|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سیر گشتم ز نازهای خسان
کم زنم من چو روغن به لسان
بعد از این شهد را نهان دارم
تا نیفتند اندر او مگسان
خویش را بعد از این چنان دزدم
که نیابند مر مرا عسسان
هر زمان جانب دگر تازم
بی‌رفیقان و صاحبان و کسان
ای خدا در تو چون گریخته‌ام
این چنین قوم را به من مرسان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از ناز و دلربایی کسانی می‌گوید که سعی دارد از آنها دور شود. او تصمیم می‌گیرد که محبت و شفقت خود را پنهان نگه دارد تا دیگران به او آسیب نرسانند. همچنین، شاعر به این باور می‌رسد که باید از جمع و معاشرت با دیگران دور شود و خود را به خدا نزدیکتر کند. او به خداوند پناه می‌برد و از او درخواست می‌کند که او را از گزند جمعیت دور نگه دارد.
هوش مصنوعی: من از نازهای افرادی که پست و بی‌ارزشند دور شدم و نمی‌توانم مانند روغن به زبان آسیب بزنم.
هوش مصنوعی: از این به بعد، شهد (که نماد محبت یا چیزهای خوب است) را مخفی می‌کنم تا مگس‌ها (نماد افرادی که به دنبال بهره‌گیری از آن هستند) به آن دسترسی پیدا نکنند.
هوش مصنوعی: از این به بعد طوری خود را پنهان می‌کنم که عسس‌ها (ماموران) نتوانند مرا پیدا کنند.
هوش مصنوعی: هر بار به سمت جدیدی می‌روم، بدون همراه و دوستان و آشنایان.
هوش مصنوعی: خدایا، من به تو پناه آورده‌ام و از این قوم و مردم دور شده‌ام، پس مرا مورد آزار قرار نده.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
عالم از قهر و لطف او ترسان
صالح و طالح از فزع یکسان
نانی از خوان خود دهی به کسان
به که حلوا خوری ز خوان خسان
نتهی راز پیش بلهوسان
ورچه هستت زبان به دست کسان
من ندیدم سلامتی ز خسان
گر تو دیدی سلام من برسان
کرم حق چو می کند احسان
میشود حرفه رهبر انسان
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.