با تو چه روز بود که من آشنا شدم؟
کز روزگار صبر و سلامت جدا شدم
هر دم به خون دیده خود غرقه می شوم
من خون گرفته با تو کجا آشنا شدم؟
از من قرار و صبر، ندانم کجا شدند؟
من خود ز خویش هیچ ندانم، کجا شدم؟
از بس که گم شدم به خیالات زلف تو
موری بدم که در دهن اژدها شدم
بارم نبود کوه غم، اما به بوی تو
در زیر بار منت باد صبا شدم
ای پندگوی، تا رخ او را ندیده ای
بگریز و جان ببر تو که من مبتلا شدم
او رخ نمی نمود، به زاری بدیدمش
من خود برای جان و دل خود بلا شدم
هر دم به داغ هجر چو عیشم عذاب بود
باری ز ننگ زیستن خود رها شدم
خسرو به بندگیت غلامی ست بی بها
خاصه کنون که بنده تو بی بها شدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل روز آشنایی با معشوق را آغاز از دست رفتن صبر و آرامش خود میداند و از اشک خونین و گمگشتگیاش در خیال زلف یار مینالد. او ناصح را هشدار میدهد که تا چهرهٔ یار را ندیده بگریزد و اعتراف میکند که با اصرار بر دیدن معشوق، خود بلای جانش شد. در پایان، رنج هجر را مایهٔ رهایی از ننگ زندگی میشمارد و خسرو خود را غلامی بیبها در بندگی یار معرفی میکند.
هوش مصنوعی: چه روز شومی بود که با تو آشنا شدم؛ از همان روز، دوران صبر و آرامش و سلامت از من جدا شد.
هوش مصنوعی: هر لحظه در اشک خونین چشمانم غرق میشوم. من بدبختِ گرفتار کجا و چگونه با تو آشنا شدم؟
هوش مصنوعی: نمیدانم آرامش و صبر از من کجا رفتند. حتی از خودم هم خبری ندارم و نمیدانم خودم کجا رفتهام.
هوش مصنوعی: آنقدر در خیال زلف تو گم شدم که مانند مورچهای شدم که در دهان اژدها افتاده باشد؛ زلف پیچان و سیاه به اژدها تشبیه شده و عاشقِ ناتوان به مور.
هوش مصنوعی: کوه غم برای من باری سنگین نبود، اما چون باد صبا بوی تو را برایم آورد، زیر بار منت او ماندم.
هوش مصنوعی: ای نصیحتگو، تا وقتی چهرهٔ او را ندیدهای، بگریز و جانت را نجات بده، چون من با دیدنش گرفتار شدم.
هوش مصنوعی: او چهرهاش را نشان نمیداد و من با التماس و زاری او را دیدم؛ پس خودم برای جان و دلم مایهٔ بلا شدم.
هوش مصنوعی: چون زندگیام هر لحظه با داغ جدایی رنج و عذاب بود، دستکم از ننگ زنده ماندن رها شدم؛ یعنی از غم هجر جان باختم یا از خود گذشتم.
هوش مصنوعی: خسرو در بندگی تو غلامی است که بهایی ندارد و بیمزد و رایگان خدمت میکند، بهویژه اکنون که بندهٔ تو شده و ارزش و بهایی برایش نمانده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل ز افتعال اهل زمانه ملا شدم
زایشان به قول و فعل ازیرا جدا شدم
تا همچو زید و عمرو مرا کور بود دل
عیبم نکرد هیچ کسی هر کجا شدم
گاهی ز درد عشق پس خوب چهرگان
[...]
تا خاک راه همت اهل صفا شدم
در دیده ها عزیزتر از توتیا شدم
من عندلیب گلشن قدسم ولی چه سود
کز زلف تو مقیّد دام بلا شدم
گرچه شدم ز کعبه به بتخانه باک نیست
[...]
از خاکیان ز صافی طینت جدا شدم
از دست روزگار برون چون دعا شدم
عمری چو جاهلان پی چون و چرا شدم
بستم ز حرف لب، چو به حرف آشنا شدم
پای از گلیم فقر نکردم فزون دراز
با آنکه در دیار سخن، پادشا شدم
زد بر زمین همان نفسش هرچه برگرفت
[...]
زبن باغ تا ستمکش نشو و نما شدم
خون گشتم آنقدر که به رنگ آشنا شدم
بوی گلم جنون دو عالم بهار داشت
زبن یک نفس هزار سحر فتنه وا شدم
دل دانهای نبودکهگردد به جهد نرم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.