ز بامداد سعادت سه بوسه داد مرا
که بامداد عنایت خجسته باد مرا
به یاد آر دلا تا چه خواب دیدی دوش
که بامداد سعادت دری گشاد مرا
مگر به خواب بدیدم که مه مرا برداشت
ببرد بر فلک و بر فلک نهاد مرا
فتاده دیدم دل را خراب در راهش
ترانه گویان کاین دم چنین فتاد مرا
میان عشق و دلم پیش کارها بودهست
که اندک اندک آیدهمی به یاد مرا
اگر نمود به ظاهر که عشق زاد ز من
همیبدان به حقیقت که عشق زاد مرا
ایا پدید صفاتت نهان چو جان ذاتت
به ذات تو که تویی جملگی مراد مرا
همیرسد ز توام بوسه و نمیبینم
ز پردههای طبیعت که این کی داد مرا
مبُر وظیفهٔ رحمت که در فنا افتم
فغان برآورم آن جا که داد داد مرا
به جای بوسه اگر خود مرا رسد دشنام
خوشم که حادثه کردهست اوستاد مرا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از بوسههای سهگانهای سخن میگوید که در بامداد به او داده شده و آن را نشانهای از سعادت و عنایت میداند. او به یاد رویاهایی میافتد که در شب گذشته دیده و دلش دچار حسرت و عشق به معشوق است. شاعر به این نکته اشاره میکند که عشق اورا به یاد خود میآورد و نشاندهندهٔ رابطهٔ عمیق میان عشق و وجودش است. او از صفات معشوق سخن میگوید و به این نتیجه میرسد که عشق، حقیقتی عمیقتر از ظواهر است. در پایان، به موضوع رحمت و فنا اشاره میکند و حتی دشنام از سوی معشوق را به جای بوسه نیز میپذیرد و آن را نشانهای از محبت و حادثهای خاص میداند.
هوش مصنوعی: از صبح سعادت، سه بوسه به من بخشید که صبح نعمت و رحمت بر من خوش باد.
هوش مصنوعی: به یاد بیاور ای دل که شب گذشته چه رؤیایی دیدی که صبحگاه سعادت فرصتی فراهم آورد و در را به روی من گشود.
هوش مصنوعی: شاید در خواب این تصویر را دیدم که ماه مرا برداشت و به آسمان برد و بر بلندای آسمان قرار داد.
هوش مصنوعی: دل مرا در مسیر عشق خراب و ویران دیدم، و در حالتی شاد و سرمست به ترانهخوانی مشغول بودم، چرا که این حال همینگونه مرا به زمین انداخت.
هوش مصنوعی: در دل من و عشق، مسائلی وجود داشته که به تدریج خاطرات آنها به یادم میآید.
هوش مصنوعی: اگر عشق بهظاهر از من پدید آمده، در واقع باید دانست که عشق از درون من شکل گرفته و زادهٔ وجود خود من است.
هوش مصنوعی: ای خدا آیا صفات تو که مانند جان تو در پس پرده پنهان است، در ذات تو نیست؟ تو خود بالکامل آرزوی من هستی.
هوش مصنوعی: من از تو بوسهای میرسد، اما به دلیل مانعهایی که از طبیعت وجود دارد، نمیتوانم ببینم که این بوسه چگونه یا چه زمانی به من داده شده است.
هوش مصنوعی: رحمت را از من مگیر، زیرا که اگر به فنا بروم، در آن حال فریاد و نالهام بلند خواهد شد، به خاطر اینکه او در آنجا به من حق و چیزی داده است.
هوش مصنوعی: اگر به جای بوسه، دشنامی به من بدهند، برای من بهتر است؛ زیرا این نشاندهندهٔ تأثیر استاد بر من است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کنون که با تو بهم صحبت اوفتاد مرا
دعا کنم که وصالت خجسته باد مرا
هزار شکر خدا را، که در جمیع امور
همیشه بر کرم اوست اعتماد مرا
هزار لطف و کرم میرسد بجان ز حبیب
بدین خوشم که : بدانست استناد مرا
بجای لطف و کرم گر ملامتی آید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.