مرا گویی چه سانی من چه دانم
کدامی وز کیانی من چه دانم
مرا گویی چنین سرمست و مخمور
ز چه رطل گرانی من چه دانم
مرا گویی در آن لب او چه دارد
کز او شیرین زبانی من چه دانم
مرا گویی در این عمرت چه دیدی
به از عمر و جوانی من چه دانم
بدیدم آتشی اندر رخ او
چو آب زندگانی من چه دانم
اگر من خود توام پس تو کدامی
تو اینی یا تو آنی من چه دانم
چنین اندیشهها را من کی باشم
تو جان مهربانی من چه دانم
مرا گویی که بر راهش مقیمی
مگر تو راهبانی من چه دانم
مرا گاهی کمان سازی گهی تیر
تو تیری یا کمانی من چه دانم
خنک آن دم که گویی جانت بخشم
بگویم من تو دانی من چه دانم
ز بیصبری بگویم شمس تبریز
چنینی و چنانی من چه دانم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات و سوالات درونی خود درباره چگونگی وجود و حقیقت میپردازد. او با احساس حیرت و سرمستی از ویژگیهای معشوق و زندگی خود صحبت میکند و تصوری از عشق و پیوندش با او دارد. بهطور خاص، به زیبایی و دلبری معشوق اشاره میکند و به تناقضاتی در هویت خود و معشوق میپردازد. در انتها، او به شمس تبریز، همهچیز را به عنوان تجلی عشق و معرفت اشاره کرده و از توانایی ابراز عشق و سوالاتش درباره وجود میگوید.
هوش مصنوعی: تو از من میپرسی که حال من چگونه است، ولی من نمیدانم که من چه هستم و از کجا آمدهام.
هوش مصنوعی: میگویی چرا من اینقدر شاد و سرمستم که مانند کسی هستم که شراب نوشیده؛ اما من نمیدانم چرا اینقدر سنگین و پر نفسی هستم.
هوش مصنوعی: میگویی در لب آن معشوق چه چیزی نهفته است، اما من از آن شیرینی سخن گفتن او هیچ نمیدانم.
هوش مصنوعی: از من میپرسی در این زندگی چه چیزهایی دیدهام که از عمر و جوانیام بهتر باشد، اما من از این موضوع اطلاعی ندارم.
هوش مصنوعی: من در چهرهٔ او آتشی را دیدم که مانند آب زندگی است، اما نمیدانم این یعنی چه.
هوش مصنوعی: اگر من خود تو هستم، پس تو چه کسی هستی؟ آیا تو همین شکل و صورت هستی یا حقیقت دیگری داری؟ من در این مورد نمیدانم.
هوش مصنوعی: من نمیتوانم به درستی دربارهٔ این اندیشهها قضاوت کنم، زیرا تو پایه و حقیقت مهربانی هستی و من از آنچه هستی، بیاطلاع هستم.
هوش مصنوعی: تو میگویی که من در مسیر او ثابت قدمم، اما آیا تو خود راهبر این راه هستی؟ من چه میدانم.
هوش مصنوعی: گاه مرا مانند یک کماندار به سمت خود میکشی و گاه مانند تیر به هدف میزنی؛ من هیچ نمیدانم که چه نقشی در این بین دارم.
هوش مصنوعی: خوشا لحظهای که بگویی جانم را برای تو فدای تو میکنم، اما من چه میدانم که تو چه میدانی.
هوش مصنوعی: از بیصبری میگویم، ای شمس تبریز، تو چه ویژگیهایی داری و من خودم چه میدانم؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.