کشت چشم تو ام به شیوه و ناز
نظری سوی کشتگان انداز
خستگان را به پرسشی دریاب
بیدلان را به وعدهای بنواز
دل بیچاره شد ز هجر تو خون
چاره کار او به وصل بساز
امشب افکن ز روی خویش نقاب
شمع مجلس ز شرم گر بگداز
ما گداییم و مفلس و نوکر
ما غریبیم و تو غریب نواز
از تو سر گر طلب کنند ای دل
جان بنه بر سر و روان درباز
عاقبت زلف او به دست آری
گر بیابی کمال عمر دراز



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از معشوقی که با ناز چشمش او را کشته، میخواهد نگاهی به کشتگان کند، با پرسش و وعده دلشان را به دست آورد و دل خونشده را با وصال چاره کند. او خود را گدا و غریب و یار را غریبنواز میخواند و از او میخواهد امشب نقاب از چهره بردارد. سپس دل را به جانبازی در راه عشق فرامیخواند و در پایان به خود میگوید که با عمر دراز و صبر، سرانجام به زلف یار دست خواهد یافت.
هوش مصنوعی: چشم تو با ناز و کرشمه مرا کشته است؛ اکنون نگاهی به سوی کشتگانِ خود بینداز.
هوش مصنوعی: دلخستگان و رنجوران را با احوالپرسیای دریاب و عاشقانِ دلباخته را با وعدهای نوازش کن.
هوش مصنوعی: دلِ بیچارهام از دوری تو خون شده است؛ چارهٔ کارش را با وصال خودت فراهم کن.
هوش مصنوعی: امشب نقاب از چهرهات بردار؛ اگر شمعِ مجلس از شرمِ روشنیِ روی تو آب شود، بگذار آب شود.
هوش مصنوعی: ما گدا و تهیدست و خدمتگزار توییم و غریب و بیکسیم، و تو کسی هستی که غریبان را مینوازی.
هوش مصنوعی: ای دل، اگر در راه عشق از تو سر بخواهند، جان را هم بر آن بیفزا و روانت را نیز فدا کن.
هوش مصنوعی: ای کمال، اگر عمری دراز بیابی، سرانجام زلفِ یار را به دست خواهی آورد؛ یعنی رسیدن به یار صبر و عمر طولانی میخواهد، و «دراز» با درازیِ زلف هم تناسب دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زندگانی چه کوته و چه دراز
نه به آخر بمرد باید باز؟
هم به چنبر گذار خواهد بود
این رسن را، اگرچه هست دراز
خواهی اندر عنا و شدت زی
[...]
سرو ساقی وماه رود نواز
پرده بر بسته در ره شهناز
زخمه رودزن نه پست ونه تیز
زلف ساقی نه کوته ونه دراز
مجلس خوب خسروانی وار
[...]
زندگانی چه کوته و چه دراز
نه بآخر بمرد باید باز؟
هم بچنبر گذار خواهد بود
این رسن را اگر چه هست دراز
خواهی اندر عنا و شدّت زی
[...]
ای تو را آروزی نعمت و ناز
آز کرده عنان اسپ نیاز
عمرت از تو گریزد از پس آز
تو همی تاز در نشیب و فراز
بر در بخت بد فرود آید
[...]
چند گویی که نشنوندت راز
چند جویی که می نیابی باز
بد مکن خو که طبع گیرد خو
ناز کم کن که آز گردد ناز
از فراز آمدی سبک به نشیب
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.