شراب شیره انگور خواهم
حریف سرخوش مخمور خواهم
مرا بویی رسید از بوی حلاج
ز ساقی باده منصور خواهم
ز مطرب نالهٔ سرنای خواهم
ز زهره زاری تنبور خواهم
چو یارم در خرابات خراب است
چرا من خانهٔ معمور خواهم
بیا نزدیکم ای ساقی که امروز
من از خود خویشتن را دور خواهم
اگر گویم مرا معذور میدار
مرا گوید تو را معذور خواهم
مرا در چشم خود ره ده که خود را
ز چشم دیگران مستور خواهم
یکی دم دست را از روی برگیر
که در دنیا بهشت و حور خواهم
اگر چشم و دلم غیر تو بیند
در آن دم چشمها را کور خواهم
ببستم چشم خود از نور خورشید
که من آن چهره پرنور خواهم
چو رنجوران دل را تو طبیبی
سزد گر خویش را رنجور خواهم
چو تو مر مردگان را می دهی جان
سزد گر خویش را در گور خواهم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از شوریدگی و عشق به معشوق سخن میگوید. او میخواهد از شراب عشق و خوشیهای معنوی بهرهمند شود و به دنبال بویی از حلاج است که او را به عالم عشق و سرمستی میبرد. در خرابات، دل و جانش را به معشوق میسپارد و از او میخواهد که نزدیکش بیاید تا از خود دور شود. شاعر تمایل دارد تا از دنیای مادی و نظر دیگران دور شده و تنها به دیدن معشوق بپردازد، خواهان بهشت و زیبایی در حضور اوست. او به طبیب دل رنجور خود نیز اشاره میکند و درخواست دارد تا در این مسیر عشق، خود را حتی در گور هم بیابد.
هوش مصنوعی: من به شربت انگور نیاز دارم و همچنین به دوستانی که خوشحال و مست هستند.
هوش مصنوعی: بویی که به مشامم رسید، بویی است که از حلاج میآید؛ من از ساقی میخواهم که بادهٔ منصور، یعنی بادهای که تنام حلاوت و زیبایی است، به من بدهد. حلاج به کسی اشاره دارد که در عرفان و تصوف معروف است و منصور هم به منصور حلاج اشاره دارد که در تاریخ به خاطر پیغامش شناخته شده است.
هوش مصنوعی: از ساز مطرب صدای سرنا را میخواهم و از زهره، یعنی معشوق، ناله تنبور را طلب میکنم.
هوش مصنوعی: وقتی محبوبم در خرابات (مکانی برای شراب و خوشگذرانی) در حال مستی است، چرا باید من در خانهٔ آباد و پاکیزه باشم؟
هوش مصنوعی: ای ساقی، نزدیک من بیا، چرا که امروز میخواهم از خودم دور شوم و به حالت مستی بروم.
هوش مصنوعی: اگر من از تو بخواهم که مرا ببخشی و مانع نگیری، تو به من میگویی که خودت را نیز باید ببخشی و از من گذشت کنی.
هوش مصنوعی: به من اجازه بده تا در چشم تو ارزش و موقعیت پیدا کنم، تا بتوانم خودم را از نگاه دیگران پنهان کنم.
هوش مصنوعی: ای خدا، فقط یک لحظه دستت را از روی چشمم بردار، زیرا من در این دنیا بهشت و حور را خواهانم.
هوش مصنوعی: اگر چشم و قلبم در آن لحظه غیر از تو را ببیند، چشمهای خود را کور میکنم.
هوش مصنوعی: چشم خود را از نور خورشید میبندم، زیرا که من به چهرهی روشنت، که پرنور است، نیاز دارم و به آن میخواهم توجه کنم.
هوش مصنوعی: اگر تو ای طبیب دلها، برای رنجوران مرهمی هستی، پس من هم حق دارم که خود را رنجور سازم.
هوش مصنوعی: اگر تو میتوانی به مردگان جان ببخشی، رواست که من خودم را در سختی و ناامیدی غرق کنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.