بر آمد جان ز شوق آن دهانم
بر آوردی به هیچ ای دوست جانم
گریبانم ز دست خود چه دوزی
ه از دست تو بازش می درانم
ز تو می پرسم و می گویم از شوق
سخن می گویم و در می چکانم
چو در گفتار می آری لب خویش
شکر می چینم و جان می فشانم
اگر بویت به من جانی رساند
چه می ترسی یکی را صد رسانم
مرا پرسی ز عقل و دین چه دانی
ترا دانم من این و آن ندانم
کمال از جانستانش رنجه شد گفت
چه می رنجی حق خود می ستانم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از شوق دهان و لب معشوق جان میدهد و از بیقراری خود میگوید که با هیچ دلجویی آرام نمیگیرد و گریبانش را دوباره چاک میزند. او جز معشوق چیزی نمیشناسد و از عقل و دین بیخبر است و آماده است برای یک جان، صد جان نثار کند. در بیت پایانی، کمال از جانستانی یار گله میکند و یار پاسخ میدهد که جان عاشق حق اوست و آن را پس میگیرد.
هوش مصنوعی: از شوق دهان آن یار جانم به لب رسید و از تن بیرون شد. ای دوست، جانم را به رایگان گرفتی؛ و «هیچ» کنایه از دهان بسیار کوچک یار هم هست، یعنی با دهانی که گویی هیچ است جانم را گرفتی.
هوش مصنوعی: چرا گریبان چاکشدهٔ مرا با دست خود میدوزی، وقتی من به سبب تو دوباره آن را پاره میکنم؟ «از دست تو» هم به معنای «به سبب تو» است و هم «از دستی که آن را دوخته».
هوش مصنوعی: از شوق، دربارهٔ تو میپرسم و از تو سخن میگویم. وقتی سخن میگویم، گویی مروارید فرو میریزم؛ یعنی سخنم گرانبهاست یا همراه سخن، اشک میریزم.
هوش مصنوعی: هر گاه لب به سخن میگشایی، من از لب تو شکر میچینم، یعنی از سخن شیرینت لذت میبرم، و جانم را نثار تو میکنم.
هوش مصنوعی: اگر بوی تو به من جانی ببخشد، نگران نباش؛ من در برابر آن یک جان، صد جان به تو بازمیگردانم و نثارت میکنم.
هوش مصنوعی: از من دربارهٔ عقل و دین میپرسی، اما من از آنها چه میدانم؟ من فقط تو را میشناسم و از این و آن چیزی نمیدانم.
هوش مصنوعی: کمال از یار جانستانش رنجید و گله کرد. یار به او گفت: چرا میرنجی؟ من فقط حق خود را میگیرم؛ یعنی جان عاشق از آغاز از آنِ معشوق است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چو در گیتی تو را همسر ندانم،
به ناهمسرْت دادن چون توانم؟
دلا از دست تنهایی به جانم
ز آه و نالهٔ خود در فغانم
شبان تار از درد جدایی
کند فریاد مغز استخوانم
تو را جویم ز هر نقشی که دانم
تو مقصودی ز هر حرفی که خوانم
ز تو گر یک نظر آید به جانم
نباید این جهان و آن جهانم
مرا آن یک نفس جاوید نه بس
تو دانی دیگر و من می ندانم
اگر گویی سرت خواهم بریدن
[...]
چه نزدیک است جان تو به جانم
که هر چیزی که اندیشی بدانم
از این نزدیکتر دارم نشانی
بیا نزدیک و بنگر در نشانم
به درویشی بیا اندر میانه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.