گنجور

 
جلال الدین محمد مولوی
 

قوم گفتند از شما سعد خودیت

نحس مایید و ضدیت و مرتدیت

جان ما فارغ بد از اندیشه‌ها

در غم افکندید ما را و عنا

ذوق جمعیت که بود و اتفاق

شد ز فال زشتتان صد افتراق

طوطی نقل شکر بودیم ما

مرغ مرگ‌اندیش گشتیم از شما

هر کجا افسانهٔ غم‌گستریست

هر کجا آوازهٔ مستنکریست

هر کجا اندر جهان فال بذست

هر کجا مسخی نکالی ماخذست

در مثال قصه و فال شماست

در غم‌انگیزی شما را مشتهاست

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

فلاح نژاد در ‫۳ سال و ۹ ماه قبل، دو شنبه ۲۵ دی ۱۳۹۶، ساعت ۱۱:۵۴ نوشته:

کلمه نَقل در این بیت درست تر است یا نُقل؟

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
مرادی در ‫۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۶ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۲۹ نوشته:

این شعر را مولانا از زبان مردم خطاب به پیامبران سروده است. یعنی مردم به پیامبران معترض می شوند که پیش از آمدن شما ما زندگی خوب و شیرین و شادی داشتیم تا اینکه سر و کله ی شما پیدا شد و از مرگ سخن گفتید و ما را از مرگ و پس از مرگ ترساندید. به گونه ای که زندگی ما را غم بار و تلخ کردید.

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
mohamadreza jabari harsini در ‫۲ سال قبل، سه شنبه ۹ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۹ نوشته:

در بیت اول، «ار» صحیح است نه «از».

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.