رندان همه جمعند در این دیر مغانه
درده تو یکی رطل بدان پیر یگانه
خون ریزبک عشق در و بام گرفتهست
و آن عقل گریزان شده از خانه به خانه
یک پرده برانداخته آن شاهد اعظم
از پرده برون رفته همه اهل زمانه
آن جنس که عشاق در این بحر فتادند
چه جای امان باشد و چه جای امانه
کی سرد شود عشق ز آواز ملامت
هرگز نرمد شیر ز فریاد زنانه
پر کن تو یکی رطل ز میهای خدایی
مگذار خدایان طبیعت به میانه
اول بده آن رطل بدان نفس محدث
تا ناطقهاش هیچ نگوید ز فسانه
چون بند شود نطق یکی سیل درآید
کز کون و مکان هیچ نبینی تو نشانه
شمس الحق تبریز چه آتش که برافروخت
احسنت زهی آتش و شاباش زبانه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل مولانا، رندان در دیر مغان جمع شدهاند و عشق به مانند دمی پر شور در فضا حاکم است. عشق بر تمام وجود حاکم شده و عقل از بیم و ملامت در حال فرار است. شاعر به تأکید بر اهمیت شراب ربانی و اهمیت ناپرداختن به خدایان طبیعت میپردازد و میخواهد که روح عشق در وجود انسان جاری شود. اشاره به شمس تبریزی و تأثیر آتشین او بر دلها و جانها، بیانگر شور و شیدایی عشقورزی است که نمیتواند در برابر ملامتها سرد شود.
هوش مصنوعی: در این مکان میخانه، همهٔ آدمهای فریبکار و خوشگذران جمع شدهاند، تو نیز به این جمع بپیوند و یک رطل شراب (یعنی مقدار زیادی) به آن پیرهی با تجربه بده.
هوش مصنوعی: عشق در این مکان به شدت جاری است و حتی بر دیوارها و سقفها نیز اثر گذاشته، در حالی که عقل، از این فضا فراری شده و مدام در حال رفت و آمد است.
هوش مصنوعی: آن شاهد بزرگ و زیبا، پردهای را کنار زده و از پشت پرده بیرون آمده است و تمام مردم زمانه را به تماشا دعوت کرده است.
هوش مصنوعی: عشق و محبت آنقدر عمیق و پرخطر است که ورود به آن برای عاشقان شبیه غرق شدن در دریا میباشد، پس هیچ جایی برای امنیت و آرامش در این عشق وجود ندارد.
هوش مصنوعی: عشق هرگز از انتقاد و سرزنش سرد نمیشود؛ همانطور که شیر هرگز از صدای زنان نرم و آرام نمیشود.
هوش مصنوعی: دل را با شرابهای الهی پر کن و بگذار دنیا و خدایان طبیعت از این میان کنار بروند.
هوش مصنوعی: نخست آن شیشه یا ظرف پر باده را به ما بده تا نفسی که تازه و نو است، چیزی از داستانها و حرفهای کهنه نگوید.
هوش مصنوعی: زمانی که زبان قطع شود، مانند سیلی به چشمت میآید که از تمام موجودات و مکانها نشانهای نمیبینی.
هوش مصنوعی: شمسالحق تبریز، چه آتشی را روشن کرده است! احسنت بر این آتش و شادباش بر شعلههایش.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای خواجه عمید زَمَن و فخر زمانه
ای صاحب آزاده و زیبا و یگانه
مر فضل تو را نیست پدیدار کرانه
تو زنده و فضل تو در آفاق فسانه
سر در کف پایت نهم، ای یار یگانه
روزی که درآیی ز درم مست شبانه
در صورت خوبان همه نوریست الهی
از شمع رخت میزند آن نور زبانه
با چشم تو یک رنگ چو گشتیم به مستی
[...]
ای ترک پریچهره از آن جام شبانه
در ده بصبوحی می گلرنگ مغانه
گفنی که بده جان ز پی بوسه و بستان
بستان و بده تا کی از این عذر و بهانه
جان بر طبق شوق نهم پیش تو روزی
[...]
دی آن بت کافر بچه با چنگ و چغانه
می رفت بسر وقت حریفان شبانه
بر لاله زنیلش اثر داغ صبوحی
بر ماه ز مشکش گره جعد مغانه
یاقوت بمی شسته و آراسته خورشید
[...]
معشوقه به چنگ آر و می و چنگ و چغانه
کاحوال جهان جمله فسون است و فسانه
ساقی به می از لوح دلم عقل فروشوی
تا چند غم عالم و افسوس زمانه
کوته نظران چهره مقصود نبینند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.