گنجور

تا به حال ۱۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

حسین در ‫۸ سال و ۷ ماه قبل، چهار شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۲، ساعت ۱۱:۵۴ نوشته:

یادی از نرون خونخوارکرد

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
شـایان در ‫۵ سال و ۵ ماه قبل، شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۰۰:۱۱ نوشته:

شما اشتباه می کنید
شوم = Shoom
روم = room
و ایشان از نرون یادی نکرده است !

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
صادق مطهری در ‫۵ سال و ۴ ماه قبل، سه شنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۵، ساعت ۰۸:۲۱ نوشته:

ازبهر یک شوم
سوخت شهر روم

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
عمر شیردل در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه شنبه ۲۳ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۰:۱۲ نوشته:

مقصد از روم ( Roma ) پایتخت ایطالیای کنونی ، و واتیکان (Watican) ٫ می باشد .

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
عمر شیردل در ‫۵ سال و ۲ ماه قبل، سه شنبه ۲۳ شهریور ۱۳۹۵، ساعت ۰۰:۳۲ نوشته:

البته واتیکان را باید چنین نوشت : ( Vatican ) .

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
جعفر عسکری در ‫۴ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۵، ساعت ۱۳:۰۶ نوشته:

سلام
تعجب کردم از تفسیر!! دوستان
شوم در هر دو مصرع بیت اول یعنی شوی(شوهر)من
روم یعنی روی من
موم هم یعنی موی من(اشاره به بلندی موی شاعر دارد)
اصلا هم ربطی به نرون و روم و .. نداره
با این توضیحات لطفا یه بار دیگه این رباعی رو بخونید

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
منصور در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، پنج شنبه ۳ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۲۳:۴۱ نوشته:

سلام . واقعا جناب عسگری درست و شیوا توضیح دادند . البته ایشان کاملا درست شرح دادند

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
فیض بارش در ‫۴ سال و ۷ ماه قبل، سه شنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۶، ساعت ۰۹:۵۸ نوشته:

من تعجب کردم به تفسیر جناب عسکری !
مگر این متل را نشنیده ی که میگویند: (از بهر یک شوم بسوخت شهر روم)؟ و در رباعی بالا درست همین متل توضیح هم داده شده، لطفن زبان پارسی را به لهجه های خود تفسیر نکنید مگر شوی (شوهر) و موی (زلف) در کجای این رباعی سازگاری دارد؟
با آن توضیحات شما یک بار دیگر هم رباعی را خواندم اما سراسر مشکل داشت و هیچ معنی منطقی هم نداشت.
با مهر بارش

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
جعفر عسکری در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، یک شنبه ۱۴ خرداد ۱۳۹۶، ساعت ۱۸:۳۲ نوشته:

سلام
جناب Baresh
اینقدر این رباعی واضح و روشنه که احتیاجی به تفسیر و لهجه نداره
شما لطفا سازگاری "بر پای بدم" و "شمع نشاندن" رو در این رباعی با موضوع مطرح شده تون بفرمائید تا مشخص شه که آیا شاعره این شعر در روم بودند تا آن آتش رو بنشانند؟
لطفا معنی منطقی خودتون رو ذکر کنید تا گمراهی ها بیشتر نشن
شاید شاعره نگاهی به اون متل داشته باشن ولی کاملا مشخصه که ربطی به اون ماجرا نداره
اگر دلایل منطقی و محکمه پسندی دارین،بفرمائین.
شاید من اشتباه می کنم
(در ضمن جستجو کردم و این متل و ماجرای مربوط به اون رو نیافتم.اگر لینکی هست ارائه کنین)

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
مصطفی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، شنبه ۱۶ دی ۱۳۹۶، ساعت ۱۵:۵۳ نوشته:

سلام،
نظر به اینکه تفسیر آقای عسگری درست میباشد، سوالی هست که امید است دوستان جواب بدهند که آیا در مصرع پایانی کلمه «موم» به معنای خود شمع (در زبان عربی) نیست؟
بر پای بدم که شمع را بنشانم

آتش ز سر شمع همه موم بسوخت
سپاس.
از توضیحات دوستان بهره زیادی می‌برم . متشکرم

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
فیض‌اله فتح‌اله زاده (تاقانه‌) از بوکان در ‫۲ سال و ۹ ماه قبل، چهار شنبه ۱۰ بهمن ۱۳۹۷، ساعت ۰۱:۱۰ نوشته:

با سلام واضح است شاعر در اینجا خواسته هنر نمایی کند و انصافا اشراف کامل به لهجه و گویش را به حد اعلی رسانده و به خواننده فهمانده
بر اثر وزش باد جامه‌ی شویش(شوهرش) سوخته و از و شومی و بد شگونی شویش (شوهرش) رویش زیبا و چون قرص ماهش (اشاره به نیمه همان ماه چارده را القا می کند)
ایستاده و سرپا خواسته شمع را بر تاقچه و بلندایی در حد نیم تنه بنشاند (که اشاره به رفاه زندگی دار) و شعله‌ی شمع موی او را سوزانده
امید که تفسیرم را نقد فرمایید‌ سپاسگزارم

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
آرش غنی زاده در ‫۲ سال و ۲ ماه قبل، دو شنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۱۸ نوشته:

دو ستان درست می فرمایند باد وزیده جامه ی شوهر سوخته و از عصبانیت شوهر شاعره روی برگردانده ( تصویری زیبا از نیم رخ شاعره ) که از شرم نیمه رو و گستاخی که داشته سوخته است .از خجالت و شدت توبیخ بر زمین نشسته بود یا خودش رو جمع و جور کرده بود که برخاسته تا آتش را بنشاند که گیسوش هم می سوزد .

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 
saeed ahadkish در ‫۱۱ ماه قبل، یک شنبه ۳۰ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۵۲ نوشته:

کلمات شوم و روم و موم همگی ایهام تناسب دارند و شاعر تعمدا خواسته تا فهم منظور اصلی سخت تر شود

replyپاسخگویی به این حاشیه flagگزارش حاشیهٔ نامناسب linkرونوشت نشانی حاشیه

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.