قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - ایضا فی مدح شاهزاده مظفرلوا سلطان حمزه میرزا گفته
ز پرگار فلک نقشی به روی کار میآید
کزو کاری به یاد دور بی‌پرگار میآید
جهان عالی بنائی می‌نهد کز ارتفاع آن
اساس قوت شاهی به پای کار میآید
چو نقد مهر اینک می‌دود در مشرق و مغرب
در این دارالعیار آن زر که پر معیار میآید
سواری می‌کند زین رخش ناهموار دوران را
که از دهشت بزیر ران او هموار میآید
همایون گلبنی سر می‌کشد زین گلستان کزوی
به دست دوست گل در چشم دشمن خار میآید
در آیین بندی مصر دل افزائید کز کنعان
نوآئین یوسفی دیگر به این بازار میآید
ز باغ پادشاهی صد نهال آمد به بار اما
به بار این بار زرین نخل گوهر بار میآید
شه شهزاده‌های دهر سلطان حمزه غازی
که بختش را ز تاج و تخت کسری عار میآید
به هر جا می‌نهد پا بر زمین در گوش اقبالش
مبارک باد شاهی از در و دیوار میآید
به بام بار گاه او به تقریب کشک داری
قمر هر شب فروزین گنبد دوار میآید
به عنوان تقاضا دولت پر صولت شاهی
به پای خویش روزی بردرش صدبار میآید
عنان رخش اگر تا بد ز جولانگه سوی بستان
ز شوق اندر رکابش سرو در رفتار میآید
سبک وزن است سنگ پادشاهی در ترازویش
که در چشم کیاست بس گران مقدار میآید
به ملک خصم حالا می‌رود آوازهٔ تیغش
چوبانگ سیل شهرآشوب کز کوهسار میآید
جهان بادا به او نازان که در بدو جهانگیری
زر ز مش بوی رزم حیدر کرار میآید
دو پیکر می‌کند در یک نفس صد کوه پیکررا
چو با شمشیر بران بر سر پیکار میآید
به سهمی فرد و یکتا می‌شود توسن سوار اکنون
که بر وی آفرین از واحد قهار میآید
اگر باشد حصار چار رکن عالم از آهن
به دست فتح آن گیتی‌ستان ناچار میآید
امل پای ظهورش در میان آورده کاغذ را
مراد اندر کنار آرزو دشوار میآید
در استقبال عهدش وقت را سعیست روزافزون
که از سرعت به دهر امسال بیش از پار میآید
ز وی ای دهر ایمن باش در سالاری عالم
کزوالحال کار صد جهان سالار میآید
هلالی می‌شود پیدا به زیر دامن گردون
چو با چتر شهنشاهی سلیمان وار میآید
ولی تابان هلالی کافتاب اندر جوار آن
به صد ضعف سها در دیدهٔ پندار میآید
در آئین جهانداری ازین خرد بزرگ آئین
زیاد از صد جم و دارا و کسری کاری میآید
در آفاق آن چه ابر دست او برخلق می‌بارد
حساب آن زدست خالق جبار میآید
اگر صد بحر احسان محتشم من بعد از هر سو
به جنبش بهر بیع گوهر اشعار میآید
تو از همت باب لطف این شهزاد لب تر کن
کز انهار نوالش بحر در زنهار میآید
به مدت گرچه شد سی‌سال کز نزد شهنشاهان
برایت نقد و جنس از اندک و بسیار میآید
بشارت باد کایندم روی دربخشنده‌ای داری
که عارش از عطای درهم و دینار میآید
زری و خلعتی هربار می‌آمد تماشا کن
که چون با خلعت زر اسب زین انبار میآید
به شاهان تا به اولاد جهانبان نوبت شاهی
مدام از اقتضای دولت بسیار میآید
همین شهزاده تا روز جزا زیب جهان بادا
که خوش زیبنده در چشم اولوالابصار میآید
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در ستایش سلطان حمزه میرزا به تحسین و تمجید از ویژگی‌ها و شکوه سلطنت او می‌پردازد. شاعر از قدرت و بخت نیک آن شاهزاده، شکوه او در صحنه‌های رزم و ادبیات، و ثمرات این سلطنت بر سرزمین و مردم اشاره می‌کند. مظاهر طبیعت و زیبایی را به حضور و تاثیر او نسبت می‌دهد و بر این نکته تأکید دارد که این شاهزاده به مانند خورشید در آسمان، درخشندگی و نیکی را به ارمغان می‌آورد. در پایان، امید به ادامه این دوران باشکوه تا روز قیامت و تأکید بر بخشندگی او از دیگر مضامین شعر است.
هوش مصنوعی: از دایرهٔ آسمان، طرحی به زمین میآید که از آن طرح، یادگارهای بی‌نظیری به یاد گذشته به وجود میآید.
هوش مصنوعی: جهان به شکلی زیبا و عالی پایه‌گذاری می‌شود که از ارتفاع آن، بنیاد قدرت شاهی تأمین می‌شود و به کار میآید.
هوش مصنوعی: مهر، که در اینجا به معنی خورشید است، مثل طلا در حال درخشش است و در تمام نقاط زمین در حال حرکت است؛ و در این دارالعیار (دنیا) آن طلا که با معیار و سنجش خوب باشد، به دست میآید.
هوش مصنوعی: دوران و زمانه نامساعد و پر از سختی است، ولی کسی با شجاعت و قدرت بر این مشکلات سوار شده و به جلو حرکت می‌کند. کسانی که ترس و وحشت دارند نمی‌توانند این مسیر را هموار کنند.
هوش مصنوعی: گلستانی که او در آن خوش می‌روید و سر بلند می‌کند، به قدری زیبا و پرنعمت است که اگر کسی به دست دوستانش گل و زیبایی از آن بگیرد، به چشم دشمنانش مانند خاری خواهد آمد.
هوش مصنوعی: در آداب و رسوم جدید، دل را شاد کنید، زیرا از سرزمین کنعان که حکایت از یوسف دارد، فردی دیگر به این بازار خواهد آمد.
هوش مصنوعی: از باغ پادشاهی، صد نهال (درخت) میوه‌دار روییده است، اما این بار، میوه‌ای که می‌رسد، نخل زرین و باارزش گوهر است.
هوش مصنوعی: سلطان حمزه، که به عنوان یک شاهزاده برتر در میان دیگر شاهزادگان زمان خود شناخته می‌شود، بخت و مقامش را از پادشاهی کسری می‌گیرد و این مقام و ثروت را برای خود عرق و ننگ نمی‌داند.
هوش مصنوعی: هر جا که سلطان حمزه قدم می‌گذارد، بخت و اقبال خوب به او خوشامد می‌گوید و از هر طرف، نشان‌ها و نشانه‌های سلطنت به او می‌رسد.
هوش مصنوعی: به بالای کاخ او، به زودی مانند قمر درخشان، هر شب ستاره‌ای درخشان بر گنبد گردانِ آسمان ظاهر می‌شود.
هوش مصنوعی: به عنوان یک درخواست، دولت بزرگ و با اقتدار شاهی، روزی هزار بار با احترام به پای درگاهش میآید.
هوش مصنوعی: اگر مهار اسب او به‌سمت بستان کشیده شود، به‌خاطر شوق، سرو با زیبایی در حرکتش جلوه‌گری می‌کند.
هوش مصنوعی: پادشاهی به مانند سنگی سبک و کم‌وزن در ترازویی است که در برابر چشم مردم باهوش بسیار سنگین و ارزشمند به نظر می‌رسد.
هوش مصنوعی: اکنون آواز تیغ او به دشمنان می‌رسد، که مانند هجوم سیل، شهرها را به هم می‌ریزد و از کوه‌ها میآید.
هوش مصنوعی: جهان به او تبریک می‌گوید، چراکه در آغاز فرمانروایی‌اش، طلا و نبرد حیدر کرار (علی، معروف به حیدر) را به یاد می‌آورد.
هوش مصنوعی: دو تن در یک لحظه همانند صد کوه از قدرت و عظمت به نظر می‌رسند، زمانی که با شمشیر تیز و برنده به میدان جنگ می‌آیند.
هوش مصنوعی: توسن سوار (اسب) به‌طور منحصر به فرد و بی‌همتا می‌شود، زیرا اکنون بر او از سوی خداوند یکتا و قهار (قادر مطلق) برکت و رحمت نازل می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر چهار رکن جهان را از آهن بسازند، برای فتح آن سرزمین (عالم) ناچار لازم است.
هوش مصنوعی: ظهور او، که به نظر می‌رسد منظور از آن شاهزاده مظفرلوا است، در دنیا به آسانی ممکن نیست و برای رسیدن به هدف و آرزوی خود، نباید فقط به نوشتن و آرزو بسنده کرد.
هوش مصنوعی: زمان در انتظار تحقق وعده او، همواره در حال تلاش و پیشرفت است و این تلاش، به قدری سریع است که امسال بیشتر از سال‌های گذشته حرکت و تغییر به همراه دارد.
هوش مصنوعی: ای ایام و زمانه، در سایهٔ آرامش او (مظفرلوا) باش که در این سال پر از حاکمیت، کار و تلاش صدها حاکم بزرگ در حال انجام است.
هوش مصنوعی: پدیده‌ای به شکل هلال در زیر آسمان نمایان می‌شود، همان‌طور که به زیر سایهٔ چتر سلطنت سلیمان، پادشاه بزرگ، میآید.
هوش مصنوعی: ولی درخشانی مثل هلال، که در واقع خورشید است، در کنار آن با صد برابر درخشش ستارهٔ سها در ذهن ما نمایان می‌شود.
هوش مصنوعی: در اصول و قواعد حکمرانی، این خرد و اندیشهٔ بزرگ از صد پادشاه بزرگ و ثروتمندان مانند جم و دارا و کسری مهم‌تر و ارزشمندتر است.
هوش مصنوعی: در جهان، هرچه ابرها از سوی خدا بر روی موجودات نازل می‌کنند، محاسبه آن بر عهده‌ی خالق بزرگ است.
هوش مصنوعی: محتشم کاشانی می‌گوید اگر چه من به هزاران دریا از سخاوت و سخن‌سرایی مشغول باشم، باز هم اشعار من به سمت فروش و پرداخت درخشش و زیبایی میآید.
هوش مصنوعی: تو از بزرگی و مهربانی این شاهزاده، حتماً درخواست و مدد بخواه، چون از چشمه‌های بخشش او، نعمت و برکت به وفور جاری می‌شود.
هوش مصنوعی: هرچند که سی سال گذشته است، اما هنوز از نزد پادشاهان برای تو، هر چه که بخواهی، چه کم و چه زیاد، به‌راحتی می‌رسد.
هوش مصنوعی: خوش News بده که تو چهره‌ای بخشنده داری که خجالتش از بخشش سکه و پول نیست و به راحتی اهدا می‌کند.
هوش مصنوعی: هر بار که لباس و زین و تجهیزات گران‌بهایی آورده می‌شود، تماشا کن که چگونه اسب زین شده با لباس زرین جلوه‌گر می‌شود.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بیان می‌کند که حکومت و قدرت به شاهان و فرزندان فرمانروایان به طور مکرر و بر اساس اقتضائات دولت اعطا می‌شود. به عبارت دیگر، سلطنت و مقام شاهی همواره تابع شرایط و وضعیت‌های اجتماعی و سیاسی است.
هوش مصنوعی: این شهزاده (مظفرلوا سلطان حمزه میرزا) تا روز قیامت باید زیبای جهان باشد، چرا که او به واقع زیبا و خوش‌چهره است و زیبایی‌اش در چشم دوربینان و بینندگان جلوه می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سحر که بوی گل کز جانب گلزار میآید
ز چین طره مشکین آن دلدار میآید
بدستی باده ی احمر بدستی مصحف فتوی
زهی ساقی گلرویان که صوفی وا میآید
جهان شد روشن از ظلمت چو آن رو گشاید زلف
[...]
دلم در رقص مانند شرر از ساز می آید
به بال شعلهٔ آواز در پرواز می آید
زکنج لب به رنگ نافه از آهو فرو ریزد
ز بس آه من از دل سر به مهر راز می آید
نشان ناجوانمردی بود فکر خودآرایی
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.