بخش ۱۰۳ - انکار کردن آن جماعت بر دعا و شفاعت دقوقی و پریدن ایشان و ناپیدا شدن در پردهٔ غیب و حیران شدن دقوقی کی در هوا رفتند یا در زمین
چون رهید آن کشتی و آمد بهکام
شد نماز آن جماعت هم تمام
فُجفُجی افتادشان با همدگر
کین فضولی کیست از ما ای پدر
هر یکی با آن دگر گفتند سِر
از پس پشت دقوقی مُستَتِر
گفت هر یک من نکردستم کنون
این دعا نه از برون نه از درون
گفت مانا این امام ما ز درد
بوالفضولانه مناجاتی بکرد
گفت آن دیگر که ای یارِ یقین
مر مرا هم مینماید این چنین
او فضولی بوده است از انقباض
کرد بر مختار مطلق اعتراض
چون نگه کردم سپس تا بنگرم
که چه میگویند آن اهل کرم
یک ازیشان را ندیدم در مقام
رفته بودند از مقام خود تمام
نه به چپ نه راست نه بالا نه زیر
چشم تیز من نشد بر قوم چیر
دُرها بودند گویی آب گشت
نه نشان پا و نه گردی بهدشت
در قِباب حق شدند آن دم همه
در کدامین روضه رفتند آن رمه
در تحیر ماندم کین قوم را
چون بپوشانید حق بر چشم ما
آنچنان پنهان شدند از چشم او
مثل غوطهٔ ماهیان در آب جو
سالها درحسرت ایشان بماند
عمرها در شوق ایشان اشک راند
تو بگویی مَرد حق اندر نظر
کی در آرد با خدا ذکر بشر
خر ازین میخسپد اینجا ای فلان
که بشر دیدی تو ایشان را نه جان
کار ازین ویران شدست ای مرد خام
که بشر دیدی مر ایشان را چو عام
تو همان دیدی که ابلیس لعین
گفت من از آتشم آدم ز طین
چشم ابلیسانه را یک دم ببند
چند بینی صورت آخر چند چند
ای دقوقی با دو چشم همچو جو
هین مبُر اومید ایشان را بجو
هین بجو که رکنِ دولت جستن است
هر گشادی در دل اندر بستن است
از همه کار جهان پرداخته
کو و کو میگو بهجان چون فاخته
نیک بنگر اندرین ای مُحتَجِب
که دعا را بست حق در اَستَجِب
هر که را دل پاک شد از اعتلال
آن دعااش میرود تا ذوالجلال



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، مولانا به انکار جماعتی اشاره میکند که به دعا و شفاعت دقوقی اعتراض دارند و هر یک آغاز به گفتوگو میکنند که چه کسی از آنان به عنوان فضول در این موضوع سخن گفته است. وقتی دقوقی و جمع حاضر در جمعی نامرئی میشوند، همه به حالت حیرت درمیآیند و متوجه میشوند که نمیتوانند هیچ نشانی از آنان را ببینند. این جماعت به پنهان شدن از چشمان دقوقی و سرانجام از چشم یکدیگر میپردازند و نشان میدهد که در حقیقت، حق آنها را از دید چشمهای بشر پوشانده است. مولانا در انتها به این نکته اشاره میکند که بر اساس صداقت و خلوص دل افراد، دعاهایشان به درگاه خداوند میرسد.
هوش مصنوعی: زمانی که آن کشتی رهایی یافت و به مقصد رسید، دعا و نماز آن گروه نیز به پایان رسید.
هوش مصنوعی: آن جماعت ناگهان به هم ریختند و به یکدیگر گفتند که این فضولی و دخالت از جانب کدام یک از ماست، ای پدر!
هوش مصنوعی: هر یک از آنها به دیگری گفتند که راز را در پنهان از پشت دقوقی بیان میکنند.
هوش مصنوعی: هر یک از آن جماعت گفتند که من خود در حال دعا نیستم و این دعا از ذهن و قلب من نمیخواهد، بلکه به نوعی بهصورت بیرونی و غیرواقعی است.
هوش مصنوعی: امام ما برای دردهای بیمنطق و گزاف خود، مناجات و دعاهایی کرده است.
هوش مصنوعی: دوست مطمئن من گفت: ای رفیق، من هم این صحنه را به همین شکل میبینم و درک میکنم.
هوش مصنوعی: این فرد به خاطر دلسردی و انقباضی که دارد، به خداوندی که مختار و آزاد است، اعتراض کرده و فضولی کرده است.
هوش مصنوعی: وقتی که نگاه کردم تا ببینم آن افراد بافضیلت چه میگویند، متوجه شدم که در چه وضعیتی هستند.
هوش مصنوعی: هیچیک از آنها را در جایگاه خود ندیدم، زیرا همه آنها از محل خود ناپدید شده بودند.
هوش مصنوعی: چشم تیز مولانا بر این جمع دقت نمیکند و نمیتواند آنها را در هیچ جهتی ببیند؛ نه در سمت چپ، نه راست، نه بالا و نه پایین. به عبارتی، آنها به گونهای ناپدید شدهاند که او قادر به مشاهدهٔ آنها نیست.
هوش مصنوعی: گویی آنها مانند درهایی باارزش بودند که به آب تبدیل شدند و دیگر هیچ نشانهای از پا یا خاکی در دشت به جا نگذاشتند.
هوش مصنوعی: در آن لحظه که به حقیقت و لطف الهی دست یافتند، آن گروه در چه فضایی یا باغی ناپدید شدند و به کجا رفتند.
هوش مصنوعی: در شگفتی هستم که چگونه حق بر چشمان ما این قوم را پنهان کرده است.
هوش مصنوعی: آنها به قدری از دید او پنهان شدند که مانند ماهیانی هستند که در آب زندهاند و دیده نمیشوند.
هوش مصنوعی: سالها عمرش در آرزوی دیدن آن جماعت که در پرده غیبت پنهان شدهاند، سپری میشود و عمرش در انتظار آنها به شوق و اشک میگذرد.
هوش مصنوعی: تو بگویی مرد حق، یعنی انسان حقیقی و خداشناس، چگونه در نظر خداوند یاد انسانها را به میان میآورد؟
هوش مصنوعی: دقوقی به کسی اشاره دارد که به موجودات خاصی که در عالم غیب وجود دارند، اعتقاد دارد. این بیت بیان میکند که تو به اشتباه فکر میکنی که انسانهای عادی یا ظاهری میتوانند به عمق حقیقت دست یابند، در حالی که چنین موجوداتی از دید بشر پنهان هستند و فقط از دقت و آگاهی عمیق میتوان به آنها دست یافت.
هوش مصنوعی: ای مرد نادان، کار این جانورها خراب شده است، زیرا تو تنها به ظاهر آنان نگاه کردی و این موجودات را مانند انسانهای عادی تصور کردی.
هوش مصنوعی: تو همان چیزی را دیدهای که ابلیس لعین گفت: «من از آتش آفریده شدهام و آدم از خاک.» این نشان میدهد که ابلیس برتری خود را بر آدم بیان کرده است.
هوش مصنوعی: چشمهای شبیه ابلیس را به مدت کوتاهی ببند تا ببینی در پایان کار چقدر حقیقت و واقعیت در پی آن است.
هوش مصنوعی: ای دقوقی، تو که با دو چشم مانند جو (سرسبز و شفاف) هستی، نگذار امید آن افراد را قطع کنی و به دنبال آنها برو.
هوش مصنوعی: بههوش باش که کسب پایههای قدرت و حکومت دشوار است و هرگونه تساهل و سستی در دل، سختیهایی بهدنبال خواهد داشت.
هوش مصنوعی: از هر کاری در جهان دست بردار و مانند فاخته، به دنبال جان خود بگرد. فاخته، پرندهای است که به دنبال عشق و عشقورزی میگردد.
هوش مصنوعی: ای کسی که خود را از حق پوشاندهای، خوب توجه کن که خداوند دعا را در «استجابت» (پاسخ دادن) بسته است.
هوش مصنوعی: هر کسی که دلش از آلودگیها و ناپاکیها پاک شود، دعایش به سوی خداوندی میرود که صاحب جلال و بزرگی است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.