|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
از آن لشکر گشن توفید دهر
بکام عدو نوش شد همچو زهر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به حسد و آزارهایی که به انسان‌ها از طرف زمانه (دنیا) می‌رسد، اشاره می‌کند. او تصویر می‌کند که چگونه دشمنان به راحتی می‌توانند به وسیلهٔ حسد و توفید دهر (آشفتگی‌های زمان) به دیگران آسیب بزنند. در نهایت، این آزار و حسد به سم و زهر شبیه است که به دیگران ضرر می‌زند.
هوش مصنوعی: از آن سپاه گرسنه، سرما و سختی‌های زمانه به نفع دشمنان تبدیل شد و مانند زهر، برای آنها خوشی به ارمغان آورد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
خداوندِ کیوان و گَردان‌سپهر
فروزندهٔ ماه و ناهید و مِهر
نبیند جهان و نزاید سپهر
چنو راز و فرزانه و خوب چهر
دو دستش تو گویی گه کین و مهر
یکی هست دریا و دیگر سپهر
چو در روز شهریر آمد بشهر
ز شادی همه شهر را داد بهر
یکی روز همراه چون ماه و مهر
برافروخته هر دو چون ماه چهر
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.