تو را سعادت بادا در آن جمال و جلال
هزار عاشق اگر مرد خون مات حلال
به یک دمم بفروزی به یک دمم بکشی
چو آتشیم به پیش تو ای لطیف خصال
دل آب و قالب کوزهست و خوف بر کوزه
چو آب رفت به اصلش شکسته گیر سفال
تو را چگونه فریبم چه در جوال کنم
که اصل مکر توی و چراغ هر محتال
تو در جوال نگنجی و دام را بدری
که دیده است که شیری رود درون جوال
نه گربهای که روی در جوال و بسته شوی
که شیر پیش تو بر ریگ میزند دنبال
هزار صورت زیبا بروید از دل و جان
چو ابر عشق تو بارید در بیامثال
مثال آنک ببارد ز آسمان باران
چو قبه قبه شود جوی و حوض و آب زلال
چه قبه قبه کز آن قبهها برون آیند
گل و بنفشه و نسرین و سنبل چو هلال
بگویمت که از اینها کیان برون آیند
شنودم از تکشان بانگ ژغژغ خلخال
ردای احمد مرسل بگیر ای عاشق
صلای عشق شنو هر دم از روان بلال
بهل مرا که بگوییم عجایبت ای عشق
دری گشایم در غیب خلق را ز مقال
همه چو کوس و چو طبلیم دل تهی پیشت
برآوریم فغان چون زنی تو زخم دوال
چگونه طبل نپرد بپر کَرَّمنا
که باشدش چو تو سلطان زننده و طبال
خود آفتاب جهانی تو شمس تبریزی
ولی مدام نه آن شمس کو رسد به زوال



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل ستایش معشوق و عشق است و از جانبازی عاشقان در برابر شکوه او آغاز میشود. شاعر میگوید معشوق را نمیتوان فریفت، چون او شیری است که در جوال نمیگنجد. سپس بارش ابر عشق را به باران و حبابهایی مانند میکند که از آنها گل و زیبارویان غیبی بیرون میآیند. در پایان عاشقان را طبلهای تهیای میداند که با زخمههای معشوق به فریاد میآیند، و شمس تبریزی را خورشیدی بیزوال میخواند.
هوش مصنوعی: ای معشوق، در آن زیبایی و شکوه خوشبخت و کامروا باشی؛ اگر هزار عاشق هم در راه تو بمیرند، خونشان بر تو حلال است.
هوش مصنوعی: ما در برابر تو مانند آتشیم؛ ای نیکوخوی، با یک دم ما را برمیافروزی و با یک دم خاموش میکنی. هستی و نیستی ما در دست توست.
هوش مصنوعی: دل مانند آب است و تن مانند کوزه، و ترس فقط برای کوزه است. وقتی آب به اصل خود بازگشت، سفالِ کوزه را شکسته بدان، یعنی شکستن تن دیگر اهمیتی ندارد.
هوش مصنوعی: چگونه تو را فریب بدهم و در جوال کنم، در حالی که تو خود سرچشمهٔ هر چارهگری هستی و چراغ راه هر حیلهگری.
هوش مصنوعی: تو در جوال فریب جا نمیگیری و دام را پاره میکنی؛ چه کسی دیده است که شیر درون جوال برود؟
هوش مصنوعی: تو گربه نیستی که در جوال بروی و دربند شوی؛ چنان شکوهی داری که شیر در برابرت از فروتنی دُم بر خاک میساید.
هوش مصنوعی: وقتی ابر عشق تو، که مانندی ندارد، میبارد، هزاران صورت زیبا از دل و جان میروید.
هوش مصنوعی: این مانند آن است که از آسمان باران ببارد و روی آب جوی و حوض و آب زلال حبابهای گنبدیشکل پدید آید.
هوش مصنوعی: آن هم چه حبابهایی؛ از این گنبدها گل و بنفشه و نسترن و سنبل، مانند ماه نو، بیرون میآیند.
هوش مصنوعی: بگویم که از اینها چه کسانی بیرون میآیند؟ از تکاپویشان صدای جرینگجرینگ خلخال شنیدم؛ یعنی زیبارویانی از عالم غیب سر برمیآورند.
هوش مصنوعی: ای عاشق، دامن پیامبر را بگیر و پیرو او باش، و هر لحظه بانگ دعوت به عشق را از جان بلال، اذانگوی پیامبر، بشنو.
هوش مصنوعی: ای عشق، بگذار شگفتیهایت را بگویم تا با سخنم دری از عالم غیب به روی مردم باز کنم.
هوش مصنوعی: ما همه در برابر تو مانند کوس و طبل دلتهی هستیم؛ وقتی با تسمه بر ما میکوبی، به فریاد درمیآییم.
هوش مصنوعی: چگونه طبل با بال «ما آدمیان را گرامی داشتیم» به پرواز درنیاید، وقتی پادشاهی مانند تو آن را مینوازد؟
هوش مصنوعی: ای شمس تبریزی، تو خود خورشید جهانی، اما خورشیدی پایدار، نه آن خورشیدی که فرومیرود و زوال مییابد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
کسان که تلخی زهر طلب نمیدانند
ترش شوند و بتابند رو ز اهل سؤال
تو را که میشنوی طاقت شنیدن نیست
مرا که میطلبم خود چگونه باشد حال؟
شکفت لاله تو زیغال بشکفان که همی
[...]
به سیصد و چهل و یک رسید نوبتِ سال
چهارشنبه و سه روز باقی از شوّال
بیامدم به جهان تا چه گویم و چه کنم
سرود گویم و شادی کنم به نعمت و مال
ستوروار بدینسان گذاشتم همه عمر
[...]
اگر کمال بجاه اندر است و جاه بمال
مرا ببین که ببینی کمال را بکمال
من آن کسم که بمن تا بحشر فخر کند
هر آنکه بر سر یک بیت من نویسد قال
همه کس از قبل نیستی فغان دارند
[...]
همیشه گفتمی اندر جهان به حسن و جمال
چو یار من نبود وین حدیث بود محال
من آنچه دعوی کردم محال بود و نبود
از آنکه چشم من او را ندیده بود همال
ز نیکویی که به چشم من آمدی همه وقت
[...]
ز نور قبۀ زرین آینه تمثال
زمین تفته فرو پوشد آتشین سر بال
فروغ چتر سپهری بیک درخشیدن
بسنگ زلزله اندر زند بگاه زوال
درر چو لاله شود لعل در دهان صدف
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.