|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
جز جانب دل به دل نیاییم
یک لحظه برون دل نپاییم
ماننده نای سربریده
بی‌برگ شدیم و بانواییم
همچون جگر کباب عاشق
جز آتش عشق را نشاییم
ما ذره آفتاب عشقیم
ای عشق برآی تا برآییم
ما را به میان ذره‌ها جوی
ما خردترین ذره‌هاییم
ور زانک بجویی و نیابی
بدهیم نشان که ما کجاییم
در خانه چو آفتاب درتافت
گرد سر روزن سراییم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و وابستگی به عشق اشاره دارد. شاعر از عدم امکان جدایی از دل و عشق سخن می‌گوید و خود را با تصاویری از درختان بی‌برگ و جگر کبابی در آتش عشق تشبیه می‌کند. او بیان می‌کند که ما همچون ذراتی از آفتاب عشق هستیم و از عشق پیوسته در انتظار ظهور و تجلی آن می‌باشیم. در نهایت، پیوند عمیق خود را به عشق و جستجو برای یافتن نشانی از وجود خود در این عشق توصیف می‌کند.
هوش مصنوعی: ما فقط به عشق و احساسات خود توجه می‌کنیم و هرگز از دنیای دل و احساساتمان دور نمی‌شویم.
هوش مصنوعی: ما مانند نای (نی) که سرش را بریده‌اند و دیگر برگی برایش نمانده، بی‌حال و مرده شده‌ایم و در این حالت به نوای عشق درمی‌آییم.
هوش مصنوعی: عاشق مانند جگر کباب است و جز شعله‌ی عشق را نمی‌شناسد.
هوش مصنوعی: ما مانند ذرات کوچک نور عشق هستیم، ای عشق، بیایید تا ظهور کنیم و خود را نشان دهیم.
هوش مصنوعی: ما را باید در میان ذره‌ها جستجو کنی زیرا ما از کوچک‌ترین ذرات هستیم.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال ما بگردی و ما را پیدا نکنی، نشانه‌ای خواهیم داد که بدانید کجا هستیم.
هوش مصنوعی: در خانه‌امان مانند آفتاب می‌درخشیم و گرد پنجره‌هایمان حضور داریم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
نمرود به گاه پور آذر
می‌گفت خدای خلق ماییم
جبار به نیم‌پشه او را
خوش داد سزا که ما گواییم
لبیک زنان عشق ماییم
احرام گرفته در وفاییم
در کوی قلندری و تجرید
در کم زدن اوفتاده ماییم
جز روح طوافگه نداریم
[...]
آیا تو کجا و ما کجاییم
تو زانِ که‌ای و ما تراییم
ما مست شراب جان فزاییم
سرخوش ز می گره گشاییم
در کنج شرابخانه گنجی است
ما طالب گنج کنجهاییم
آنها که هوای می ندارند
[...]
ای دوست، بیا، که ما توراییم
بیگانه مشو، که آشناییم
رخ بازنمای، تا ببینیم
در بازگشای، تا درآییم
هر چند نه‌ایم در خور تو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.