بازم از طلعت خود دیده منور کردی
مجلس من بسر زلف معطر کردی
بر سر کشته هجران گذری از سر مهر
خیر مقدم قدم آوردی و در خور کردی
به مقابل نبود . با تو مگر دیدی روی
که بر آئینه رخ خویش برابر کردی
ملک دلها غم روی تو به تاراج ببرد
تا برو مملکت حسن مقرر کردی
گرچه کردی به ننم نسبت آن موی میان
بنگرش کز غم این ننگه چه لاغر کردی
داد خواهان بسر آن خاک قدم کردم گفت
داد خود بافتی این خاک چو بر سر کردی
یاد می دادکه آزار دل ریش کمال
گفته بودی نکنم دیگر و دیگر کردی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل با شادی از آمدن معشوق بر بالین عاشقِ دلسوخته از هجران آغاز میشود. سپس شاعر از بیهمتایی معشوق، فرمانروایی او بر زیبایی و غارت دلها، و کمر باریک او سخن میگوید. در پایان، کمال از معشوق گله میکند که وعده داده بود دیگر دلش را نیازارد، اما پیمان شکست.
هوش مصنوعی: باز با چهرهٔ خود چشمم را روشن کردی و با سر زلفت مجلس مرا خوشبو ساختی.
هوش مصنوعی: از روی مهربانی بر سر من که کشتهٔ دوریات بودم گذر کردی. قدمت مبارک باد، آمدنت درست و شایسته بود.
هوش مصنوعی: کسی همتای تو نیست. آیا چهرهای همانند خود دیده بودی که روی خود را در برابر آینه گرفتی؟ یعنی تنها تصویر خودت در آینه میتواند با تو برابری کند.
هوش مصنوعی: از وقتی فرمانروایی سرزمین زیبایی را از آنِ خود کردی، اندوه عشق روی تو سرزمین دلها را غارت کرد.
هوش مصنوعی: هرچند تن لاغر مرا به کمر باریک خود که چون مو است تشبیه کردی، ببین که کمرت از شرمِ این همانندی چه لاغرتر شد.
هوش مصنوعی: برای دادخواهی خاکِ قدم تو را بر سر ریختم. گفت: همین که این خاک را بر سر کردی، به داد خود رسیدی. یعنی خاکِ پای معشوق بر سر داشتن خود افتخار و پاداش است.
هوش مصنوعی: به یادش میآوردم که گفته بودی دیگر دل زخمی کمال را نمیآزاری، اما باز هم آزردی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.