گنجور » مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم » بخش ۱۵۰ - دیدن خواجه غلام خود را سپید و ناشناختن کی اوست و گفتن کی غلام مرا تو کشته‌ای خونت گرفت و خدا ترا به دست من انداخت

مولانا » مثنوی معنوی » دفتر سوم »

بخش ۱۵۰ - دیدن خواجه غلام خود را سپید و ناشناختن کی اوست و گفتن کی غلام مرا تو کشته‌ای خونت گرفت و خدا ترا به دست من انداخت

خواجه از دورش بدید و خیره ماند

از تحیر اهل آن ده را بخواند

راویهٔ ما اشتر ما هست این

پس کجا شد بندهٔ زنگی‌جبین

این یکی بدریست می‌آید ز دور

می‌زند بر نور روز از روش نور

کو غلام ما مگر سرگشته شد

یا بدو گرگی رسید و کشته شد

چون بیامد پیش گفتش کیستی

از یمن زادی و یا ترکیستی

گو غلامم را چه کردی راست گو

گر بکشتی وا نما حیلت مجو

گفت اگر کشتم بتو چون آمدم

چون به پای خود درین خون آمدم

کو غلام من بگفت اینک منم

کرد دست فضل یزدان روشنم

هی چه می‌گویی غلام من کجاست

هین نخواهی رست از من جز براست

گفت اسرار ترا با آن غلام

جمله وا گویم یکایک من تمام

زان زمانی که خریدی تو مرا

تا به اکنون باز گویم ماجرا

تا بدانی که همانم در وجود

گرچه از شبدیز من صبحی گشود

رنگ دیگر شد ولیکن جان پاک

فارغ از رنگست و از ارکان و خاک

تن‌شناسان زود ما را گم کنند

آب‌نوشان ترک مشک و خم کنند

جان‌شناسان از عددها فارغ‌اند

غرقهٔ دریای بی‌چونند و چند

جان شو و از راه جان جان را شناس

یار بینش شو نه فرزند قیاس

چون ملک با عقل یک سررشته‌اند

بهر حکمت را دو صورت گشته‌اند

آن ملک چون مرغ بال و پر گرفت

وین خرد بگذاشت پر و فر گرفت

لاجرم هر دو مناصر آمدند

هر دو خوش رو پشت همدیگر شدند

هم ملک هم عقل حق را واجدی

هر دو آدم را معین و ساجدی

نفس و شیطان بوده ز اول واحدی

بوده آدم را عدو و حاسدی

آنک آدم را بدن دید او رمید

و آنک نور مؤتمن دید او خمید

آن دو دیده‌روشنان بودند ازین

وین دو را دیده ندیده غیر طین

این بیان اکنون چو خر بر یخ بماند

چون نشاید بر جهود انجیل خواند

کی توان با شیعه گفتن از عمر

کی توان بربط زدن در پیش کر

لیک گر در ده به گوشه یک کسست

های هویی که برآوردم بسست

مستحق شرح را سنگ و کلوخ

ناطقی گردد مشرح با رسوخ

حاشیه‌ها

با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

وزن:	فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
قالب شعری:	مثنوی
منبع اولیه:	ویکی‌درج
تعداد ابیات:	۲۷

رونوشت متن رونوشت نشانی نمای مشابه کتابهای چاپی (فقط رایانه)

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، خواجه غلام خود را که به صورت ناشناس و سفیدپوش ظاهر شده، می‌بیند و در حیرت می‌ماند. او با تحیر از مردم آن ده می‌خواهد که درباره این بنده اطلاعی بدهند. غلام پاسخ می‌دهد که او همان غلم است که خواجه افتخارش را داشته و از او می‌خواهد تا حقیقت را بپرسد. غلام توضیح می‌دهد که هرچند ظاهرش تغییر کرده، اما روح او همان است و باید بدانند که هویت واقعی انسان فراتر از ظاهر فیزیکی و جسمانی است. او در انتها تأکید می‌کند که تنها کسانی که به عمق وجود پی می‌برند، می‌توانند حقیقت را درک کنند.

اخطار: خلاصه‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

برگردان به زبان ساده

# خواجه از دورش بدید و خیره ماند

از تحیر اهل آن ده را بخواند

هوش مصنوعی: خواجه از دور غلام خود را دید و به خاطر حیرت و شگفتی نتوانست حرکت کند و از آنجا اهل آن ده را فراخواند.

اخطار: برگردان‌های تولید شده توسط هوش مصنوعی در بسیاری از موارد نادرستند. اگر این متن به نظرتان نادرست است می‌توانید آن را ویرایش کنید.

# راویهٔ ما اشتر ما هست این

پس کجا شد بندهٔ زنگی‌جبین

هوش مصنوعی: ما می‌گوییم که راوی و شاهد ما یک شتر است، پس حالا بگویید این بنده‌ای که چهره‌اش مانند زنگی‌هاست (غلام سیاه‌چهره) کجا رفت؟

# این یکی بدریست می‌آید ز دور

می‌زند بر نور روز از روش نور

هوش مصنوعی: این شخص، مثل یک ستارهٔ روشن است که از دور می‌آید و با تابش نورش، بر luminosity یک روزِ روشنی می‌افزاید.

# کو غلام ما مگر سرگشته شد

یا بدو گرگی رسید و کشته شد

هوش مصنوعی: آیا غلام ما سرگشته و گم شده است یا اینکه به دست گرگی کشته شده؟

# چون بیامد پیش گفتش کیستی

از یمن زادی و یا ترکیستی

هوش مصنوعی: وقتی او پیش آمد، از او پرسید کیستی؟ آیا از یمن هستی یا ترک؟

# گو غلامم را چه کردی راست گو

گر بکشتی وا نما حیلت مجو

هوش مصنوعی: از او بپرس که با غلام من چه کرده‌ای؛ صادقانه بگو. اگر او را کشته‌ای، بی‌هیچ ترفندی بگو که چه کرده‌ای.

# گفت اگر کشتم بتو چون آمدم

چون به پای خود درین خون آمدم

هوش مصنوعی: گفت اگر من تو را کشته‌ام، چطور به اینجا آمدم؟ چون پای خود را در این خون گذاشتم.

# کو غلام من بگفت اینک منم

کرد دست فضل یزدان روشنم

هوش مصنوعی: او (غلام) می‌گوید که من همین‌جا هستم و خودم را به‌عنوان غلام معرفی می‌کند، و همچنین به روشنایی و فضل الهی اشاره می‌کند که موجب وجود او شده است.

# هی چه می‌گویی غلام من کجاست

هین نخواهی رست از من جز براست

هوش مصنوعی: تو چرا می‌گویی غلام من کجاست؟ هین! از من هیچ رهایی نخواهی داشت جز اینکه حقیقت را بگویی.

# گفت اسرار ترا با آن غلام

جمله وا گویم یکایک من تمام

هوش مصنوعی: من تمام اسرار تو را به آن غلام می‌گویم و همه را به‌طور کامل و جزء به جزء برای او توضیح می‌دهم.

# زان زمانی که خریدی تو مرا

تا به اکنون باز گویم ماجرا

هوش مصنوعی: از زمانی که تو من را خریدی، تا حالا می‌خواهم داستانی را برایت بازگو کنم.

# تا بدانی که همانم در وجود

گرچه از شبدیز من صبحی گشود

هوش مصنوعی: اگر متوجه حالت و وجود من شوی، می‌فهمی که من همان وجود اصلی‌ام هستم، هرچند که از اسب شبدیز (اسب زیبا) من نور صبحی به وجود آمده است.

# رنگ دیگر شد ولیکن جان پاک

فارغ از رنگست و از ارکان و خاک

هوش مصنوعی: روح انسانی از تغییرات ظاهری و تنوعات مادی بی‌نزار است و همیشه خالص و دور از وابستگی به رنگ‌ها و عناصر خاکی باقی می‌ماند.

# تن‌شناسان زود ما را گم کنند

آب‌نوشان ترک مشک و خم کنند

هوش مصنوعی: شناساندن بدن و ظاهر شخص باعث می‌شود که به‌راحتی افرادی مثل ما را فراموش کنند؛ اما کسانی که به سیراب کردن دل و روح توجه دارند، از زیبایی‌ها و زینت‌های دنیوی (همچون مشک و شراب) غافل نمی‌شوند.

# جان‌شناسان از عددها فارغ‌اند

غرقهٔ دریای بی‌چونند و چند

هوش مصنوعی: دست‌یابدن به فهم جان و حقیقت برای جان‌شناسان به معنای رها شدن از عددها و اندازه‌گیری‌های دنیوی است. آنها در عمق دریای وجود غرق شده‌اند و از محدودیت‌های فکری و عددی آزادند.

# جان شو و از راه جان جان را شناس

یار بینش شو نه فرزند قیاس

هوش مصنوعی: روح خود را آزاد کن و تا به وجود واقعی و معانی عمیق پی ببری، باید از علم تجربی و منطقی فراتر بروی. با درک عمیق و بصیرت جدید به زندگی نگاه کن، نه با استناد به تجربیات و مقایسه‌های منطقی.

# چون ملک با عقل یک سررشته‌اند

بهر حکمت را دو صورت گشته‌اند

هوش مصنوعی: چون ملک (فرشتگان) و عقل (دانش و خرد) در یک ریشه و اصل مشترک قرار دارند، هر حکمت و دانشی به دو شکل و نمود متفاوت درمی‌آید.

# آن ملک چون مرغ بال و پر گرفت

وین خرد بگذاشت پر و فر گرفت

هوش مصنوعی: این ملک، مانند مرغی بال و پر گرفته است و عقل و خرد را رها کرده و به خیال و خیال‌پردازی می‌پردازد.

# لاجرم هر دو مناصر آمدند

هر دو خوش رو پشت همدیگر شدند

هوش مصنوعی: بنابراین، هر دو گروه (ملک و عقل) با هم به میدان نبرد آمده و به زیبایی و با روی خوش در کنار یکدیگر قرار گرفتند.

# هم ملک هم عقل حق را واجدی

هر دو آدم را معین و ساجدی

هوش مصنوعی: هم ملک و هم عقل، وجود حق را دارند و هر دو، به آدم کمک کرده و او را مورد ستایش قرار می‌دهند.

# نفس و شیطان بوده ز اول واحدی

بوده آدم را عدو و حاسدی

هوش مصنوعی: نفس و شیطان از ابتدا یک ویژگی داشتند و در حقیقت دشمن و حسود آدم بودند.

# آنک آدم را بدن دید او رمید

و آنک نور مؤتمن دید او خمید

هوش مصنوعی: چون آدم را فقط از ظاهر بدنش دید، فرار کرد و وقتی که نور با امانت را دید، تسلیم شد.

# آن دو دیده‌روشنان بودند ازین

وین دو را دیده ندیده غیر طین

هوش مصنوعی: آن دو نفر که چشم‌های روشنی دارند (به معنای درک و بینش بالا) از این حد و مرز فراتر رفته‌اند و این دو را فقط افرادی که درک عمیقی دارند، می‌توانند ببینند، نه آن‌هایی که فقط ظاهر را می‌بینند.

# این بیان اکنون چو خر بر یخ بماند

چون نشاید بر جهود انجیل خواند

هوش مصنوعی: این گفته مانند خر بر روی یخ باقی می‌ماند و هیچ فایده‌ای ندارد، چون نمی‌شود به یهودی انجیل خواند.

# کی توان با شیعه گفتن از عمر

کی توان بربط زدن در پیش کر

هوش مصنوعی: چگونه می‌توان با افرادی از اهل تشیع درباره عمر (خلیفه اول اسلامی) سخن گفت، همان‌طور که نمی‌توان در مقابل کر (کسی که ناشنواست) با ساز بربط (ساز موسیقی) نواخت؟ این بیان کنایه از دشواری یا ناممکن بودن بحث در موضوعات حساس و بحث‌برانگیز است.

# لیک گر در ده به گوشه یک کسست

های هویی که برآوردم بسست

هوش مصنوعی: اگر در دهی تنها یک نفر با صدای بلند فریاد بزند و من نیز صدای او را بشنوم، نشان می‌دهد که آن شخص مهم است و توجه مرا جلب کرده است.

# مستحق شرح را سنگ و کلوخ

ناطقی گردد مشرح با رسوخ

هوش مصنوعی: آنچه شایستهً توضیح و تفسیر است، به مانند سنگ و کلوخ، بی‌صدا و خاموش است، اما آن را گوینده‌ای می‌تواند شرح دهد که در دلش عمیق و ریشه‌دار باشد.

پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی

راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

بخش ۱۵۰ - دیدن خواجه غلام خود را سپید و ناشناختن کی اوست و گفتن کی غلام مرا تو کشته‌ای خونت گرفت و خدا ترا به دست من انداخت به خوانش فاطمه زندی
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.

فعال یا غیرفعال‌سازی قفل متن روی خوانش من بخوانم

پیشنهاد مشق شعر

معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است

مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین

تا به حال ۱۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...

اروین در ‫۱۳ سال و ۶ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۱۲:۱۱ نوشته:

مولانا و سعدی و عطار ووووو همه سنی هستند

reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link

محمد در ‫۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۰۹:۴۷ نوشته:

مولوی از شیعیان است. ایشان تقیه کردند. در زمانی که شیعیان در قلت بودند.برای توضیح به کتاب شریف روح مجرد مراجعه کنید ص 348

تماشاگه راز در ‫۱۱ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۳، ساعت ۱۱:۴۹ نوشته:

مولانا می فرماید :
ملت عشق از همه دینها جداست
عاشقان را ملت و مذهب خداست
این خط کشی ها را فراموش کنید مثنوی بخوانید تا با افکار این بزرگ مرد آشنا شوید و به همه عالم و مافیها عشق بورزید .
یا خق

علی در ‫۱۰ سال و ۹ ماه قبل، دوشنبه ۲۱ دی ۱۳۹۴، ساعت ۱۱:۴۶ نوشته:

امین جان ان شاء الله خدایتعالی شما را با موالیانت حضرت عمر و مولوی محشور فرماید.

مولانا در ‫۹ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶، ساعت ۲۲:۰۲ نوشته:

عشق همه ی خردمندان دنیا به مولانا در این است که او پیرو هیچ کیش و آیینی نیست، و نشان یک انسان خداجو ، عاشق و عالم نیز همین است. زیرا خداوند وجودی بی نهایت است، لذا بی نهایت دین برای رفتن به سوی او باید وجود داشته باشد، و در عین حال خداوند یکی است، پس همه ی ان ادیان باید جز یک دین نباشند و آن عشق است یعنی وحدت و یکی بودن با خداوند (اناالحق)؛ مولانا به هیچ وجه یک مسلمان (شیعه یا سنی)، بت پرست، صوفی، مسیحی و...نیست. مولانا در کیش یکی از بینهایت کیشی است که بسوی خداست، و آن کیشِ خود مولاناست، پیامبر این دین مولاناست و پیرو آن تنها خود اوست. همچنانکه عیسی در دین مسیحیت است و تنها مسیحی موجود در عالم فقط خود اوست. محمد پیامبر اسلام است و تنها مسلمان عالم و پیرو دینش خود اوست. علی در دین خود است و عمر نیز در دین خود؛ هیچیک از ایندو در دین محمد نیستند، "در دین عشق خودشانند با خداوند". تمام سخن مولانا این است که این نکته را بفهمیم، و در واقع آنچه را که شمس برای مولانا روشن ساخت همین بود، اینکه اگر عاشق خداوندی پس چرا همچون عیسی و موسی و محمد و... پیامبر و تنها پیرو مذهب عشق خود نمی شوی.
بقول خواجوی کرمانی
گفتا بگو که خواجو در چشم ما چه بیند/گفتم حدیث مستان سری بود خدایی
یعنی خدا از خواجو پرسید که بگو ببینم تو در کدام یک از کیش ها هستی؛ خواجو جواب میدهد که حدیث کیش من، مستی خویش با توست که چون فقط خود پیرو آنم، پس سری است که هرگز کسی در نخواهد یافت. همچنانکه ما هرگز عشق مولانا را نخواهیم شناخت چون پیرو دین او نیستیم و نمیتوانیم باشیم؛ هر یک از ما پیامبر دین خود و منحصراً تنها پیرو آنیم.
مولانا در همین داستان، عدم درک این بیان را از سوی تن شناسان و گمراهان؛ یعنی همان پیروان ادیان و نیز بی خدایان (کلا"، بی عشقان)؛ به مانند خری که بر یخ بماند تشبیه میکند که هرگز ذره ای در جهت موافق یا مخالف این بیان نمیتوانند حرکت کنند. یعنی اگر موافق مولانا باشند مخالف اویند، و اگر مخالف مولانا باشند موافق او، و خود هرگز این را درک نخواهند کرد. از اینرو ست که مولانا در ادامه میگوید:

این بیان اکنون چو خر بر یخ بماند

چون نشاید بر جهود انجیل خواند

کی توان با شیعه گفتن از عمر

کی توان بربط زدن در پیش کر

مولانا فقط عاشق خداست، او نه عاشق گل است، نه خود، نه اسلام، نه علی نه عمر، نه شمس و....چون همه ی اینها مظاهر است. مولانا نیست شده، در عشق....، مولانا برای همیشه مرده، از ازل تا ابد.وسلام

محمد رضا در ‫۹ سال و ۳ ماه قبل، یکشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۶، ساعت ۰۰:۴۲ نوشته:

از جناب مولوی و آقا یوسف بابت اظهار لطفی که به ما شیعیان داشتند تشکر می کنم و در جوابشون فقط اینو میگم : سلاما .

Shaaho ¦ C.S.I در ‫۹ سال قبل، پنجشنبه ۱۳ مهر ۱۳۹۶، ساعت ۰۸:۱۵ نوشته:

سلام بر شما.
مولوی گرچه صوفی مسلک بوده است، ولی بی شک تقیّه باز هم نبوده است، چون مدح کردن یا نکردن صحابه و خلفاء هیچ جرم و عقوبتی ندارد که مولوی از ترسِ مردمان آنزمان نفاق ورزیده باشد.
امّا دوست گرامی "امین کیخا" سخن نامعقولی گفته اند و این درست نیست که هر کس با هر آئین و عقیده ای که باشد بخواهد راه خدا شناسی پیش گیرد.
برخی هستند که با لذّات جنسی می خواهند راه خدای را بروند، چنانکه هندوها آلت تناسلی را تقدیس می دارند، آیا می توان گفت اینان راه خدای را می جویند و می پویند؟
پس این اعتقاد بی شک پاسخگو نیست و راه به انحراف و گمراهی می برد، راه خداوند یکیست و شعوبات دیگر آن که آخوندان و یا صوفی گرایان و خرافه جویان بر مسیر مستقیم نیل به سعادت وارد می سازند، بی شک راه به بیغوله و ناکجا آباد می برد.
در قرآن آمده که:
ومن یشاقق الرسول من بعد ما تبین له الهدی ویتبع غیر سبیل المؤمنین نوله ما تولی ونصله جهنم وساءت مصیرا ﴿115﴾ -نساء-
کسی که با پیغمبر دشمنانگی کند، بعد از آن که (راه) هدایت (از راه ضلالت برای او) روشن شده است، و (راهی) جز راه مؤمنان در پیش گیرد، او را به همان جهتی که (به دوزخ منتهی می‌شود و) دوستش داشته است رهنمود می‌گردانیم (و با همان کافرانی همدم می‌نمائیم که ایشان را به دوستی گرفته است) و به دوزخش داخل می‌گردانیم، و دوزخ چه بد جایگاهی است!
شما فرمودید که مسلمان یا غیرمسلمان، قرآن می گوید: ولا تموتن إلا وأنتم مسلمون؛ نمیرید جز اینکه مسلمان باشید.
سپس از مهر و محبّت سخن گفتید و این خیلی خوب است و مهر و دوست داشتن نزد عقلاء و خِردمندان از اساسی ترین ندای دعوی بسوی معنویات می باشد و کسانی که از عطوفت و رحم و مهربانی بی بهره اند، براستی که حظی از دین نبرده اند، چون اساس دین بر پایه ی اخلاق و عقیده است و هر دو لازم و ملزوم یکدیگرند.
از طرفی تمام صفات انسانی محدود به مهر و محبت نمی شود، بلکه مفهوم آن فراتر از معنای لفظی آن است که دین همه ی آنرا نزد خود جمع نموده و مصدر تمام نیکی هاست.
"امین کیخا"ی بزرگوار اینکه اگر مخیلاً شما اعتقادی بسان اعتقاد مسلمانان ندارید، قضیّه ای جداست، لکن به شما پیشنهاد می کنم که به آثار استاد فرزانه مصطفی حسینی طباطبایی و مفکّر اسلامی محمّد قطب و شاعر نامدار معاصر اقبال لاهوری و اندیشمندی که با افکارش جهان را روشن ساخت یعنی أبو الحسن ندوی مراجعه کنید و اسلام و اخلاق و عرفان را با دیدی بازتر و از نمایی روشنتر ببینید تا لختی از این جو آخوندی و خفقان اندیشه و ظلمت باوری رهائی یابید، چون بواقع مسئول تمام جامد اندیشیها و از طرفی فرار مغزها را به سبب وجود بدیُمنِ همین آخوندان و معمّمینِ زهدنما می دانم.
نام شخصیتهای فوق الذّکر را در سایت زیر Search بفرمائید:
پیوند به وبگاه بیرونی
همچنین توصیه می کنم که کتاب "Man The Unknown" اثر آلکسیس کارل را نیز دریافت داشته و مطالعه کنید.
برای شما کامیابی و عاقبت بخیری و سلامت جسم و جان می طلبم، بدرود.

محمد رضا در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، شنبه ۱۹ اسفند ۱۳۹۶، ساعت ۰۱:۱۸ نوشته:

جناب شاهو
به نظر بنده اگر کسی قصد بیان اعتقاداتش رو داره بهتره که با صداقت و با استدلال و منطق بیان کنه .
اینکه مدام از کلمه ی آخوند که این روزها بار سیاسی هم دارد استفاده کنیم و با ژست یک اوپوزوسیون خسته از خفقان و ظلم و نگران از فرار مغزها ، یک طرف را زهد نما و خرافه جو و افراد هم فکر خود را متفکرانی که جهانی را روشن ساخته اند !!! معرفی کنیم کار شایسته ای نیست .

انتظار در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، پنجشنبه ۹ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۰۶:۱۲ نوشته:

بنده هم با محمدرضای عزیز کاملا موافقم

ضمن سپاس فراوان از مسئولان محترم گنجور
شعر و ادب موجب صفای دل و جان آدمی است و سایت گنجور این بستر رو به خوبی فراهم می کنه .
اصولا این جا جای بحث وجدل سیاسی نیست .
لطفا حداقل بذارید مردم ، اینجا با یک فراغ بال و آرامش و بدون هیچ دغدغه ای دل و جان خودشون رو با قند پارسی جلا بدن .
آقای شاهوی محترم اطلاع رسانی و ارجاع دادن به منابع معتبر و مفید و موثر خوبه .
ولی اینجا جای عقده گشایی ، جو سازی ، تهمت پراکنی و سیاسی بازی نیست .
لطفا فضای معطر شعر و ادب پارسی رو به گند نکشید .
با سپاس فراوان و آرزوی کامیابی روز افزون برای همه دوستان

جهانگیر تجددی در ‫۶ سال و ۹ ماه قبل، شنبه ۱۴ دی ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۳۲ نوشته:

با سلام
نوشته های دوست عزیزی که با نام مولانا نظر گذاشتند ؛
به نظر بنده صحیح و نزدیکتر است
.
گفته های مولانا ارزشمند تر و پر مغذ تر از صورت آن است ، آنچنان که خود می سرآید :
《صورتی بنشینده گشتی ترجمان
بی‌خبر از گفت خود چون طوطیان》
.
"باآنکه شخصا نه با افکار بنیادین و آثار افکار شیعیان موافقم ونه با اهل سنت"
در اینجا اگر بدون ارزش گزاری مذهبی به شعر نگاه کنیم در میابیم که هدف مولانا ؛
نه ارزشمند کردن ونه بی ارزش کردن"شیعه" است ، و نه "عمر"
بلکه درک نکردن این دو به وسیله یکدیگر است ، مانند رابطه "جهود"و "انجیل" یا "بربط" و "کر"
...
جهانگیر تجددی
...

مفسر در ‫۶ سال و ۴ ماه قبل، دوشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۰۴ نوشته:

در نسخه ای این را دیدم:
کی توان از شیعه گفتن با عمر
کی توان بربط زدن در پیش کر

احسان در ‫۵ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۴ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۰۴ نوشته:

این شعر نشان میده که اختلاف شیعه و سنی.خیلی قدیمی تر از دوره صفویه است که خیلیها با این حرف دارن خودشونو خفه میکنن

پــــــیـــر خـــــرابــــــاتـــــ در ‫۲ سال و ۸ ماه قبل، جمعه ۴ اسفند ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۲۹ نوشته:

در اینکه مولانا حافظ سعدی عمر خیام و....... ی مسلمان سنی بوده ک هیچ شکی نیست ولی خندم میگیره از بی دین ها و شیعه ها و...... ک میخان هر کدوم طرز فکر خودشونو یا راه و عقیده خودشونو با شعرا یکی بدونن ولی ولی ی نکته ظریف اینجاست با اینکه خودم سنی با تعصبم و دو اتیشه اما میگم ک مهم سنی بودن یا مسلمان بودن نیست عزیز من(البته ک بهترین راه رسیدن به خدا اسلام هست) مهم اینه چقدر عاشق باشی در این معرکه

یا حق

کوروش در ‫۲ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۱ فروردین ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۲۲ نوشته:

هم ملک هم عقل حق را واجدی

هر دو آدم را معین و ساجدی

تفسیر لطفا

بردیا بلند در ‫۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۳ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۵۸ نوشته:

این بیان اکنون چو خر بر یخ بماند
چون نشاید بر جهود انجیل خواند

کی توان با شیعه گفتن از عمر
کی توان بربط زدن در پیش کر

اگر تنها به بیت دوم این دو بیت نگاه کنیم، این گونه به نظر می‌آید که مولانا قصد توهین به شیعیان را دارد و صحبت با آنها دربارهٔ فضائل منتسب به عمر بن خطاب را همچون ساز زدن در پیش ناشنوایان بیهوده دانسته است؛ ولی با نظر به بیت قبل این مطلب روشن می‌شود که منظور تشبیه «شیعه و عمر» به «کر و بربط» نیست؛ بلکه «جهود و انجیل» و «شیعه و عمر» و «کر و بربط» همگی جداگانه به کسانی که سخن مولانا را نمی‌فهمند تشبیه شده اند.
بنابراین این بیت به طور کلی ناسازگاری شیعه با صحبت از فضائل منتسب به عمر را بیان می‌کند و نباید توهین تلقی شود، گرچه خالی از طعن نیست.

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.

	غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
	راهنمای نوار ابزار
	پیشخان کاربر
	اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر
	اعلان‌های کاربر
	ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
	خروج از حساب کاربری گنجور
	لغزش به پایین صفحه
	لغزش به بالای صفحه
	لغزش به بخش اطلاعات شعر
	فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
	فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط
	کپی نشانی شعر جاری در گنجور
	کپی متن شعر جاری در گنجور
	همرسانی متن شعر جاری در گنجور
	نشان کردن شعر جاری
	ویرایش شعر جاری
	ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
	شعر یا بخش قبلی
	شعر یا بخش بعدی

ورود به گنجور

بخش ۱۵۰ - دیدن خواجه غلام خود را سپید و ناشناختن کی اوست و گفتن کی غلام مرا تو کشته‌ای خونت گرفت و خدا ترا به دست من انداخت

تازه‌های نرم‌افزار گنجور