چو بر زندانیان رانی سیاست، یاد کن ما را
بگردان گرد سر و ز قید جان آزاد کن ما را
زبان شِکوه بگشایم اگر بر خنجر جورت
ملامت از زبان خنجر جلاد کن ما را
اگر بر دار بیدادت بر آریم از زبان آهی
به رسوایی برون زین دارِ بیبنیاد کن ما را
نمودی یک وفا، دادیم پیشت داد جانبازی
بیا و امتحانی نیز در بیداد کن ما را
به سودای دل ناشاد خود در ماندهام بی تو
به این نیت که هرگز در نمانی، شاد کن ما را
چو روزی مینشستم بر سر راهت، اگر گاهی
غریبی را ببینی بر سر ره یاد کن ما را
ملولم از خموشی محتشم حرفی بگو از وی
زمانی هم زبان ناله و فریاد کن ما را



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از یادآوری درد و رنج زندانیان به سیاستمداران خطاب میکند و از آنها میخواهد که از قید و بند آزادشان کنند. او به مظالم و بیعدالتیها اشاره کرده و با صدای ناله و شکایت خود، بر لزوم توجه به وضعیت زندانیان تاکید میکند. شاعر با بیان وفای خود و نیاز به امتحانی از سوی معشوق، در جستجوی آرامش و شادابی است. در نهایت، او از کمگویی خود و خموشی نگرانکننده مینالد و خواهان توجه به درد دلهای خویش میشود.
هوش مصنوعی: اگر سیاست تو بر زندانیان است، به یاد ما باش و ما را در این حال، دور خود بچرخان و از قید جان رها کن.
هوش مصنوعی: اگر زبان به شکایت باز کنم و از بدرفتاریهای تو بگویم، ملامت و سرزنش من مانند خنجر جلاد به جانم خواهد نشست.
هوش مصنوعی: اگر ما را به دار بیداد میکشی، از شدت آه و نالهمان رسوایی به وجود میآید؛ پس بر ما رحم کن و این بیاساس بودن دار را به پایان برسان.
هوش مصنوعی: اگر یک بار هم دل ما را به محبت دچار کردی، ما همه چیز خود را فدای تو میکنیم. حالا بیا و یک آزمایشی هم از ما به عمل بیاور تا ببینی چقدر برای تو آمادهایم، حتی اگر به ظلم باشد.
هوش مصنوعی: در حال حاضر در حسرت و ناخرسندی عشق تو به سر میبرم و این تلاش را دارم که همیشه تو را خوشحال ببینم و از غم و اندوه دور کنی.
هوش مصنوعی: اگر روزی بر سر راه تو نشسته بودم و کسی غریب را دیدی، یادت باشد که به یاد من هم باشی.
هوش مصنوعی: محتشم از سکوت و بیحرفی خسته و ملول است و از او میخواهد که حداقل زمانی دربارهاش صحبت کند و یادش را زنده کند؛ او میخواهد همزمان با این یادآوری، ناله و فریادش را هم مطرح کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
شد از عشقت دلم خون و جگر افگار و جان بر باد
کجا یا رب مرا این چشم خونین بر رخت افتاد
مرا گر بود روزی طاقت و صبری، بشد از دل
اگر می داشتم دانایی و عقلی برفت از یاد
مجو غیر خرابی زین دل ویران من دیگر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.