چون ماه رخت به خواب بینم
در تیره شب آفتاب بینم
من آن چه کنم گناه باشد
تو آن چه کنی ثواب بینم
در دور لبت، مدام خود را
سرخوش زشراب بینم
چون چشم تو را به یاد آرم
در خود اثر شراب ناب بینم
دل را به خم کمند زلفت
پیوسته به پیچ و تاب بینم
از شعله ی آتشین عذارت
مرغ دل و جان کباب بینم
گیرم که شوم زاهل دوزخ
با یاد تو کی عذاب بینم
دل را بر چاه غبغب تو
در ورطه ی اضطراب بینم
همواره میان جان و جانان
چون هستی خود حجاب بینم
فرخنده دمی که خانه ی تن
از سیل اجل خراب بینم
شادم دم مرگ چون در آن دم
خرّم رخ تو پر آب بینم
شاهی که زبحر همت او
گردون چو یکی حباب بینم
با فیض تراب آستانش
آب حیوان سرآب بینم
با حبّ علی «محیط» در حشر
باور منما عذاب بینم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و احساسات عمیق خود سخن میگوید. او میگوید که وقتی چهره معشوقش را در خواب میبیند، در دل شب همچون آفتابی درخشان احساس خوشحالی میکند. او احساس میکند که هر کارش گناه است و هر کار معشوقش ثواب. با یادآوری چشمهای معشوق، او مستی شراب ناب را در خود حس میکند و دلش را در دام زلفهای او میبیند. شاعر همچنین از درد و آتش عشق میگوید و اینکه حتی اگر در دوزخ هم باشد، با یاد معشوق عذابی احساس نخواهد کرد. او به شدت به معشوق وابسته است و در زندگیاش هیچ چیزی جز معشوق را نمیبیند. در لحظه مرگ نیز، او امید دارد که چهره معشوق را ببیند. در نهایت، به عظمت و بزرگی معشوق اشاره دارد و امیدوار است که در روز قیامت، با عشق علی در جمع دوستداران باشد و عذابی نبیند.
هوش مصنوعی: وقتی چهرهات را در خواب میبینم، حتی در شب تاریک نیز مانند آفتابی درخشانی را احساس میکنم.
هوش مصنوعی: من هر کاری که انجام دهم، آن را گناه میدانم، ولی هر کار تو را خوب و نیک میبینم.
هوش مصنوعی: همواره در دور لبهایت، خود را شاد و سرمست از شراب مییابم.
هوش مصنوعی: زمانی که یاد چشمان تو به ذهنم میآید، در وجود خود تأثیر خوشگوار و باارزشی را احساس میکنم.
هوش مصنوعی: دل من به خاطر زلفهای تو همیشه در حال پیچ و تاب و گردش است.
هوش مصنوعی: از شدت عشق و عذاب تو، قلب و جانم مثل مرغی در آتش کباب میشود.
هوش مصنوعی: فرض کن که من به جهنم بروم، اما با یاد تو، دیگر عذابی را احساس نمیکنم.
هوش مصنوعی: دل من را در چاه غبغب تو میبینم، در حالی که در دچار اضطراب و نگرانی هستم.
هوش مصنوعی: همیشه در ارتباط میان خودم و محبوبم، همچون پردهای میماند که مانع از دیدار واقعی میشود.
هوش مصنوعی: خوشحال میشوم وقتی که میبینم بدن انسان به خاطر فرا رسیدن مرگ و ویرانی، از بین میرود.
هوش مصنوعی: در لحظهی مرگ، خوشحالم چون در آن لحظه چهرهی زیبای تو را میبینم که پر از زندگی و نشاط است.
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که من شاهی را می بینم که به خاطر عزم و ارادهاش، آسمان (گردون) را مانند حبابی ظریف و بیاهمیت تصور می کنم. این بیان نشاندهندهی عظمت و قدرت ارادهی آن شاه است که میتواند حتی بلندترین و عظیم ترین چیزها را کوچک و حقیر کند.
هوش مصنوعی: از برکت خاک آستان او، آب حیات را در سرچشمه میبینم.
هوش مصنوعی: با محبت علی، در روز رستاخیز به من اطمینان بده که عذابی نخواهم دید.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تا کی ز تو من عذاب بینم
گر صلح کنی صواب بینم
شبگیر ز خواب سست خیزم
آن شب که ترا به خواب بینم
یاد تو خورم به ساتکینی
[...]
تاروی تو بی حجاب بینم
خورشید تو بی سحاب بینم
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.