هر شبی تا به سحر دست دعا بگشایم
که مگر یک شبی آن بند قبا بگشایم
همچو من عقد گشانی نبود در عالم
گر گره ز ابروی آن ترک خطا بگشایم
دوست در خانه فرود آمد و من در بستم
کار بر رخ خصم در بسته چرا بگشایم
مرغ دل باز هوای سر زلفش دارد
گاه آن شد که منش بند ز پا بگشایم
همه آفاق شود مشک فشان گر نفسی
راز گیسوی تو با باد صبا بگشایم
حالیا عزم سفر دارم و را در پیش است
بار بر بسته ندانم که کجا بگشایم
چه گرهها که گشاده شود از کار کمال
گر شبی حلقه آن زلف دوتا بگشایم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه بر ردیف «بگشایم» ساخته شده و عاشق آرزوی گشودن بند قبا، گره ابرو و حلقهٔ زلف یار را دارد. در میانه، از خلوت با یار و بستن در به روی رقیب، رها کردن مرغ دل به سوی زلف و پراکندن بوی گیسوی یار با باد صبا سخن میگوید. در بیت آخر کمال میگوید گشودن زلف یار مایهٔ گشایش همهٔ گرههای کار او خواهد بود.
هوش مصنوعی: هر شب تا سحر دست به دعا برمیدارم، به این امید که شاید یک شب بند قبای آن یار را باز کنم و به وصالش برسم.
هوش مصنوعی: اگر بتوانم گره اخم را از ابروی آن زیباروی ترک خطایی باز کنم، در جهان هیچ گرهگشایی مانند من نخواهد بود.
هوش مصنوعی: یار به خانهام آمد و من در را بستم؛ چرا باید دری را که بر روی رقیب بستهام دوباره باز کنم؟
هوش مصنوعی: پرندهٔ دلم باز هوای سر زلف یار را دارد؛ وقت آن رسیده که بند از پای آن بگشایم تا به سوی زلف او پرواز کند.
هوش مصنوعی: ای یار، اگر لحظهای راز گیسوی خوشبوی تو را با باد صبا در میان بگذارم، همهٔ جهان از بوی مشک پر میشود.
هوش مصنوعی: اکنون قصد سفر دارم و راهی در پیش است؛ بار سفر را بستهام اما نمیدانم کجا باید آن را باز کنم و فرود آیم.
هوش مصنوعی: اگر شبی بتوانم حلقهٔ آن زلف پیچدرپیچ و دوتا را باز کنم، گرههای بسیاری از کار کمال گشوده خواهد شد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.