ماهو آن سید ستوده خصال
باشد آهسته طبع در همه حال
مایه دانش است پنداری
هست مستی او چو هشیاری
ذات دانا و طبع برنا نیست
مثل او هیچ تیز و دانا نیست
در همه کارها کند انجاح
نبود مثل او به هزل و مزاح
شه چو از حال او خبر دارد
هر زمانش عزیز تر دارد
بنهد بد سگال را گردن
گرچه خو دارد او فرو خوردن
می کند نرم نرم کوشش خویش
می کند آشکاره جوشش خویش
دلش ار گه گهی گران گردد
در سر او همیشه آن گردد
که بود جاهش از دگر کس بیش
داردش شه عزیز و خاصه خویش
برتر از دست خود نخواهد کس
عیب او این توان نهادن و بس
از همه چیز جاه دارد دوست
این ز اصل بزرگ و همت اوست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این مثنوی در ستایش امیر ماهو است و او را آرام، دانا، هشیار حتی در مستی، کارگشا و خوشطبع وصف میکند که نزد شاه روزبهروز گرامیتر میشود. شاعر خویشتنداری او در برابر بدخواهان را نیز میستاید. در پایان، جاهطلبی و نخواستنِ برتری دیگران را تنها عیب او میشمارد و همان را هم نشانهٔ اصالت و بلندهمتیاش میداند.
هوش مصنوعی: ماهو، آن امیر و بزرگِ نیکخصلت، در همه حال آرام و باوقار و خویشتندار است.
هوش مصنوعی: گویی سرمایهٔ دانش است؛ حتی در حال مستی نیز مانند هشیاران رفتار میکند و خرد خود را از دست نمیدهد.
هوش مصنوعی: هم ذاتی دانا دارد و هم طبعی جوان و پرنشاط؛ هیچکس به تیزهوشی و دانایی او نیست.
هوش مصنوعی: هر کاری را به سرانجام و کامیابی میرساند و در شوخطبعی و بذلهگویی نیز همتایی ندارد.
هوش مصنوعی: پادشاه چون از حال و صفات او آگاه است، هر لحظه او را گرامیتر میدارد.
هوش مصنوعی: بدخواه را سرافکنده و مطیع میکند، هرچند عادتش این است که خشم خود را فرو بخورد و تحمل کند.
هوش مصنوعی: کوشش خود را آرام و بهتدریج پیش میبرد، اما شور و غیرتش را آشکارا نشان میدهد.
هوش مصنوعی: اگر گاهگاه دلش دلگیر و سنگین شود، همواره این اندیشه در سرش میگردد که...
هوش مصنوعی: ...مقام و منزلتش از دیگران بیشتر باشد و پادشاه او را گرامی و از نزدیکان خاص خود بداند.
هوش مصنوعی: نمیخواهد کسی از او برتر باشد؛ تنها عیبی که میتوان بر او گرفت همین است.
هوش مصنوعی: از میان همه چیز، جاه و مقام را دوست دارد و این از بزرگیِ نژاد و بلندیِ همت او سرچشمه میگیرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بیمثل و شبه و بیهمتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.