هر روز بامداد سلام علیکما
آن جا که شه نشیند و آن وقت مرتضا
دل ایستاد پیشش بسته دو دست خویش
تا دست شاه بخشد پایان زر و عطا
جان مست کاس و تا ابدالدهر گه گهی
بر خوان جسم کاسه نهد دل نصیب ما
تا زان نصیب بخشد دست مسیح عشق
مر مرده را سعادت و بیمار را دوا
برگ تمام یابد از او باغ عشرتی
هم بانوا شود ز طرب چنگل دوتا
در رقص گشته تن ز نواهای تن به تن
جان خود خراب و مست در آن محو و آن فنا
زندان شده بهشت ز نای و ز نوش عشق
قاضی عقل مست در آن مسند قضا
سوی مدرس خرد آیند در سؤال
کاین فتنه عظیم در اسلام شد چرا
مفتی عقل کل به فتوی دهد جواب
کاین دم قیامتست روا کو و ناروا
در عیدگاه وصل برآمد خطیب عشق
با ذوالفقار و گفت مر آن شاه را ثنا
از بحر لامکان همه جانهای گوهری
کرده نثار گوهر و مرجان جانها
خاصان خاص و پردگیان سرای عشق
صف صف نشسته در هوسش بر در سرا
چون از شکاف پرده بر ایشان نظر کند
بس نعرههای عشق برآید که مرحبا
میخواست سینهاش که سنایی دهد به چرخ
سینای سینهاش بنگنجید در سما
هر چار عنصرند در این جوش همچو دیک
نی نار برقرار و نه خاک و نم هوا
گه خاک در لباس گیا رفت از هوس
گه آب خود هوا شد از بهر این ولا
از راه روغناس شده آب آتشی
آتش شده ز عشق هوا هم در این فضا
ارکان به خانه خانه بگشته چو بیذقی
از بهر عشق شاه نه از لهو چون شما
ای بیخبر برو که تو را آب روشنیست
تا وارهد ز آب و گلت صفوت صفا
زیرا که طالب صفت صفوتست آب
وان نیست جز وصال تو با قلزم ضیا
ز آدم اگر بگردی او بیخدای نیست
ابلیس وار سنگ خوری از کف خدا
آری خدای نیست ولیکن خدای را
این سنتیست رفته در اسرار کبریا
چون پیش آدم از دل و جان و بدن کنی
یک سجدهای به امر حق از صدق بیریا
هر سو که تو بگردی از قبله بعد از آن
کعبه بگردد آن سو بهر دل تو را
مجموع چون نباشم در راه پس ز من
مجموع چون شوند رفیقان باوفا
دیوارهای خانه چو مجموع شد به نظم
آن گاه اهل خانه در او جمع شد دلا
چون کیسه جمع نبود باشد دریده درز
پس سیم جمع چون شود از وی یکی بیا
مجموع چون شوم چو به تبریز شد مقیم
شمس الحقی که او شد سرجمع هر علا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این غزل، مولانا به وصف عشق و وصال میپردازد و فضایی mystical و عرفانی را توصیف میکند. او به شاه عشق اشاره دارد که جانها را در آغوش میگیرد و به آنان سعادت و شفای روحی میبخشد. در این منظر، عقل و علم در برابر عشق ناکام میمانند و قاضی عشق بر حقایق عمیق وجودی میافزاید. شاعر به جاذبههای عشق و زیباییهای آن اشاره میکند، به طوریکه عناصری چون خاک و آب و آتش در این عشق به هم میپیوندند و به صورت جدیدی در میآیند. در نهایت، او به وحدت و جمع شدن دلها در عشق اشاره میکند و میگوید که هر کس که در طلب عشق حقیقی است، در واقع بهدنبال وصال خدای خویش است.
هوش مصنوعی: هر روز صبح، سلام به شما باد در جایی که شاه نشسته است و آن زمان، علی (مرتضا) نیز حضور دارد.
هوش مصنوعی: دل (قلب) من در برابر او ایستاده و دستهایم را به نشانهٔ طلب به هم بستهام تا او که شاه است، به من بخششهای فراوان و پایان (خاتمه) خوشی بدهد.
هوش مصنوعی: جان مست، مثل یک میهمان خوشحال، بر سفرهٔ وجود مینشیند و هر از گاهی، کاسهٔ دل را که نشاندهندهٔ خواستهها و آرزوهایمان است، به ما میدهد. این تصویر به جاودانگی و لذت روح در لحظاتی از زندگی اشاره دارد.
هوش مصنوعی: دست مسیح عشق، که نماد عشق الهی است، میتواند به مردگان زندگی دوباره ببخشد و به بیماران آرامش و شفا بدهد. در واقع، قدرت عشق و محبت قادر است حتی در ناامیدی نیز امید و سعادت بیاورد.
هوش مصنوعی: به زودی میرسد که تمام برگهای باغ عشق از بین برود، اما با صداهای شاد (نوا) به دو قسمت تقسیم میشود و لذت و شادی به وجود میآورد.
هوش مصنوعی: بدن در موسیقی و نواهای لطیف به رقص درآمده و روح انسان در حال تباهی و مستی است و در این حال، در جذبه و فنا قرار دارد.
هوش مصنوعی: به سبب نغمههای عشق و شراب، بهشت نیز به مانند زندان شده است و قاضی عقل، که نمایندهٔ عدالت و قضاوت است، در آن مقام فراموشی و مستی به سر میبرد.
هوش مصنوعی: عقلهای زیرک و متفکر به سوی مدرسه علم میآیند و علت این آشفتگی بزرگ در دین اسلام را میپرسند.
هوش مصنوعی: عالم و مفتی کامل به سوالاتی که دربارهٔ این فتنه در اسلام پیش آمده پاسخ میدهد و میگوید که در این زمان، که زمان قیامت است، تشخیص خوب و بد مجاز است.
هوش مصنوعی: در روز عید وصال، خطیب عشق با شمشیر ذوالفقار (شمشیر امام علی) ظاهر شد و شروع به ستایش آن شاه (خدا یا محبوب) کرد.
هوش مصنوعی: از بینهایت وجود، همه جانهای ارزشمند مانند جواهر و مرجان را نثار کردهاند.
هوش مصنوعی: مردان و زنان خاص و برگزیده عشق در صفهای منظم نشستهاند، در انتظار ورود به خانه عشق و با آرزوهای خود مشغولند.
هوش مصنوعی: هنگامی که از پشت پرده بر این عاشقان نظر افکند، فریادهای عشق بلند میشود و همه دلتنگیها و شوقهایشان آشکار میگردد.
هوش مصنوعی: سینهاش میخواست که حالتی از عشق یا احساسات عمیق را به معشوقش (سنایی، شاعر بزرگ) منتقل کند، بهطوریکه این احساسات در آسمانِ قلبش گنجانده شود و به شکل آهنگ خوشی درآید.
هوش مصنوعی: تمامی چهار عنصر (آتش، آب، خاک و هوا) در این وضعیت به هم پیوستهاند، مانند آنکه در یک دیک نی (ساز موسیقی) در هم تنیده شدهاند و نه فقط خاک و نم (آب) و هوا بلکه عنصر دیگری هم در این ترکیب حضور دارد.
هوش مصنوعی: گاهی خاک به شکل گیاهان از سر هوس حرکت میکند، و گاهی آب میشود تا به خاطر این محبت و عشق (به معشوق) در این فضا قرار گیرد.
هوش مصنوعی: از روغن گرفته شده، آب مانند آتش شده و آتش نیز بر اثر عشق به هوا تبدیل شده است. در این فضا، عشق همه چیز را دگرگون کرده است.
هوش مصنوعی: عشق حقیقی در زندگی من باعث شده که تمام اصول و پایههای زندگیام از بین بروند، و من مانند بیذق، که گیاهی است که در خانه خود ریشه میزند، به عشق شاه دلبستهام؛ نه به خاطر سرگرمیهایی چون شما.
هوش مصنوعی: ای کسی که از حقیقت بیخبری، برو؛ زیرا برای تو آب روشن (نور) وجود دارد که تو را از آلودگی و زشتیها به پاکی و زیبایی میرساند.
هوش مصنوعی: زیرا که کسی که طالب حق است، به دنبال پاکی و صفا میباشد، و آب و نیکی جز از طریق وصل شدن به تو و دریای روشنی (محبت و حقیقت) به دست نمیآید.
هوش مصنوعی: انسان اگر از خداوند دور شود، بیخدا نیست و مانند ابلیس که از رحمت خدا دور شد، از لطف و فیض الهی محروم میشود.
هوش مصنوعی: هرچند که ممکن است بهظاهر خداوندی وجود نداشته باشد، اما در حقیقت این یک سنت عرفانی است که در لایههای عمیق عالم هستی وجود دارد.
هوش مصنوعی: چنانچه به خاطر خدا از روی صداقت و بدون ریا یک سجده به آدم نکنی، نه از دل و جان و نه از بدن، نمیتوانی به خدا نزدیک شوی.
هوش مصنوعی: هر جا که تو بروی و به سمتی بچرخید، آن کعبه (که نماد قبله و مکان مقدس در دین اسلام است) به خاطر محبت و علاقهٔ تو به آن سمت میچرخد. به عبارت دیگر، عشق تو به یک سو باعث میشود که کعبه نیز به آن سو توجه کند.
هوش مصنوعی: اگر من در مسیر واحدی نباشم و جمع نشوم، دوستان باوفا چگونه میتوانند با هم جمع شوند و در کنار هم باشند؟
هوش مصنوعی: وقتی دیوارهای خانه به خود نظم و ترتیب بیفتند، آنگاه اهل خانه نیز در آنجا گرد هم میآیند.
هوش مصنوعی: وقتی که کیسه نداشته باشی، درز آن را باز میکنیم و چیزی از آن نمیماند. اگر سیم (چیزی که برای جمع کردن است) نیز بیفتد، دیگر چیزی از آن باقی نمیماند.
هوش مصنوعی: وقتی که من در تبریز بهسر میبرم، شمس حقیقت (شمس تبریزی) که تمام صفات و فضایل در او جمع شده است، به من نزدیک میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
تا داد باغ را سمن و گل بنونوا
بلبل همی سراید بر گل بنونوا
رود و سرود ساخته بر سرو فاخته
چون عاشقی که باشد معشوق او نوا
مشک و عبیر بارد بر گلستان شمال
[...]
چون نای بینوایم ازین نای بینوا
شادی ندید هیچ کس از نای بینوا
با کوه گویم آنچه ازو پر شود دلم
زیرا جواب گفته من نیست جز صدا
شد دیده تیره و نخورم غم ز بهر آنک
[...]
آمدگه وداع چو تاریک شد هوا
آن مه که هست جان و دلم را بدو هوا
گرمی گرفته از جگر گرم او زمین
سردی گرفته از نفس سرد من هوا
ماه تمام او شده چون آسمان کبود
[...]
منسوخ شد مروت و معدوم شد وفا
زین هر دو مانده نام چو سیمرغ و کیمیا
شد راستی خیانت و شد زیرکی سفه
شد دوستی عداوت و شد مردمی جفا
گشتهست باژگونه همه رسمهای خلق
[...]
ای بر مراد رأی تو ایام رامضا
بسته میان بطاعت فرمان تو قضا
از جاه تو گرفته سیادت بسی شرف
وز فر تو فزوده وزارت بسی بها
خلق خدای را برعایت تویی پناه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.