چنان مکن که مرا هم نفس به آه کنی
جهان بیک نفس از آه من سیاه کنی
ز بزم میروی افتان و سر گران حالا
به راه تا سر دوش که تکیهگاه کنی
به رخصت تو مفید نمیشود چشمت
که عالمی بستان و یک نگاه کنی
نگاه دم به دمت بس خوش است و خوشتر از آن
عزیز کرده نگاهی که گاهگاه کنی
شکسته طرف کله میرسی و میرسدت
که ناز بر همه خوبان کج کلاه کنی
ملوک حسن سپاه تواند اما تو
نه آن شهی که تفاخر به این سپاه کنی
چرا من این همه بر درگه تو داد کنم
اگر تو گوش به فریاد دادخواه کنی
تو گرم ناشده برقی و برق خرمن سوز
شوی چو گرم چه با جان این گیاه کنی
به پیش بخشش او محتشم چه بنماید
اگر تو تا دم صبح جزا گناه کنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از محبوب خود میخواهد که به او آسیب نرساند و با آه و نالهاش دنیا را تیره نکند. او در اشاره به حال خود، از محبوب خواستار توجه و نگاهی است که میتواند او را دلگرم کند. شاعر به زیبایی و جذابیت محبوب اشاره میکند و تأکید میکند که او هرگز نمیتواند بر دیگران تفاخر کند. در نهایت، شاعر از محبوب میخواهد که اگر قرار است گناهی کند، دست کم به فریاد او گوش دهد و در حق او رحم کند.
هوش مصنوعی: اگر به حسرت و آه من توجه کنی و مرا ناامید کنی، این کار باعث میشود که دنیا به خاطر نالههایم به تیرهگی و غم دچار شود.
هوش مصنوعی: چطور میتوانی در حالیکه میلرزی و سرت را بالا میگیری، از میخانه بیرون بروی و به طوری قدم برداری که سر کتف کسی تکیه کنی؟
هوش مصنوعی: چشم تو به دلیل زیباییاش، هیچ سودی به حال کسی نمیبخشد، حتی اگر با یک نگاه، جهان را بگیری و از آن بهرهمند شوی.
هوش مصنوعی: نگاه تو هر لحظه بسیار خوشایند است و از آن هم خوشتر، نگاهی است که گهگاهی به محبوب خود میکنی.
هوش مصنوعی: تو با سر شکسته و با کمال ناامیدی به من میرسی و عشوه و ناز میکنی، در حالی که هیچکس به زیبایی تو نمیرسد و این ناز و خودخواهیات را به دیگران تحمیل میکنی.
هوش مصنوعی: اگرچه حسن، که به زیبایی معروف است، میتواند قدرت مطلق باشد و ملوک سپاه او را تشخیص دهند، ولی تو آن شخصیتی نیستی که به این سپاه افتخار کنی و خود را برتر از آنها بدانی.
هوش مصنوعی: چرا من اینقدر در نزد تو شکایت و فریاد بزنم، اگر تو به درخواست و دادخواهی من توجهی نداشته باشی؟
هوش مصنوعی: تو مانند برقی هستی که اگر ناشده باشد، تنها بر خرمن آسیب میزند و نمیتواند به گیاه زندگی ببخشد؛ پس جایز نیست که با وجود تواناییات، به جان این گیاه بیرحمی کنی.
هوش مصنوعی: محتشم، در صورتی که تو تا صبح فقط به گناه بپردازی، در برابر بخشش او چه چیزی میتوانی نشان دهی؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
که گفت مشک سیه را قرین ماه کنی؟
چو خال عارض خود روز من سیاه کنی
فغان که داد دل خود نخواهد از تو کسی
گهی که گوش به فریاد دادخواه کنی
به همرهی رقیب از بر تو میگذرم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.