ای زیان و ای زیان و ای زیان و ای زیان
هوشیاری در میان بیخودان و مستیان
بی محابا درده ای ساقی مدام اندر مدام
تا نماند هوشیاری عاقلی اندر جهان
یار دعوی می کند گر عاشقی دیوانه شو
سرد باشد عاقلی در حلقه دیوانگان
گر درآید عاقلی گو کار دارم راه نیست
ور درآید عاشقی دستش بگیر و درکشان
عیب بینی از چه خیزد خیزد از عقل ملول
تشنه هرگز عیب داند دید در آب روان
عقل منکر هیچ گونه از نشان‌ها نگذرد
بی نشان رو بی‌نشان تا زخم ناید بر نشان
یوسفی شو گر تو را خامی بنخاسی برد
گلشنی شو گر تو را خاری نداند گو مدان
عیسیی شو گر تو را خانه نباشد گو مباش
دیده‌ای شو گرت روپوشی نماند گو ممان
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ هوش و جنون و تضاد میان عقل و عشق است. شاعر به ارزیابی افراد مختلف می‌پردازد و بیان می‌کند که در جمع عاشقان، عقل و هوشیاری جایگاهی ندارد و فقط دیوانگان می‌توانند به درستی عشق را درک کنند. او تأکید می‌کند که افرادی که از عقل خود دلگیر هستند و به آنها می‌بالند، در واقع از عشق و حالت‌های خاص آن غافل‌اند. شاعر در نهایت به شنوندگان توصیه می‌کند که برای تلاشی در مسیر عشق، از قید عقل رها شوند و خود را به احساسات واگذارند.
هوش مصنوعی: ای زیان، ای درد و خسارت، که هوشیاری در میان بیخودان و مستیان وجود ندارد.
هوش مصنوعی: ای ساقی، بی‌پروا و بدون ترس، دائم به ما شراب بده تا دیگر هیچ عقل و هوشیاری در این دنیا باقی نماند.
هوش مصنوعی: معشوق ادعا می‌کند که اگر عاشق شوی، باید دیوانه‌وار رفتار کنی، چرا که آدم عاقل در میان دیوانگان دست‌وپا خواهد زد و هیچ‌گاه احساس سرما نخواهد کرد.
هوش مصنوعی: اگر فرد عاقلی وارد شود و بگوید که کار مهمی دارم، به او توجه نکنید و راهی ندارید. اما اگر عاشقی بیاید، دست او را بگیرید و او را جذب کنید و به جمع خود بیاورید.
هوش مصنوعی: نقد کردن و دیدن عیب‌های دیگران به دلیل این است که عقل آدمی به شدت خسته و بی‌حوصله است، و کسی که در حال تشنگی و خستگی است، نمی‌تواند زیبایی‌ها را در آب روان ببیند.
هوش مصنوعی: عقل هرگز به هیچ نشانه‌ای که دلالت بر موجودیت چیزی دارد، اعتراف نمی‌کند و نمی‌تواند از آن بگذرد. برای این که دچار زخم و آسیبی نشوید، باید بدون نشانه و علامت بروید.
هوش مصنوعی: اگر خامی تو را به مقام پایین ببرد، مانند یوسف، به کمال و مقام والا دست یاب؛ و اگر دوستانت، تو را به عنوان خار بشناسند، مانند گلشنی (باغ گل) باش و نگذار این مسأله تو را نگران کند.
هوش مصنوعی: اگر تو در زندگی‌ات مکان یا پناهگاهی نداری، می‌توانی مانند عیسی (پیامبر) باشی و از این ناراحتی را حس نکنی. همچنین اگر روپوش یا پوشش مناسبی نداری، مثل چشمی باش که به دنیا نگاه می‌کند و نگران نباش.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خواسته تاراج گشته، سر نهاده بر زیان
لشکرت همواره یافه، چون رمهٔ رفته شبان
چیست آن آبی چو آتش و آهنی چون پرنیان
بیروان تن پیکری پاکیزه چون بی‌تنْ روان
گر بجنبانیش آب است، ار بلرزانی درخش
ور بیندازیش تیر است، ار بدو یازی کمان
از خرد آگاه نه در مغز باشد چون خرد
[...]
بس که جستم تا بیابم من از آن دلبر نشان
تا گمان اندر یقین گم شد یقین اندر گمان
تا که می‌جستم ندیدم تا بدیدم گم شدم
گم شده گم کرده را هرگز کجا یابد نشان
در خیال من نیامد در یقینم هم نبود
[...]
سرو دیدستم که باشد رسته اندر بوستان
بوستان هرگز ندیدیم رسته بر سرو روان
بوستانی ساختی تو برسر سرو سهی
پر گل و پر لاله و پر نرگس و پر ارغوان
ای بهار خوبرویان چند حیلت کرده ای
[...]
خسروا جائی بهمت ساختی، جائی بلند
پر ز خوان خواهی کنونش کرد و خواهی پر سخوان
تیر تو مفتاح شد در کار فتح قلعه ها
تیر تو مومول شد در دیده های دیده بان
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.