شمارهٔ ۱ - فی مدح عبدالله الرضیع المعروف بعلی الاصغر و رثائه سلام الله علیه و علی ابیه
کنار مادر گیتی ز طفل اشک بود تر
بیاد خشکی حلقوم و تشنه کامی اصغر
رضیع ثدی امامت مسیح مهد کرامت
شفیع روز قیامت ولی خالق اکبر
بمحفل ازلی شمع جمع و شاهد وحدت
بحسن لم یزلی ثانی شبیه پیمبر
یگانه کوکب دُرّی آستان ولایت
بطلعت آیت «الله نور» را شده مظهر
چه شیر خواره که شیر فلک مسخر و خارش
چه طفل شیر که صد عقل را شده رهبر
بچهره رشک گل و مل، بطرّه رونق سنبل
بشور و نغمه ز بلبل هزار بار نکوتر
لبش چه گوهر رخشان عقیق و لعل درخشان
نه از یمن نه بدخشان ز کنز مخفی داور
دریغ و درد که یاقوت لعل روح فزایش
چه کهربا شد و مرجان دوست را زده آذر
لبی که غنچۀ سیراب از او گرفته طراوت
چنان فسرده شد از تشنگی که لا یتصور
ز قحط آب، لبی خشک ماند در لب دریا
که سلسبیل لبش بود رشک چشمۀ کوثر
لبی ز سوز عطش زد شرر بخرمن هستی
که بود مبدء عین الحیوه خضر و سکندر
نداشت شیر چه آن بچه شیر بیشۀ هیجا
شد آبش از دم پیکان آبدار مقدر
لبان او به تبسم ز ذوق بادۀ وحدت
زبان او مترنم ز شوق جلوۀ دلبر
درید خار خدنگ آن گلوی چون گل و سر زد
ز باز وی پدر و خون ز چشم مادر و خواهر
دُر عدم زنگار بدن عقیق یمن شد
چه شد گلو هدف ناوک برنده چه خنجر
خلیل دشت بلا خون همی فشاند به بالا
که این ذبیح من ای دوست تحفه ایست محقر
ز اشک پرد کیان وز شور نوحه سرایان
سزد که چشم ملک کور باد و گوش فلک کر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر سوگسرودهای در ستایش و رثای علیاصغر، کودک شیرخوار امام حسین، است. شاعر نخست او را با صفات معنوی چون شفیع قیامت و جلوهٔ نور الهی میستاید و زیبایی چهره و لبش را وصف میکند. سپس به تشنگی او در کنار آب و شهادتش با تیری که گلویش را درید میپردازد. شعر با تصویر حسین چون ابراهیمی که قربانی خود را به خدا هدیه میکند و با ناله و شیون اهل حرم پایان مییابد.
هوش مصنوعی: دامن گیتی، که چون مادری است، از قطرههای اشک خیس شده بود؛ زیرا خشکی گلو و تشنگی علیاصغر را به یاد میآورد.
هوش مصنوعی: علیاصغر شیرخوارِ پستان امامت است و در گهوارهٔ بزرگواری به مسیح میماند که در گهواره سخن گفت. او شفیع روز قیامت و دوست و ولیِّ خداوندِ بزرگ است.
هوش مصنوعی: او در بزم ازلی شمعِ جمع و جلوهگاه یگانگی خداست و در زیبایی جاودانه، پس از علیاکبر، دومین کسی است که به پیامبر شباهت دارد.
هوش مصنوعی: او ستارهٔ درخشان و بیهمتای آستان ولایت است و چهرهاش جلوهگاه آیهٔ «الله نور السماوات و الارض» شده است.
هوش مصنوعی: شگفتا از این شیرخواره که شیرِ آسمان (برج اسد) در برابرش رام و خوار است؛ و شگفتا از این کودکِ شیرمانند که راهنمای صدها خرد شده است.
هوش مصنوعی: چهرهاش مایهٔ رشک گل و باده است و زلفش رونق سنبل را میبَرد؛ در شور و نغمه هزار بار از بلبل نیکوتر است.
هوش مصنوعی: لبش چون گوهر درخشان و عقیق و لعل تابناک است؛ اما این لعل نه از یمن است و نه از بدخشان، بلکه از گنج پنهان خداوند است.
هوش مصنوعی: افسوس و دردا که لبِ یاقوتی و جانافزای او از تشنگی چون کهربا زرد و بیرنگ شد و این حال، لبِ مرجانیِ دوست (پدرش) را به آتش کشید.
هوش مصنوعی: لبی که غنچهٔ شاداب طراوت خود را از آن میگرفت، از تشنگی چنان پژمرد که در تصور نمیگنجد.
هوش مصنوعی: از نبودن آب، لبی در کنار رود تشنه و خشک ماند که چشمهٔ سلسبیلِ لبش مایهٔ رشک حوض کوثر بود.
هوش مصنوعی: لبی که سرچشمهٔ آب زندگانی خضر و اسکندر بود، از سوز تشنگی شراره در خرمن هستی افکند.
هوش مصنوعی: چون آن شیربچهٔ بیشهٔ نبرد شیری برای نوشیدن نداشت، سیرابشدنش از لبهٔ تیز و آبدار پیکان مقدّر شد؛ «آب» هم به معنای آب است و هم به معنای تیزی تیغ.
هوش مصنوعی: لبانش از لذت بادهٔ یگانگی خدا خندان بود و زبانش از شوقِ جلوهٔ معشوق حقیقی ترانه میخواند.
هوش مصنوعی: خارِ تیر آن گلوی گلمانند را درید؛ خون از بازوی پدر و اشک خونین از چشم مادر و خواهر جوشید.
هوش مصنوعی: گویا میگوید آن گردنِ سپید چون مروارید، با خون رنگ عقیق یمنی گرفت؛ آنگاه که گلویش نشانهٔ تیرِ برندهای چون خنجر شد.
هوش مصنوعی: امام حسین، که خلیلِ دشت بلاست، خون فرزند را به سوی آسمان پاشید و گفت: ای دوست، این قربانیِ من هدیهای ناچیز است؛ اشاره به قربانی ابراهیم و اسماعیل.
هوش مصنوعی: از اشک بانوان پردهنشین و شیون نوحهخوانان، سزاوار است که چشم فرشته کور و گوش آسمان کر شود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به حسن عارض چون ماه و زیب چهرهٔچون خور
ببردی از بر من دل، بخوردی از دل من بر
ز رشک طلعت خوبت بریزد اختر گردون
ز اشک چشمهٔ چشمم بمیرد آتش اختر
به صید عاشق بیدل گشاده زلف تو چنگل
[...]
کجایی ای زنسیمت دماغ باغ معطر ؟
بیا که باغ به شمع شکوفه گشت منور
هوا زعکس شقایق صحیفه ایست ، ملون
زمین زشکل حدایق کتابه ایست مصور
شکوفه چون گل رویت گشاده روی مطرا
[...]
قد تو قامت طوبی لب تو شربت کوثر
خط تو سر خط خوبی خد تو لاله نوبر
فرید عالم و زیب جهان و زینت کشور
که کشور هنرش شد به نوک خامه مسخر
فروغ بزم هنر باشد آنکه محفل دانش
زنور شمع وجودش مزین است و منور
ملا ذو مفخر ارباب نظم آمده کورا
[...]
زشهر تا مه بیمهر من شده است مسافر
مرا بر آتش غم همچو دود ساخت مجاور
مه دو هفته من ماههاست در سفرستی
زشهر کی قمری جز مهی شده است مسافر
بهفت دفتر و آثار هر ملل که رسیدم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.