بانگ برآمد ز دل و جان من
که ز معشوقه پنهان من
سجدهگه اصل من و فرع من
تاج سر من شه و سلطان من
خسته و بستهست دل و دست من
دست غم یوسف کنعان من
دست نمودم که بگو زخم کیست
گفت ز دست من و دستان من
دل بنمودم که ببین خون شدهست
دید و بخندید دلستان من
گفت به خنده که برو شکر کن
عید مرا ای شده قربان من
گفتم قربان کیام یار گفت
آن منی آن منی آن من
صبح چو خندید دو چشمم گریست
دید ملک دیدهٔ گریان من
جوش برآورد و روان کرد آب
از شفقت چشمهٔ حیوان من
نک اثر آب حیاتش نگر
در بن هر سی و دو دندان من
آب حیات است روانه ز جوش
تازه بدو سدرهٔ ایمان من
بندهٔ این آبم و این میر آب
بندهتر از من دل حیران من
بس کن گستاخ مرو هین خموش
پیش شهنشاه نهاندان من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عواطف عمیق و احساسات خود نسبت به معشوق اشاره میکند. او با صدای دل و جانش از دردهای پنهان و عشقش صحبت میکند و معشوق را به عنوان تاج سر و سلطان زندگیاش معرفی مینماید. دل او از غم و بیقراری سرشار است و در تلاش است تا زخمهایش را به معشوق نشان دهد، که این اقدام نیز به لبخند معشوق منجر میشود. معشوق به او میگوید که باید شکرگزار باشد و در جواب به او اشاره میکند که او خود تمامی وجود اوست. در انتها، شاعر به احوالات خود و رابطهاش با معشوق میپردازد و به عمیقترین احساسات و وابستگیهایش اشاره میکند.
هوش مصنوعی: ندایی از درون دل و جانم برخاست که من به خاطر معشوقم در خفا هستم.
هوش مصنوعی: سجدهگاه، اصل و ریشهٔ وجود من است و تمام شاخههای وجودم به آن برمیگردد. در واقع، این سجدهگاه مانند تاجی بر سر من است و من در آن مقام، مانند یک پادشاه و سلطان احساس قدرت و عظمت میکنم.
هوش مصنوعی: دل و دستانم به شدت خسته و ناتوان شدهاند و در درد و غم شدید گرفتار هستند، به گونهای که این درد مرا به یاد یوسف، پسر یعقوب، و غمهایی که او کشید میاندازد.
هوش مصنوعی: دست خود را نشان دادم و پرسیدم که این زخم متعلق به کیست. او پاسخ داد که این زخم از جانب خود من و دستان من است.
هوش مصنوعی: دل را نشان دادم که ببین خونین شده است، دل من که محبوبم است، آن را دید و به خنده پاسخ داد.
هوش مصنوعی: یار به شوخی به من میگوید که برو و شکرگزاری کن به خاطر عید من، ای کسی که قربان من شدهای.
هوش مصنوعی: گفتم قربان کیستم، یار پاسخ داد: تو همان کسی هستی که من به او عشق میورزم و تو هم متعلق به من هستی.
هوش مصنوعی: صبح وقتی که با لبخندش آغاز شد، دو چشم من اشک ریختند؛ زیرا در آن لحظه، ملک (فرشته) مبارک، نشانگر چشمان گریان من بود.
هوش مصنوعی: از محبت چشمهٔ وجود و حیات من، آبی جوشید و روان شد.
هوش مصنوعی: اثر آب حیات خداوند را در عمق هر سی و دو دندان من (که اشاره به دندانهای انسان دارد) ببین. این دندانها به نوعی نماد زندگی و بقا هستند که زیبایی و الطاف الهی را نمایان میکنند.
هوش مصنوعی: آب حیات (نماد زندگی و جاودانگی) از چشمهای زنده به سوی سدرهٔ (درختی در بهشت) ایمان من در حال جریان است.
من بنده و سپاسگزار این آب (حیات) هستم و این میراب. و سپاسگزارتر و بندهتر از من، دل حیران من است.
هوش مصنوعی: ای گستاخ، دیگر بس کن و جلو نرو، خاموش باش، زیرا در حضور شاهی که از هر چیزی باخبر است، نباید خود را نشان دهی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گوی به دست آمده چوگان من
دامن من گشته گریبان من
جان منی جان منی جان من
آن منی آن منی آن من
شاه منی لایق سودای من
قند منی لایق دندان من
نور منی باش در این چشم من
[...]
شوق کشان کرد گریبان من
گریه زده دست به دامان من
ای لب لعلت شکرستان من
وی دهنت چشمه حیوان من
تا سر زلف تو ندیدم دگر
جمع نشد حال پریشان من
درد فراق تو هلاکم کند
[...]
جاودان این حجاب ای جان من
ای خلیل الله ِ من برهان من
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.