گنجور

 
جلال الدین محمد مولوی
 

ای کرده تو مهمانم در پیش درآ جانم

زان روی که حیرانم من خانه نمی‌دانم

ای گشته ز تو واله هم شهر و هم اهل ده

کو خانه نشانم ده من خانه نمی‌دانم

زان کس که شدی جانش زان کس مطلب دانش

پیش آ و مرنجانش من خانه نمی‌دانم

وان کز تو بود شورش می دار تو معذورش

وز خانه مکن دورش من خانه نمی‌دانم

من عاشق و مشتاقم من شهره آفاقم

رحم آر و مکن طاقم من خانه نمی‌دانم

ای مطرب صاحب صف می زن تو به زخم کف

بر راه دلم این دف من خانه نمی‌دانم

شمس الحق تبریزم جز با تو نیامیزم

می افتم و می خیزم من خانه نمی‌دانم

 

mouse با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

format_list_numbered_rtl حذف شماره‌ها | وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب) | search شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | linkرونوشت نشانی | content_copyرونوشت متن | share

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

هژیر مهرافروز » من خانه نمی دانم » من خانه نمی دانم

music_note معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

photo_camera پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، support راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۳۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

سید حمید در ‫۷ سال و ۸ ماه قبل، سه شنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۴۰ نوشته:

با کلمه کلمه این شعر گریستم

 

سید حمید در ‫۷ سال و ۸ ماه قبل، سه شنبه ۲۲ بهمن ۱۳۹۲، ساعت ۰۱:۴۲ نوشته:

من خانه نمیدانم

 

ناز بانو در ‫۷ سال و ۲ ماه قبل، چهار شنبه ۲۹ مرداد ۱۳۹۳، ساعت ۱۰:۴۸ نوشته:

هژیر مهر افروز در آلبوم جدیدش بنام من خانه نمی دانم این غزل را بزیبایی هر چه تمامتر خوانده

 

ناز بانو در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، دو شنبه ۳ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۱۶:۳۷ نوشته:

بیت سوم " آن کس که شدی دانش زان کس مطلب جانش " درست است

 

سعید در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، دو شنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۱۳ نوشته:

شعر درست هست ناز بانو عزیز
هژیز عزیز اشتباه خواندن این شعر
معنی آن اینست که آن کس که شدی همه جانش دیگه آگاهی (دانش) نداره که محل خانه را بداند و در مصرع دوم پیش آ و مرنجانش مرنجانش با جانش مصرع اول نشانه دیگه ایی بر تایید شعر است.

 

ناز بانو در ‫۷ سال و ۱ ماه قبل، دو شنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۳، ساعت ۲۳:۴۲ نوشته:

تشکر می کنم آقا سعید

 

john.bati در ‫۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دو شنبه ۱ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۵۷ نوشته:

حالی که من این روزا دارم با این شعر
واقعا من خانه نمی دانم و رحم آر و مکن طاقم من خانه نمی دانم
چی از غزل اونم مولانا بهتر

 

حمید در ‫۶ سال و ۸ ماه قبل، دو شنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۲۶ نوشته:

باسلام
چرا ردیف"من خانه نمی دانم در مطلع غزل(مصرع اول تکرار نشده است.اگر کسی راهنمایی کند ممنون می شوم.

 

بهرخ در ‫۶ سال و ۸ ماه قبل، سه شنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۷:۴۶ نوشته:

رحم آر و مکن طاقم من خانه نمیدانم چه اشکها که با این شعر ریخته شده ...من خانه نمی دانم

 

معصومه در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه شنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۰۳ نوشته:

مکن طاقم به چه معنا است؟

 

بابک چندم در ‫۵ سال و ۷ ماه قبل، سه شنبه ۱۸ اسفند ۱۳۹۴، ساعت ۲۰:۲۱ نوشته:

سرکار خانوم معصومه گرامی،
در اینجا به همان معنای طاقتم طاق شد،یعنی که بی صبر شدم.
طاق در کنار خانه ایهامی را ایجاد می کند که مولانا آنرا به کار آورده...

 

بابک چندم در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، دو شنبه ۲ فروردین ۱۳۹۵، ساعت ۱۷:۰۲ نوشته:

و یک معنی سوم،
طاق به معنای خمیده نیز می آید
یعنی که مرا خُرد و خمیده و یا شکسته نکن.

 

محمد رضا جوانروح در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، چهار شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۲۴ نوشته:

خوانش درست بیت سوم ان است که هژیر خوانده است . ابتدای بیت باید " ان کس " باشد تا در میانه بیت "زان کس " معنا بیابد . یعنی خداوندا ان کس را که تو به او چیزی داده ای / از او ان چیز دیگر را طلب نکن . حال ان چیز اول که مورد نظر است چیست ؟ سیاق و زمینه متن غزل می طلبد که چیزی که داده شده است دانش {= دانه اش : دان و خوراک و غذا و و ... } باشد و نه جانش { = جان اش : جان و حیات و زندگی و ... } . به عبارتی دیگر حضرت مولانا خطاب و خواهش می کند از درگاه باریتعالی که ( خداوندا به ان کس از اهل شهر و ده که مهمان تو شده است و مایه و روزی و غذای زندگی داده ای و به خانه ات دعوتش کرده ای و حیران و سرگشته در افاق هستی با شور و مستی یک عاشق مشتاق دنبال تو افتان و خیزان می چرخد ، رحم ار و نرنجانش و مقصد و خانه ارام جانش را نشانش ده و جان عزیزش را از او نگیر و طلب نکن تا با تو بیامیزد ، پیش اش کش و از خانه ات دورش مکن ) . بنابراین مصرع اول بیت سوم باید که اینگونه خوانده شود " ان کس که شدی دانش ، زان کس مطلب جانش ... " . که هژیر گرامی هم درست بر این منوال و عبارت و کلام صحیح و در راستای معنای دقیق متن خوانده اس .

 

محمد رضا جوانروح در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، چهار شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۳۱ نوشته:

حضرت مولانا اصولا در قید و بند رعایت صنایع ادبی و قواعد شعری به مفهوم ادبی اش نبوده است و به همین دلیل در بسیار از غزلیات اش رعایت قافیه و وزن و ردیف و ... را نکرده است . در این غزل هم عدم تکرار ردیف در مصرع اول به خاطر همین بی اهمیتی انگاری اوست در ملاحظات ادبی شاعرانی که فقط شعر درست سمانتیک می گفتند .

 

محمد رضا جوانروح در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، چهار شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۳۷ نوشته:

حضرت مولانا در قید وبند رعایت صنایع ادبی شهر و غزل نبوده است و به همین علت در برخی از غزلها قافیه و وزن و ردیف و تکرار و ... را شکسته و بدون اهمیت دادن به انها به دنبال معنای متن بوده است . بنابراین عدم اوردن ردیف من خانه نمی دانم در مصرع اول از همین نوع بی ملاحظه گی های شوریده اوست .

 

روفیا در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، چهار شنبه ۱۱ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۵۱ نوشته:

محمد رضا جوانروحِ 'گرامی
در افاضات خود فرموده بودید حضرت مولانا در قید وبند رعایت صنایع ادبی شهر و غزل نبوده است
کاش کمی صنع سرایش میدانستید که اینگونه درباره ی مولوی کبیر دُرفشانی نمیکردید!
.
حکایت شما همان حکایت مگس بر برگ کاه است که مولوی در دفتر اول سروده است!
.
گر مگس تاویل بگذارد به رای
آن مگس را بخت گرداند هُمای!

 

روفیا در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، پنج شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۴۷ نوشته:

جناب روفیای دروغین
جان مادرم امشب تن خسته و رنجورش را وداع گفت....
عظمت و هیبت مرگ مرا در بر گرفته است....
منظورتان از دزدیدن هویت من چیست؟
اگر چیزی به دست می آوردید آنرا به رایگان ارزانی تان می کردم...

 

۷ در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، پنج شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۲:۴۸ نوشته:

به شما دوست بزرگوار و فرهیخته تسلیت میگویم و امیدوارم که روزگار با شما مهربان باشد.
دردی به دل رسید که آرام جان برفت
وان هر که در جهان به دریغ از جهان برفت
خوردیم زخمها که نه خون آمد و نه آه
وه این چه نیش بود که تا استخوان برفت
ای نفس پاک منزل خاکت خجسته باد
تنها نه بر تو جور و جفای زمان برفت
دانند عاقلان به حقیقت که مرغ روح
وقتی خلاص یافت کزین آشیان برفت

 

سمانه ، م در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، پنج شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۶:۴۳ نوشته:

روفیا بانو در غم شما شریکم ، چندی پیش مرا نیز چنین غمی گریبانگیر شد
چند بیتی از شاعری نا شناس با کمی تغییر تقدیم می کنم
گوهر پاک ات بسا ، دمساز جانت بود رفت
در دلت بذری فشاند از نور اما زود رفت
طاقت اش با یک جهان صبرش به طاق غم رسید
پرگرفت بر آسمان چون هاله ای از عود رفت
چند گاهی در حَریمت خوش در افشانی نمود
چون نهانش از در افشانی نشد خشنود رفت
بس حدیث غم شنید از دور این گردون سپهر
نا امید از نازش این چرخ حزن آلود رفت
تا بگیرد دامن دادار از جور زمان
بال ها هم چون عقابی در هوا بگشود رفت
گر چه می دانست چشمت تا ابد بر راه او
منتظر چون عاشق دلخسته خواهد بود رفت
جان تو با آتش مهرش چه الفت ها گرفت
نقل ها از عشق والای دگر بشنود رفت
سوخت جانت از فراقش ، ای رفیقان مرهمی
شاید آن سوز دل از جان غبار اندود رفت
پایدار باشید

 

روفیای دروغین در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، پنج شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۲۰:۴۵ نوشته:

خانم روفیا ضمن عرض تسلیت و آرزوی صبر برای شما و شادی روح آن مرحوم
چطور شده که با گذاشتن چند کامنت درباره ی مفاخر ادب این مرز و بوم صاحب هویت شدید؟!
همانطور که دیدید این هویت ساختگی و خیالی که با کامنتی و تعریفات عوام پرو بال گرفت با کامنتی هم فرو ریخت
در انتها فهمیدن یک بیت از رباعیات مولوی شاید برایتان کافی باشد و باز هم "شاید" به عنوان تلنگری این هویتهای کاذب از ذهن شما فرو بریزد:
در عربده ی نفس رکیکی تو هنوز
بیهوده حدیث سرسلطان چه کنی؟!

 

روفیا در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، پنج شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۲۳:۰۷ نوشته:

در شرایطی که هنوز صدای ترسناک گام های مرگ در گوشم طنین انداز است از ابراز همدردی دوستان نادیده حس دلپذیر و مطبوعی دارم.
سپاس گزارم، روی حمایت عاطفی تان واقعا حساب می کنم، چه بسیار نادیدگانی که برکات وجودشان از فراسوی مرزها شامل حال آدمی می شود و چه بسیار همسایگانی که از درکات حضورشان گریزی نیست.

 

سمانه ، م در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، پنج شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۲۳:۰۸ نوشته:

روفیای عزیزم
پیشنهاد می کنم جوابی ننویسید
پایدار باشید

 

روفیا در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، پنج شنبه ۱۲ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۲۳:۴۵ نوشته:

باشد سمانه جان به روی دیده،
جای خالی تان در گنجور دل آزار بود...
خوش بازگشتید...

 

nabavar در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۳ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۳۰ نوشته:

بانوی گرامی روفیا
بادرود به شما
در ادامه ی حاشیه ی سمانه بانو می افزایم
گر چه یاران شما هر یک چو تکه گوهرند
او که بر دامان تو صدها گهر افزود رفت
برایتان آرزوی صبر دارم و عمری دراز و با عزت
می دانم که هیچگاه گرفتار هیولای خیالی نیستید و ما شما را دوستی مهربان و صمیمی می بینیم و میدانیم
امید ، این روزهای غم را با شکیبایی سپری کنید

 

سمانه ، م در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۳ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۲:۱۹ نوشته:

مهربان روفیای عزیزم
بازگشتی نبود
تاب غم شما را نداشتم
سرتان سلامت باد

 

محدث در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۳ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۳:۳۵ نوشته:

سرکار خانم روفیای گرامی
سلام
از خواندن خبر وفات ایشان ناراحت و محزون شدم.
ماه ها بود اینجا نیامده بودم و الان امدم و در بخش حواشی گنجور، متوجه شدم روح این عزیزتان به دیار باقی شتافته.
آغاز زندگی راستین و حیات واقعی بر وی مبارک و روحش شاد.
و شما و بقیه بازماندگان را صبر و اجر افزون باد
به حق حضرت امام رضا که میهمان سفره رحمت الهی و خوان کرم اولیای خداوند باشد.
یا علی

 

دکتر ترابی در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۳ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۷:۵۶ نوشته:

دوست جان، روفیای گرامی
دیشب خواندم، در غمتان شریکم ، خوشا که در " شب رحلت " بر بالین مادر بودید
من در جبهه بودم که رخت بر بست
دیر رسیدم، قطار رفته بود
او رفته بود، من مانده بودم
من مانده ام
سوزن بانی خسته، سر گردان
در ایستگاهی متروک.
به خویش بپردازیم، یادشان گرامی بداریم
گرامی می داریم
جز این چه می توانیم کرد؟

 

مهناز ، س در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۳ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۲۳:۰۵ نوشته:

گرامی روفیا بانو
عزیزم ، هر چه به دنبال جمله ای می گردم تا شاید بیشتر از تسلیت گفتن کارا باشد نمی یابم، در غمتان شریکم .
گر تو داری باصفا تر از رخ مادر بیار
شهد و شیرین گر تو دیدی این چنین شکر بیار
عشق در چشمان پراحساس مادر دیده ای
گر متاعی پر بها تر خوب تر داری بیار
،
جای شیرین بوسه اش بر گونه های کودکی
سرخ تر گر میوه ای از این اثر داری بیار
،
گاه آید خاطراتش در ترنّم ، خوش نوا
” روفیا “ گر هدیه ای پر بار تر داری بیار
دیگر قلم تاب ندارد

 

بابک چندم در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۷:۲۹ نوشته:

روفیای عزیز،
"...در دلم چیزی هست، مثل یک بیشه نور، مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم، که دلم می خواهد بروم تا سر کوه، بدوم تا ته دشت..."
----
من نیز خدمت شما و سایر بازماندگان تسلیت عرض می کنم، و برای مادر عزیزتان آرزوی آرامش و شادی بی کران دارم.
در خاطر دارم که یک یوگی آورده بود :
"...دردی در مرگ نیست، بلکه این پروسه مردن یا به مرگ رسیدن است که دردناک است."
در یکی از فیلمهای هری پاتر[ :)]، زمانی که هری از روح پدرش می پرسد که مرگ چگونه است؟ پاسخ گرفت که سریعتر از به خواب رفتن...
اما دیپاک چوپرا از یک شاعر انگلیسی (به گمانم بایرون بود) نقل کرده که:
"زندگی خواب روح است، و مرگ بیدار شدن او از این خواب...."
آنچه را که در وداها "آتمان" در اوستا "اور-وان" در پهلوی "رو-وان" و در فارسی "روان" خوانده اند دارای شاخصه ای است که آنرا "آمرتا" یا بی مرگ، جاودان توصیف کرده اند...
و چون با دل شروع کردم در بیانی از مولانا به آن ختم می کنم:
"دوش چه خورده ای دلا، راست بگو نهان مکن...
روز الست جان تو، خورد میی ز خوان تو
خواجه لامکان تویی، بندگی مکان مکن..."
روزگاری بلند و سرفراز، عاری از غم و تاریکی برای شما و عزیزانتان آرزو دارم.

 

بیرنگ در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۵۶ نوشته:

زیر غزل حضرت مولانا شده آگهی تسلیت
بابا نکنید زشته
هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد
لااقل حرمت مولانا را نگه دارید
آقای گنجوربان لطفا کمی به داد گنجور برس

 

رنگارنگ در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، یک شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۱۴ نوشته:

جناب بی رنگ
جوش مزنید ، نه تنها زشت نیست که زیبا می نماید
همدردی آنهم به زبان شعر جایش در گنجور است.

 

مینا مینوی در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، یک شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۲:۱۲ نوشته:

روفیای گرامی و عزیز
ضمن تسلیت ،
در عجبم که شما درین غم ، چه دوستان غمخواری دارید که جای تبریک دارد
هرکدام به زبانی ، چه شعر و چه نظم رسم دوستی به کمال رساندند ،
خوشا به حالتان با داشتن چنین دوستان یکرنگی
عمرتان دراز ، سایه تان پایدار

 

حمید رضا۴ در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، یک شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۲:۱۶ نوشته:

روفیای دروغین عزیز،
دزدیدن هویت بدین معنا بود که نام شخصی هدف قرار گرفته و با استفاده از آن نوشته های خشم آلود درج شده.
آنچه شما هویت ساختگی و خیالی خواندید و از شکل گرفتن و سپس فرو ریختن پر و بال نوشتید، تنها ساخته و پرداخته ذهن شما بود و وجود خارجی نداشت.
از روش نگارش تان پیداست در زمینه شعر و ادبیات، سخنانی برای گفتن دارید.
امیدوارم از این پس نامی برازنده برای خود اختیار کنید و دانش تان را در جهت مثبت بکار گیرید.
با آرزوی صبر برای خانم روفیا.

 

روفیا در ‫۴ سال و ۲ ماه قبل، یک شنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۵۸ نوشته:

وای وای وای
سپاسگزارم دوستان جان
باور کنید نام یکایک شما نور به چشمانم پاشید...
بارها و بارها تک تک واژه هایتان را خواهم خواند و مهرتان را در دل پاسبانی خواهم کرد.
لطفا با ما بمانید، نمی توانید مهر خود را در دلی بنشانید و ناگهان رهایش کنید، دیگر هیچ چیز مانند پیش از آن نخواهد شد....

 

احمد صادقی در ‫۳ سال و ۱۱ ماه قبل، یک شنبه ۷ آبان ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۴۳ نوشته:

سلام، سپاس از نکات عالی دوستان
شاید مطلع غزل در استنساخ افتاده یا شاید قالب شعر قطعه س و نه غزل. هرچند رهایی مولانا از قید صنایع نظریه ای بس جذاب می نماید.
بیت سوم دانش به معنی آگاهی با سیاق گمگشتگی معنی سازگارتره و در عین خال، دانه اش هم که جناب مهرافروز برگزیدند، فوق العاده نغزه، بخصوص با شرح دوست مان

 

آریا والا در ‫۳ سال و ۸ ماه قبل، یک شنبه ۱۷ دی ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۰۷ نوشته:

به یاد دارم زمانی که استاد من که همچون شمسی برای مولانای وجود پر جوشش من زمانی که خبر فوت عزیزترین کسش را شنید ،
هر آنچه را سالها به ما آموخته بود خود عمل کرد
بر روی فلیپ چارت نوشت:
با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام
نی گرت زخمی رسد آیی چو چنگ اندر خروش

 

پیام در ‫۳ سال و ۸ ماه قبل، پنج شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۶، ساعت ۲۱:۱۶ نوشته:

باسلام درباره مطرب صاحب صف مراد مولانا اینست ای ضرب گیر ضرب دف راباضربان قلب من هماهنگ کن ودربارهمطلب دانش شین ضمیر است یعنی از او دانایی مخواه . باتشکر

 

بهنام در ‫۳ سال و ۱ ماه قبل، یک شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۰۳:۵۸ نوشته:

عرض ادب
بگذارید بگویم دوستتان دارم اساتید خیلی ممنون . چقدر همدردی هاتان زیبا بود. آیا روزی خواهد رسید که برای مرگ شادی کنیم؟ با آنکه معلم الحالم در مواجه با آن!
صف میتواند معنای قرآن هم دهد هم نام سوره ایست هم ریتم و ردیف و صفوف آن از جانب مطرب است.

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.