شماره ۱: عالم تن و روح لا اله الا هوست - از دولت مغز آبرو دارد پوست

شماره ۲: مجذوب دگر مجوش از راز محیط - خاموش که قطره نیست دمساز محیط

شماره ۳: از مرتبه نبی شرف دارد حسن - از رنگ رخ علی شعف دارد حسن

شماره ۴: دست تو چه‌ها که با در خیبر کرد - بازوی تو دست چرخ را چنبر کرد

شماره ۵: بر خاک نظر کرد که زر می‌سازم - بر آب گره زد که گهر می‌سازم

شماره ۶: تا واهمه را ز دل نکردیم به در - این راه خطرناک نرفتیم به سر

شماره ۷: زنهار که رخ نتابی از درویشان - تا دور نباشی از دعای ایشان

شماره ۸: تو غافل از آنی که تو را آنی هست - بشناس نشان خود تو را شانی هست

شماره ۹: دین آر به دست از پی دینار مرو - از دیدن زر چو طفل از کار مرو

شماره ۱۰: مجذوب شناخت کار هر بیهده نیست - مستی چه شناسد آن که در میکده نیست

شماره ۱۱: زآن می نخورد زاهد پاکیزه‌خصال - کاین نشئه در آن نشئه وبال است وبال

شماره ۱۲: درگاه تو یا علی شهان را کافی‌ست - این قبله نماز آسمان را کافی‌ست

شماره ۱۳: روزی دو سه دست و پا گشایند تو را - تا در بد و نیک آزمایند تو را

شماره ۱۴: روزی که ز بیم جمله را دل خون است - منگر به گناه ما که چند و چون است

شماره ۱۵: از آهن و نقره و طلا بی‌کم و کاست - شد فهم که در کار ترش سهل بهاست

شماره ۱۶: گاه از نفس سینه سوزان پیداست - گاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست

شماره ۱۷: مجذوب قناعتی که یزدان به تو داد - هان سلطنت ملک سلیمان به تو داد

شماره ۱۸: آنم که نهفته های و هویی دارم - با پای شکسته جست و جویی دارم

شماره ۱۹: امروز که ویرانه این عالم خرد - پر گشته ز جن و دیو چون خانه کرد

شماره ۲۰: تا دیده‌ام از غم تو گریان نشود - درها به رخم ز فیض خندان نشود

شماره ۲۱: مقصود فلک طوف زمین تو بود - تسبیح ملک نقش نگین تو بود

شماره ۲۲: مجذوب ز فکر بیش دلم سوخته‌ایم - از دست هوس‌ها به ستم سوخته‌ایم

شماره ۲۳: آن گل مگر از پرده برون می‌آید - کز رنگ بهار بوی خون می‌آید

شماره ۲۴: چون بی‌‌تو نگاهم به سیاهی پوید - اشکم به علاج رنگ کاهی پوید

شماره ۲۵: مجذوب به عشق و عشق نازد به جنون - مستان ز قدح شاد و من از کاسه خون

شماره ۲۶: ای کعبه‌روی که گرم راهی چون پیک - هشدار که خاموشی به است از لبیک

شماره ۲۷: مجذوب غنیمت است دریات دمی - از آه شراره‌ای و از اشک نمی

شماره ۲۸: دنیا که تو را به مکر بی‌تاب نمود - زنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود

شماره ۲۹: خواهی که همیشه باشدت نعمت و ناز - با درد قناعت کن و با سوز بساز

شماره ۳۰: در کوچکیش بدیدم از دست شدم - چون گشت بزرگ پیش پا بست شدم

شماره ۳۱: دنیا نه همین ز طفل بیمار پر است - این کهنه رباط از سگ و مردار پر است

شماره ۳۲: کنجی بنشین و گریه تنها می‌کن - گر خنده کنی به وضع دنیا می‌کن

شماره ۳۳: دائم نبود رنگ تو سرخ از می تو - پیوسته نباشد این صدا در نی تو

شماره ۳۴: تا چند دلت بی‌خبر از مرگ بود - تا کی به سرت فکر سر و برگ بود

شماره ۳۵: روزی که رسی به پرسش این دل‌ریش - جانی که تو داده‌ای کنم تحفه خویش

شماره ۳۶: دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشت - گر خواب و خیال و گر هوس بود گذشت

شماره ۳۷: در وقت زیارت نبی این دو ادا - از شیعه بسی خوب نماید به خدا

شماره ۳۸: از من نه هزار پند یک پند شنو - تا خجلت نکنی وقت درو

شماره ۳۹: از شاخ هنربری توانی خوردن - گر راه به عیب خود توانی بردن

شماره ۴۰: دنیا که تو را دو روزه دارد دل‌خوش - یک سر سه طلاقش بده ای صاحب هش

شماره ۴۱: زن خنده به فکر ارشمندیس و مترس‌ - سر کن خبث ارسطالیس و مترس‌

شماره ۴۲: ای آن که عقول عاقلت می‌خوانند - سادات تمام سیدت می‌خوانند

شماره ۴۳: اسلم می‌خور که شق اسلم این است - رونق شکن همت حاتم این است

شماره ۴۴: در جیب دلم چاک و رفو بر سر هم - چون غنچه نشسته تو به تو بر سر هم

شماره ۴۵: روزی که ز دهر بر غرامت نروم - آلوده به صد رنگ ندامت نروم

شماره ۴۶: دنیا مطلب که عور می‌باید رفت - نزدیک مشو که دور می‌باید رفت

شماره ۴۷: بر خاک فتاده سرو از رفتارت - خاموش نشسته غنچه از گفتارت

شماره ۴۸: تا شد ز نگاه تو جهانی از جا - دیوانه به شور رفت صحرا صحرا

شماره ۴۹: آن قوم که بر ستم دلیرند همه - عاجزکش و فتنه و شریرند همه

شماره ۵۰: مجذوب تنگ بساط می‌باید بود - بیگانه اختلاط می‌باید بود

شماره ۵۱: از خون جگر شراب خواهیم گرفت - از پاره دل کباب خواهیم گرفت

شماره ۵۲: می‌گفت به سرو در چمن فاخته‌ای - هر چند به ما سایه نینداخته‌ای

شماره ۵۳: ای قبله اقلیم ولایت کویت - محراب بلند طاق دین ابرویت

شماره ۵۴: تا نور خدا نقاب کرد از رخ دور - از نور نبی رنگ علی شد مشهور

شماره ۵۵: ای قبله عاشقان جفا کمتر کن - خون در دل انتظار ما کمتر کن

شماره ۵۶: چشمم که سرشک لاله‌گون می‌آرد - رازی‌ست که از پرده برون می‌آید

شماره ۵۷: ای آن که ز الحاد شدی هرزه درا - یک ره نظر از مغاک کن سوی سما

شماره ۵۸: نوری که به چشم موسی از طور نمود - دیدار به من شبی هم آن نور نمود

شماره ۵۹: در وادی غم جنون پر شورم سوخت - بی‌تابی شوق هم‌چو منصورم سوخت

شماره ۶۰: جانا به شماره‌ای که من دانم و تو - پنهان به نظاره‌ای که من دانم و تو

شماره ۶۱: مجذوب از این جهان فانی بگریز - از دهر چو عمر جاودانی بگریز

شماره ۶۲: ای دل هر کس که بود از این سلسله رفت - غافل منشین عمر تنک حوصله رفت

شماره ۶۳: چون گردش سال به که تعجیل کنیم - از میکده‌ها شراب تحصیل کنیم

شماره ۶۴: آن می که به زور خویشتن می‌نازد - برقی‌ست به قلب اهل دل می‌تازد

شماره ۶۵: مجذوب که خاطر مکدر دارد - خون‌ها در دل ز چرخ اخضر دارد

شماره ۶۶: مجذوب اگر با تو کسی جنگ کند - آن کن که خجالتش به صد رنگ کند

شماره ۶۷: آن خواجه کی دی شیشه می داشت به دست - امروز چو شیشه تا که افتاد شکست

شماره ۶۸: بلبل چو تو راز دوری گل الم است - خاموش اگر دمی نشینی ستم است

شماره ۶۹: مجذوب تو را به سایه هم‌دوشی به - یعنی که فتادگی و بی‌هوشی به

شماره ۷۰: مجذوب تو اندیشه هستی نکند - پیداست که شعله میل پستی نکند

شماره ۷۱: مجذوب تو را بی‌سر و پا نتوان گفت - سگ را به در تو بی‌وفا نتوان گفت

شماره ۷۲: بی‌دوستیت به خضر تنگ است حیات - کافر هم گفت یا علی یافت نجات

شماره ۷۳: انسان که ز بیش و کم الم دارد او - گر داند کیست او چه کم دارد او

شماره ۷۴: ساقی از می به جام مستان کردن - وز عشوه به کار می‌پرستان کردن

شماره ۷۵: جانا دل دوستان شکستن تا کی‌ - در آتش دل بی‌تو نشستن تا کی‌

شماره ۷۶: نور تو زدوده زنگ از صفحه دل - خورشید کند ظلمت شب را زایل

شماره ۷۷: خواهی که چو آفتاب مشهور شوی - چون مردمک دیده همه نور شوی

شماره ۷۸: دنیا گیرم که بی‌گزند است به هیچ - زهرش همه گر شکر و قند است به هیچ

شماره ۷۹: ای دل به جهان چه بسته‌ای دل به امید - غافل مشو از اجل که این است رسید

شماره ۸۰: قرآن که بود به راه دین رهبر ما - آگاه بود ز حال خشک و تر ما