ز خود شدم ز جمال پر از صفا ای دل
بگفتمش که زهی خوبی خدا ای دل
غلام تست هزار آفتاب و چشم و چراغ
ز پرتو تو ظلالست جانها ای دل
نهایتیست که خوبی از آن گذر نکند
گذشت حسن تو از حد و منتها ای دل
پری و دیو به پیش تو بستهاند کمر
ملک سجود کند و اختر و سما ای دل
کدام دل که بر او داغ بندگی تو نیست
کدام داغ غمی کش نهای دوا ای دل
به حکم تست همه گنجهای لم یزلی
چه گنجها که نداری تو در فنا ای دل
نظر ز سوختگان وامگیر کز نظرت
چه کوثرست و دوا دفع سوز را ای دل
بگفتم این مه ماند به شمس تبریزی
بگفت دل که کجایست تا کجا ای دل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و صفای جمال الهی میپردازد و به دل یادآوری میکند که او باید از این زیبایی الهام بگیرد. دل از عجز خود میگوید و یادآور میشود که هیچ موجودی جز خداوند نتوانسته به این حد از زیبایی برسد. او به رابطهٔ خود با الهی اشاره میکند و اینکه وجودش پر از محبت و نور خداوند است. همچنین، دل را به دقت در زیباییهای فانی فرامیخواند و تاکید میکند که آنچه در دنیا وجود دارد، تنها پرتوی از جمال و خوبی خداست. در نهایت، شاعر با اشاره به شمس تبریزی، حسرت و longing برای آن زیبایی را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: ای دل، من با زیبایی و صفای تو از خودم جدا شدم و به مقام والایی رسیدم. گفتم که چه نیکو و زیباست این خوبی و زیبایی خدا.
هوش مصنوعی: من بندهٔ توام و نور و روشنی جانها از پرتو وجود توست، ای دل.
هوش مصنوعی: نهایت زیبایی وجود ندارد که از آن عبور کند، زیرا حسن تو از هر حد و پایانی فراتر رفته است.
هوش مصنوعی: پری (موجودی زیبا) و دیو (موجودی زشت و بد) در برابر تو از شدت ادب و احترام، کمر بستهاند و آمادهاند که در مقابل تو سجده کنند، و حتی ستارهها و آسمان هم تابع تو هستند، ای دل.
هوش مصنوعی: هیچ دلی نیست که در اثر بندگی و عشق به تو زخم یا غمی نداشته باشد، و هیچ غمی نیست که تو دربارهاش تسکین و درمانی نیافتی، ای دل.
هوش مصنوعی: به فرمان و حکم تو، همه گنجینههای بیپایان وجود دارند و تو در این عالم فانی، چه گنجهای ارزشمندی را از آن خود نکردهای ای دل.
هوش مصنوعی: به سوختگان (عاشقان و دلسوختگان) نگاه نکن و فکر نکن که از چشم تو برکت و خوشی و درمانی برای رفع آتش عشق و اندوه به دیانت خواهد آمد، ای دل.
هوش مصنوعی: من به شمس تبریزی گفتم که این ماه (معشوق) کجا مانده است، او دل را سؤال کرد که این دل تا کجا در جستجوی اوست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گذشت عمر ازین خاکدان برآ ای دل
چه همچو سنگ نشان مانده ای به جا ای دل
جدا ز جسم چو بی اختیار خواهی شد
به اختیار نگردی چرا جدا ای دل
به باد داد هوا صد هزار سرچو حباب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.