بخش ۶۲ - حکایت در تقریر آنک صبر در رنج کار سهلتر از صبر در فراق یار بود
آن یکی زن شوی خود را گفت هی
ای مروت را به یک ره کرده طی
هیچ تیمارم نمیداری چرا
تا بکی باشم درین خواری چرا
گفت شو من نفقه چاره میکنم
گرچه عورم دست و پایی میزنم
نفقه و کسوهست واجب ای صنم
از منت این هر دو هست و نیست کم
آستین پیرهن بنمود زن
بس درشت و پر وسخ بد پیرهن
گفت از سختی تنم را میخورد
کس کسی را کسوه زین سان آورد
گفت ای زن یک سوالت میکنم
مرد درویشم همین آمد فنم
این درشتست و غلیظ و ناپسند
لیک بندیش ای زن اندیشهمند
این درشت و زشتتر یا خود طلاق
این ترا مکروهتر یا خود فراق
همچنان ای خواجهٔ تشنیع زن
از بلا و فقر و از رنج و محن
لا شک این ترک هوا تلخیدهست
لیک از تلخی بعد حق بهست
گر جهاد و صوم سختست و خشن
لیک این بهتر ز بعد ممتحن
رنج کی ماند دمی که ذوالمنن
گویدت چونی تو ای رنجور من
ور نگوید کت نه آن فهم و فن است
لیک آن ذوق تو پرسش کردنست
آن ملیحان که طبیبان دلاند
سوی رنجوران به پرسش مایلاند
وز حذر از ننگ و از نامی کنند
چارهای سازند و پیغامی کنند
ورنه در دلشان بود آن مفتکر
نیست معشوقی ز عاشق بیخبر
ای تو جویای نوادر داستان
هم فسانهٔ عشقبازان را بخوان
بس بجوشیدی درین عهد مدید
ترکجوشی هم نگشتی ای قدید
دیدهای عمری تو داد و داوری
وانگه از نادیدگان ناشیتری
هر که شاگردیش کرد استاد شد
تو سپستر رفتهای ای کور لد
خود نبود از والدینت اختبار
هم نبودت عبرت از لیل و نهار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این حکایت، زنی از شوهرش میخواهد تا به او توجه بیشتری کند و از رنجهای خود شکایت میکند. شوهر در پاسخ میگوید که مشغول تأمین نفقه و نیازهای زندگی است، حتی اگر خود را در رنج بیند. او به زن توضیح میدهد که صبر در فراق و جدایی از یکدیگر بسیار سختتر از تحمل مشکلات زندگی مشترک است. همچنین، او به زن یادآوری میکند که با وجود تلخیهای زندگی، این رنجها در نهایت بزرگتر از درد جدایی هستند و باید بر آنها صبر کرد. در ادامه، شوهر به زن میآموزد که آگاهی و درک از سختیها و عواطف انسانی، مهمتر از فرار از آنهاست.
زن به شوهرش گفت: ای که جوانمردی و بخشندگی را یک رهه(بدون بیراهه)رفتی
چرا غم نگهداری و رسیدگی به مرا نداری؟تا کی در این پستی و بی ارزشی باشم؟
هوش مصنوعی: شخصی میگوید که اگرچه ضعیف و ناقص هستم و نمیتوانم بهطور کامل کار کنم، اما با وجود این، تلاش میکنم تا مخارج زندگی را تأمین کنم و برای رفع مشکلات اقدام میکنم.
هوش مصنوعی: ای معشوق، نفقه (هزینه زندگی) و پوشاک (لباس) بر تو واجب است و به خاطر لطف و محبت تو، این دو چیز هیچ کم و کاستی ندارند.
هوش مصنوعی: زنی که لباسش را بالا زده، به شدت و با جسارت ظاهر شده و لباسی زشت و پر از سخنها دارد.
هوش مصنوعی: چون سختی و رنج بدن مرا آزار میدهد، هیچکس نمیتواند لباس را به این شکل از من بگیرد یا ارسال کند.
هوش مصنوعی: مرد درویشی به زن میگوید که از تو یک سوال دارم و آن اینکه آیا تو هم در کار خود، یعنی در زندگی و حرفهات، به همین سادگی مشغول هستی؟
هوش مصنوعی: این حالتی که به آن اشاره میشود، زشت و ناخوشایند است، اما ای زن خردمند، به این فکر کن که در این وضعیت، چه چیزهای دیگری در نظر است که باید مورد توجه قرار گیرد.
هوش مصنوعی: طلاق و جدایی بدتر و ناخوشایندتر از خود این درشت و زشت و ناپسند است.
هوش مصنوعی: ای آقای مورد سرزنش، تو همچنان به دلیل بدی و فقر و از سختیها و مصیبتها از زن انتقاد میکنی.
هوش مصنوعی: بدون تردید، ترک هوس و شهوات تلخ و دشوار است، اما تلخی ناشی از فاصله و جدایی از حق و حقیقت، به مراتب تلختر و سختتر است.
هوش مصنوعی: اگر جهاد و روزه گرفتن سخت و دشوار باشد، اما این کارها بهتر از سختیهای امتحان و آزمایش در آینده است.
هوش مصنوعی: وقتی خداوند بخشنده به تو میگوید حالت چطور است، دیگر چه رنجی باقی میماند برای تو که رنجوری؟
هوش مصنوعی: اگر آن شخص (دوست یا یار) حرفی هم نزند، این نشاندهندهٔ درک و دانش او نیست، بلکه این حس و ذوق توست که تو را وادار به پرسش میکند.
هوش مصنوعی: طبیبان دل که انسانهای خوشصورت و دلفریب هستند، تمایل دارند به رنجوران و بیمارانی که در درد و رنج هستند سر بزنند و حال آنها را بپرسند.
هوش مصنوعی: به خاطر پرهیز از شرمندگی و بدنامی، چارهای میاندیشند و پیغامی تهیه میکنند.
هوش مصنوعی: در دل عاشقان، فکر و تدبیر وجود دارد، اما معشوق از احساس و دلدادگی آنها بیخبر است.
هوش مصنوعی: ای کسی که دنبال داستانهای تازهای، داستان عاشقان را هم بخوان.
هوش مصنوعی: تو در این دوران طولانی بسیار احساسات و هیجانات را تجربه کردی، اما هنوز هیچ نشانهای از سردی و بیاحساسی در تو مشاهده نمیشود، ای محبوب زیبا.
هوش مصنوعی: تو عمری دیدی و قضاوت کردی، اما حالا از آنچه ندیدی، نادانتر شدهای.
هوش مصنوعی: هر کسی که شاگردانش را تربیت کند، خود به مقام استادی میرسد، اما تو که در این مسیر عقبتر ماندهای، مانند کوران، از آنچه باید ببینی ناتوانی.
هوش مصنوعی: تو خود در انتخاب و سرنوشت خود، از والدینات مستقل بودی و هیچگاه تجربهای از شب و روز برایت عبرتآموز نشده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.