مهرهای از جان ربودم بیدهان و بیدهان
گر رقیب او بداند گو بدان و گو بدان
سر او را نقش کردم نقش کردم نقش کرد
هر که خواهد گو بخوان و گو بخوان و گو بخوان
پیش منکر می شدم من نیستم من نیستم
هستم اکنون در میان و در میان و در میان
گر تو گویی کو درستی کو درستی کو گواه
در شکست من بیان و صد بیان و صد بیان
اشک چشمم بس گواه و بس گواه و بس گواه
رنگ رویم بس نشان و بس نشان و بس نشان
نک نشان لاله رویی لاله رویی لالهای
بر رخ من زعفران و زعفران و زعفران
جز صلاح الدین نداند این سخن را این سخن
من غلام زیرکان و زیرکان و زیرکان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات عمیق و معانی عشق میپردازد. او با اشاره به ربودن مهرهای از جان خود، از عشق و جدایی سخن میگوید و نشان میدهد که هرچند از نظر ظاهری بیصداست، در واقع در درونش افکار و احساسات زیادی جریان دارد. او به وجود گواهی در اشک و رنگ چهرهاش اشاره میکند و به عمق عشق و عشقورزیاش میپردازد که بر دل و روحم تأثیر گذاشته است. در نهایت، شخصیت او به شناخت عمیقتری از عشق و حقیقت میرسد و به خود را به عنوان غلام زیرکان میشناسد.
هوش مصنوعی: من با وجودی که دهانی ندارم، جوهر زندگیام را از او (شاید به محبوب یا حقیقت اشاره دارد) گرفتهام. اگر رقیب او این را بداند، باید بداند و بداند.
هوش مصنوعی: من سر او را به تصویر کشیدم و بارها این کار را انجام دادم. هر کس که میخواهد میتواند آن را بخواند و تکرار کند.
هوش مصنوعی: در پیش منکر، من میگفتم که وجود ندارم و نیستم، اما اکنون در میان این سفر و واقعیت به وجودم پی بردهام و هستم.
هوش مصنوعی: اگر تو بگویی درستی کجاست و چه کسی شاهد حقایق است، من با بیانی زیاد در مورد شکست و شکستخوردگیام صحبت میکنم.
هوش مصنوعی: اشکهای چشمانم به خوبی گواهی میدهند و به اندازه کافی دلیل بر درد و رنج من هستند، و رنگ چهرهام نیز به روشنی نشاندهنده احساسات و حال من است.
هوش مصنوعی: رنگ پوست من مانند لالهای زیبا است که در آن زعفران وجود دارد و این زیبایی من همواره نمایان است.
هوش مصنوعی: فقط صلاحالدین، که احتمالا اشاره به کسی دانا و لایق است، این گفتار را درک میکند. من که بندهای از افراد باهوش هستم، این سخن را میگویم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خواسته تاراج گشته، سر نهاده بر زیان
لشکرت همواره یافه، چون رمهٔ رفته شبان
چیست آن آبی چو آتش و آهنی چون پرنیان
بیروان تن پیکری پاکیزه چون بیتنْ روان
گر بجنبانیش آب است، ار بلرزانی درخش
ور بیندازیش تیر است، ار بدو یازی کمان
از خرد آگاه نه در مغز باشد چون خرد
[...]
بس که جستم تا بیابم من از آن دلبر نشان
تا گمان اندر یقین گم شد یقین اندر گمان
تا که میجستم ندیدم تا بدیدم گم شدم
گم شده گم کرده را هرگز کجا یابد نشان
در خیال من نیامد در یقینم هم نبود
[...]
سرو دیدستم که باشد رسته اندر بوستان
بوستان هرگز ندیدیم رسته بر سرو روان
بوستانی ساختی تو برسر سرو سهی
پر گل و پر لاله و پر نرگس و پر ارغوان
ای بهار خوبرویان چند حیلت کرده ای
[...]
خسروا جائی بهمت ساختی، جائی بلند
پر ز خوان خواهی کنونش کرد و خواهی پر سخوان
تیر تو مفتاح شد در کار فتح قلعه ها
تیر تو مومول شد در دیده های دیده بان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.