دروازه هستی را جز ذوق مدان ای جان
این نکته شیرین را در جان بنشان ای جان
زیرا عرض و جوهر از ذوق برآرد سر
ذوق پدر و مادر کردت مهمان ای جان
هر جا که بود ذوقی ز آسیب دو جفت آید
زان یک شدن دو تن ذوق است نشان ای جان
هر حس به محسوسی جفت است یکی گشته
هر عقلی به معقولی جفت و نگران ای جان
گر جفت شوی ای حس با آنک حست کرد او
وز غیر بپرهیزی باشی سلطان ای جان
ذوقی که ز خلق آید زو هستی تن زاید
ذوقی که ز حق آید زاید دل و جان ای جان
کو چشم که تا بیند هر گوشه تتق بسته
هر ذره بپیوسته با جفت نهان ای جان
آمیخته با شاهد هم عاشق و هم زاهد
وز ذوق نمیگنجد در کون و مکان ای جان
پنهان ز همه عالم گرمابه زده هر دم
هم پیر خردپیشه هم جان جوان ای جان
پنهان مکن ای رستم پنهان تو را جستم
احوال تو دانستم تو عشوه مخوان ای جان
گر روی ترش داری دانیم که طراری
ز احداث همیترسی وز مکر عوان ای جان
در کنج عزبخانه حوری چو دردانه
دور از لب بیگانه خفتهست ستان ای جان
صد عشق همیبازد صد شیوه همیسازد
آن لحظه که می یازد بوسه بستان ای جان
بر ظاهر دریا کی بینی خورش ماهی
کان آب تتق آمد بر عیش کنان ای جان
چندان حیوان آن سو می خاید و می زاید
چون گرگ گرو برده پنهان ز شبان ای جان
خنبک زده هر ذره بر معجب بیبهره
کآب حیوان را کی داند حیوان ای جان
اندر دل هر ذره تابان شده خورشیدی
در باطن هر قطره صد جوی روان ای جان
خاموش که آن لقمه هر بسته دهان خاید
تا لقمه نیندازی بربند دهان ای جان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل به بیان مفهوم "ذوق" و نقش آن در وجود انسان و هستی میپردازد. مولانا تأکید میکند که تنها با ذوق است که میتوان به عمق هستی دست یافت و از جذبههای مادی رهایی یابد. او اشاره میکند که هر حسی باید به حس عمیقتری متصل شود و هر عقلی باید به معنای حقیقی خود پی ببرد. در این راستا، ذوقی که از خلق ناشی میشود، جسم را به وجود میآورد، اما ذوقی که از حق نشأت میگیرد، روح و جان را میسازد. نویسنده در نهایت به این نتیجه میرسد که انسان باید در پی تجربه واقعی و درک عمیق از عشق و وجود باشد، و علاوه بر آن، از سرزنشها و موانع گلایه نکند.
هوش مصنوعی: تنها راه ورود به جهان هستی، ذوق و احساس است، بنابراین این نکتهی شیرین را در دل خود نگهدار.
هوش مصنوعی: زیرا وجود و ماهیت تو از ذوق به وجود آمده است و ذوق والدین تو را مهمان این جهان کرده است.
هوش مصنوعی: هر کجا که ذوقی وجود داشته باشد، آسیبهایی به آن دو میرسد و از آنجا که دو شخص به یک ذوق مشترک میرسند، این اتحاد آن دو نشان میدهد.
هوش مصنوعی: هر حسی باید چیز ملموس و قابل درکی را داشته باشد و همچنین هر فکری به یک مفهوم و معنا وابسته است. این ارتباط و پیوند میان حس و محسوس و عقل و معقول، نشاندهندهٔ وابستگی جهان به یکدیگر است.
هوش مصنوعی: اگر ای حس، با آنچه حس میکند هماهنگ شوی و از غیر خدا دوری کنی، تو مانند یک پادشاه خواهی بود.
هوش مصنوعی: ذوقی که از خلق و انسان به وجود میآید، فقط جسم و تن را شکل میدهد، اما ذوقی که از حقیقت و الهی میآید، روح و دل را میزاید.
هوش مصنوعی: کجاست چشمی که توانایی ببیند و هر گوشهای را درک کند، جایی که هر ذره به جفت خود متصل است و با هم نهانی را نشان میدهند، ای جان؟
هوش مصنوعی: آدمی که هم عاشق و هم زاهد است، با زیباییهای وجودش ترکیب شده و به دلیل شدت ذوق و احساسش، از محدودههای فیزیکی و دنیایی فراتر رفته است.
هوش مصنوعی: تو از چشم همهٔ مردم پنهان شدهای و در هر لحظه در حال شستشو و پاکی هستی؛ همانا که هم مولای سالخورده و حکیم را به خود جذب میکنی و هم جان جوانان را به عشق خود مشغول میکنی.
هوش مصنوعی: ای رستم، پنهان نکن خودت را، من به دنبال تو هستم و از حال تو باخبر شدم، بنابراین زیباییهای خود را به رخ نکش.
هوش مصنوعی: اگر چهرهات را عبوس کنی، ما میدانیم که از بلا و آسیب میترسی و به خاطر نیرنگهای دشمنان در اضطرابی.
هوش مصنوعی: در گوشهٔ خانهٔ تنهایی، حوریی مانند گوهر گرانبها خوابیده است و دور از لب دیگران قرار دارد، ای جان.
هوش مصنوعی: عشق به اشکال و شیوههای مختلف خود را نشان میدهد و در لحظهای که عشق به وجود میآید، بوسه را به عنوان نشانهای از این عشق بگیر، ای جان.
هوش مصنوعی: چگونه میتوانی دریا را ببینی در حالیکه خورشید در درون آن است؟ آن آب، تلاطم میکند و تو باید از زندگی لذت ببری ای جان.
هوش مصنوعی: حیوانات آن طرف دریا به وفور در حال زاد و ولد هستند، همانطور که گرگها که بهطور پنهانی از چوپان در شب میخزند.
هوش مصنوعی: هر ذرهای در این جهان به نوعی در حال فعالیت و جنب و جوش است، اما موجودات زنده (حیوانات) از درک این حقیقت بیخبرند و نمیدانند که چه دنیای غنی و زیبایی در زیر سطح آب و زندگی وجود دارد.
هوش مصنوعی: در دل هر ذرهای که میدرخشد، نوری مثل خورشید نهفته است و در باطن هر قطرهای، جویهای فراوانی در حال جریاناند.
هوش مصنوعی: ای جان، خاموش باش؛ زیرا آن لقمهای که در دهان داری، برای تو فراهم شده است و باید آن را ببلعی، نه اینکه قضاوت یا انتقاد کنی. تا زمانی که لقمهای در دهانت نیست، دهانت را ببند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.