هزار بار کشیدهست عشقِ کافرخو
شبم ز بام به حجره، ز حجره تا سر کو
شب آن چنان به گاه آمده که هی برخیز
گرفته گوش مرا سخت همچو گوش سبو
ز هرچه پُر کندم، من سبوی تسلیمم
سبو اسیر سقایست، چون گریزد از او؟
هزار بار سبو را به سنگ بشکست او
شکست او خوشم آید ز شوق و ذوق رفو
سبو سپرده بدو گوش با هزاران دل
بدان هوس که خورد غوطه در میانهٔ جو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و تأثیرات عمیق آن بر زندگیاش میپردازد. او احساس میکند که عشق همچون یک بار سنگین او را به تسلیم میکشاند و شبها بیخواب و نگران است. استحکام عشق را به سبویی تشبیه میکند که در دست سقای عشق است و هنگامی که شکست، نشانهای از شوق و ذوق او برای رهایی و ترمیم وجود دارد. شاعر از فلسفهٔ وجودی سبو و نقشی که در زندگیاش ایفا میکند، غافل نیست و به شکلی زیبا، عشق را با نوسانات زندگی پیوند میزند.
هوش مصنوعی: عشق کافرچهرهام را به اندازهای آزرده و خسته کرده که بارها از بام به اتاق و از اتاق تا انتهای کوچه رفتهام.
هوش مصنوعی: شب آنقدر تاریک و سنگین شده است که هی به من میگوید بلند شو و توجه کن، بهطوری که مثل گوش سبو که به دهانهاش محکم چسبیده، من هم به این صدا سخت گوش دادهام.
هوش مصنوعی: من هرچه را پر کنم، در واقع سبوی تسلیم و تن دادن هستم. سبو (پیکر) در دست سقا (آبپاش) است و اگر سبو از او فرار کند، چگونه میتواند آزاد باشد؟
هوش مصنوعی: او (یعنی صوفی یا عاشق) هزار بار سبو را با سنگ شکست، اما از این شکستن خوشحال است و از شوق و علاقه به رفو (دوختن) آن لذت میبرد. ترس از شکستن و آسیب دیدن او را به سوی زیبایی و تجدیدنظر در محبت میکشاند.
هوش مصنوعی: سبوی شراب را به او سپردهاند و دلهای فراوانی به خاطر میل به نوشیدن، در انتظارند که او در میانهٔ چشمه، غوطهور شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خری سبوی سرو روده گوش و خم پهلو
کماسه پشت و کدو گردن و تکاو گلو
چو آمد آید با او سبوی و روده و خم
چو شد کماسه رود با وی و تگا و کدو
خری سرش ز خری چون کدوی بیدانه
[...]
کمان شدم ز غم عشق آن کمان ابرو
که هست زیر لب لعل فام او لؤلو
غم فراق تو بندی نهاد بر پایم
که بر ندارم دست از دل و سر از زانو
ز مهر خسته عشقش بود تن زاهد
[...]
به نسبت از تو پیمبر بنازد ای سید
که از بقا نسب ذات توست حاصل ازو
عزیز ز تو کس نیست بر پیمبر از آنک
سلالهٔ گل اوئی و لالهٔ گل او
خدایگانا در ملک شرع معجز تو
شکست بند طلسم زمانه جادو
زبیم پاس تو در مرغزار ملک جهان
که شیر محترز است از چراگه آهو
همای معدلتت سایه آنچنان افکند
[...]
به دادخواه زِ دستِ تو میروم سویِ اردو
مگر خلاص دهندم ز پای مالِ غم تو
به آن امید که یرغوچیانِ حضرتِ اعلا
به حکم یاسه روانت در آورند به یرغو
به خیره چند کُشی بیگناه خلقِ جهان را
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.