سر که بر پای تو بنهادم از آن بردارم
تا بدین جرم و خطا جان به غرامت آرم
بعد ازین رخ بنهم بر کف پای تو نه چشم
رخ گلبرگ به خار مژه چند آزارم
چون شود بی برکت هرچه شمارند آن را
بوسهائی که بر آن پای زنم نشمارم
دزد در خواب بَرَد رخت، عجب چون دزدید
دلم آن مه که ز عشقش همه شب بیدارم
شد دو چشم تو ز نادیدن رویت بیمار
به همین رنج من خسته جگر بیمارم
نقش بر آب زدن گرچه نبندد صورت
من بجز نقش تو بر دیدهٔ تر ننگارم
تو به رخ ماه و خوری بر رخ تو چشم کمال
شکرها دارم این چشم که بر خور دارم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل خاکساری خود را در برابر معشوق نشان میدهد. سر از پای او برمیدارد و به جای چشم، چهره بر کف پایش مینهد تا مژههایش پای او را نیازارد، و بوسههایش را نمیشمارد تا برکتش نرود. سپس از دلربایی معشوق در بیداری شب، از بیماری چشم معشوق و بیماری خود در دوری از او، و از نقش بستن او بر چشم اشکآلود سخن میگوید. غزل با سپاس کمال از چشمی پایان مییابد که از دیدن خورشید روی یار بهرهمند است.
هوش مصنوعی: سری را که بر پای تو نهاده بودم برمیدارم، چون این کار را گستاخی میدانم، و برای تاوان این گناه و خطا جانم را پیش تو میآورم.
هوش مصنوعی: از این پس به جای چشم، چهرهام را بر کف پای تو میگذارم. تا کی پای لطیف و گلبرگمانند تو را با خار مژههایم بیازارم؟
هوش مصنوعی: چون میگویند هر چیزی که شمرده شود برکتش از میان میرود، بوسههایی را که بر پای تو میزنم نمیشمارم.
هوش مصنوعی: دزد معمولاً وقتی صاحبخانه خواب است کالایش را میبرد. شگفتا که آن ماهرو دلم را دزدید، در حالی که من از عشق او همهٔ شب بیدارم.
هوش مصنوعی: چشمان خمار تو از آن بیمار شدهاند که روی خودت را نمیبینند. من دلخسته هم به همین درد بیمارم، یعنی از ندیدن روی تو.
هوش مصنوعی: هرچند نقش زدن بر آب صورت نمیگیرد و پایدار نمیماند، من بر چشم اشکآلودم جز نقش تو را نمیکشم.
هوش مصنوعی: چهرهٔ تو ماه و خورشید است و چشم کمال بر روی توست. از این چشم که به خورشید روی تو مینگرد و از آن برخوردار است، بسیار سپاسگزارم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بی تو خونابه به رخساره فرو می بارم
مرغ و ماهی همه شب خفته و من بیدارم
روزگاریست که بی مدّعیان می خواهم
که شبی بر سرِ کویِ تو به پایان آرم
بی تو فردوس نمی خواهم و طوبا و قصور
[...]
من همان داغ محبت که تو دیدی دارم
هم چنان در هوست زرد وز عشقت زارم
قصهٔ درد فراق تو مپندار، ای دوست
که به پایان رسد، ار عمر به پایان آرم
خار در پای چو از دست غمت رفت مرا
[...]
ای بهم برزده زلف تو سراسر کارم
من چو موی توام آشفته، فرو نگذارم
کردهام نرم به فرمان تو گردن چون شمع
چه کنم من که به فرمان تو سر در نارم
گرچه در راه تو چون خاک رهم رفته به باد
[...]
من ازین خرقه آلوده که در بر دارم
عار باشد اگر از خویش نباشد عارم
گفتم آیم به سوی دبر و به بندم زنار
باز دیدم که از آن هم نگشاید کارم
گر روم بر در مسجد ندهنده راهی
[...]
گرچه افتاد ز زلفش گرهی در کارم
همچُنان چشمِ گشاد از کَرَمَش میدارم
به طَرَب حمل مَکُن سرخیِ رویم که چو جام
خونِ دل عکس برون میدهد از رخسارم
پردهٔ مطربم از دست برون خواهد برد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.