلف سیاهش به سمن پیچیده
گوهر راز مرا بر کف اظهار گذاشت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.