با بلبل مسکین گل و بیداد و دگر هیچ
وز زحمت گل بلبل و فریاد و دگر هیچ
مرغان چمن حلقه به گرد گل و نسرین
مرغ قفس و صحبت صیاد و دگر هیچ
آن شمع سر صحبت پروانه ندارد
گاهی کند از سوختگان یاد و دگر هیچ
من کودک عاشق ستم مکتب عشقم
دارم هوی سیلی استاد و دگر هیچ
فرهاد جگرخسته و دلجویی شیرین
شیرین و جگرکاوی فرهاد و دگر هیچ
گردم چو غبار از ستم حادثه خواهم
آرد به سر کوی توام باد و دگر هیچ
ماراست ز برگ سفر و ساز ره عشق
همچون جرس قافله فریاد و دگر هیچ
در پهلوی عاشق دل ویرانه و صد گنج
در سینه زاهد دل آباد و دگر هیچ
زان مه که رخش انجمنافروز نشاطست
مشتاق من و خاطر ناشاد و دگر هیچ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به حزن و اندوه ناشی از عشق و جدایی میپردازد و تصاویری از بلبل و گل، مرغان چمن، و پروانه را برای بیان حالت خود به کار میبرد. او خود را در نقش یک کودک عاشق معرفی میکند که در دنیای عشق ستمدیده است. همچنین، با اشاره به داستان فرهاد و شیرین، دلتنگی و دردهای عشقی را به تصویر میکشد و از مشکلات زندگی سخن میگوید. در نهایت، او به یاد معشوق و احساس ناامیدی خود اشاره میکند و حسرتی عمیق از جدایی را در دل دارد.
هوش مصنوعی: در این متن، شاعر به حال بلبل و غم و اندوهی که از درد و رنج گل دارد، اشاره میکند. بلبل به خاطر عشقش به گل، مشغول زاری و فریاد است، اما به غیر از این، هیچ چیز دیگری وجود ندارد که به آن اشاره کند. در واقع، فریاد و ناراحتی بلبل تنها خبر از مصیبت و بیرحمی دنیا میدهد.
هوش مصنوعی: پرندگان سبزهزار دور گل و گلسرخ جمع شدهاند و درون قفس، مرغی است که صحبت صیاد را میشنود و غیر از این چیز دیگری نیست.
هوش مصنوعی: شمعی که در کنار پروانه نیست، به یاد سوختگانش گاهی میافتد و دیگر هیچ احساسی ندارد.
هوش مصنوعی: من یک کودک عاشق هستم که در عشق، تحت فشار و سختیهای فراوانی قرار دارم. در این مسیر، فقط درد و رنج را از معلم خود دریافت کردهام و هیچ چیز دیگری برایم مهم نیست.
هوش مصنوعی: فرهاد با درد و رنجی در دل، به سراغ شیرین میرود که او با مهربانی و توجهش، دل او را آرام کند. فرهاد در این وضعیت، به جز عشق شیرین، چیز دیگری نمیخواهد.
هوش مصنوعی: گردن من مانند غبار است که از سختیهای زندگی به سراغ تو میآید و تنها باد و هیچ چیز دیگری همراه من نیست.
هوش مصنوعی: عشق مانند صدای زنگ قافله است که از برگ سفر به ما میرسد؛ هیچ چیز دیگری وجود ندارد.
هوش مصنوعی: عاشق با دل خراب و ویران خود، ذخایر زیادی از عشق و احساسات را در دل خود دارد، در حالی که زاهد با دل پررنگ و آبادش، جز یک زندگی ساده و بیسر و صدا چیزی نمیخواهد.
هوش مصنوعی: از آن ماهی که چهرهاش روشناییبخش مجلسهاست، من علاقهمندم و دلم شاد نیست و دیگر هیچ چیز نمیخواهم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ما وشکن دامی و فریاد و دگر هیچ
فریاد زبی رحمی صیاد و دگر هیچ
صیاد جفا پیشه اسیران قفس را
ایکاش دهد رخصت فریاد و دگر هیچ
در خلوت دل پرده نشین نیست بجز تو
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.