ندارد آن دهان گفتم نشان گفتا چنان باشد
مارینا ولی ما را میانی هست و آن هم بی نشان باشد
غم خال نو آسان نیست بر جان و تن لاغر
که تار عنکبونانرا مگس بار گران باشد
به یک داغ و نشان نبود غلامانرا گریز امکان
ا ز جورت چون گریزد دل که بر وی صدنشان باشد
نباشد بر زمین سروی چو تو بر آسمان ماهی
و گواه من برین معنی زمین و آسمان باشد
خجل زآن باغ رخسارند گلبویان یکی ز آنها
که پیش آن ذقن شد سرخ سیب بوستان باشد
عجب سرویست آن قامت عجبئر آب آن عارضی
کسی را زیید این افسر که خاک آستان باشد
زمان وصل چون یابی کمال آن دم غنیمت دان
که خوش میشی است سلطانی اگر خود یک زمان باشد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف زیبایی معشوق است: دهان و کمر او از کوچکی و باریکی ناپیدا، خالش برای عاشق ناتوان باری سنگین، و قامت و رخسارش برتر از سرو و ماه و سیب بوستان است. عاشق دلی دارد با صد داغ بندگی که راه گریزی ندارد. در پایان، شاعر به خود اندرز میدهد که لحظهٔ وصال را غنیمت بداند، چون حتی دمی از آن چون پادشاهی است.
هوش مصنوعی: به معشوق گفتم دهانت نشانی ندارد، یعنی از بس کوچک است دیده نمیشود. گفت چنین است و ما کمری هم داریم که آن هم از باریکی نشانی ندارد.
هوش مصنوعی: اندوه خال تو برای جان و تن لاغر و ناتوان من آسان نیست، همانگونه که برای تارهای سست عنکبوت حتی مگسی بار سنگینی است.
هوش مصنوعی: غلامان با یک داغ و نشان بندگی هم نمیتوانند بگریزند. پس دل من که صد داغ از تو بر خود دارد چگونه از ستم تو فرار کند؟
هوش مصنوعی: بر زمین سروی به بلندی و زیبایی تو نیست و در آسمان ماهی به روشنی تو نیست. زمین و آسمان بر این سخن گواه مناند.
هوش مصنوعی: خوشبویان باغ از زیبایی چهرهٔ تو شرمندهاند. یکی از آنها سیب بوستان است که در برابر چانهٔ تو از شرم سرخ شده است.
هوش مصنوعی: آن قامت سروی شگفت است و طراوت و آب آن رخسار شگفتتر. این تاج افتخار تنها شایستهٔ کسی است که خاک آستان تو باشد.
هوش مصنوعی: ای کمال، اگر زمان وصال یار را یافتی آن لحظه را غنیمت بشمار، چون پادشاهی اگر یک لحظه هم باشد، عیشی خوش است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
همی تا خسرو غازی خداوند جهان باشد
جهان چون ملکش آبادان و چون بختش جوان باشد
چنان باشد جهان همواره تا شاه اندران باشد
ازیرا کو فرشتهست و فرشته در جنان باشد
بهار از عارض خوبش همانا نسبتی دارد
[...]
چو آمد روی مه رویم چه باشد جان که جان باشد
چو دیدی روز روشن را چه جای پاسبان باشد
برای ماه و هنجارش که تا برنشکند کارش
تو لطف آفتابی بین که در شبها نهان باشد
دلا بگریز از این خانه که دلگیرست و بیگانه
[...]
سَرِ جانان ندارد هر که او را خوفِ جان باشد
به جان گر صحبت جانان برآید رایگان باشد
مغیلان چیست تا حاجی عنان از کعبه برپیچد
خسک در راه مشتاقان بساطِ پرنیان باشد
ندارد با تو بازاری مگر شوریده اسراری
[...]
کسی را کاین چنین زلف و بناگوش آن چنان باشد
اگر در دیده و دل جای دارد جای آن باشد
بلایی گشت حسنت بر زمین و همچو تو ماهی
اگر بر آسمان باشد، بلای آسمان باشد
مرا چون هر دمی سالی ست اندر حسرت رویش
[...]
سعادت دل دهد آنرا که چون تو دلستان باشد
نمیرد تا ابد آنکس که او را چون تو جان باشد
رخت در مجمع خوبان مهی بر گرد او انجم
تنت در زیر پیراهن گل اندر پرنیان باشد
نگاری را که موی او سر اندر پای او پیچد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.