دوشم ز قبله روی بر آن آستانه بود
اشکم ز دیده سوی درت هم روانه بود
در سر می صبوحی و در دیدهها خمار
جان بی لب تو تشنه جام شبانه بود
دل بود و آه و ناله بر آن در کشید باز
چون شمع جان سوخته خود در میانه بود
از خال و عارض تو فتادم ببند زلف
مرغی که شد بدام سبب آب و دانه بود
جانم ز زخم غمزه به چشم تو می گریخت
از خستگیش میل به بیمار خانه بود
چون در سخن شد آن لب شیرین شکر فشان
در گوشها حکایت شیرین فسانه بود
القصه زین فسانه مراد دل کمال
شرح غم تو بود و دگرها بهانه بود



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از شبی میگوید که به جای قبله رو به آستانهٔ معشوق داشته و با اشک و آه و سوز بر در او مانده است. سپس با تصویرهای دام و دانه برای خال و زلف، بیمارخانه برای چشم، و شیرینی برای لب، گرفتاری خود را وصف میکند. در بیت پایانی کمال میگوید همهٔ این حکایت بهانهای برای بازگفتن غم معشوق بوده است.
هوش مصنوعی: دیشب به جای قبله رو به آستانهٔ تو داشتم و اشکم نیز از چشمانم به سوی درِ خانهات روان بود.
هوش مصنوعی: در سرم هوای بادهٔ صبحگاهی بود و در چشمانم خماری؛ جانم بی لب تو تشنهٔ جامِ شبانه بود.
هوش مصنوعی: دلم بر آن در آه و ناله سر داد و باز هم آنها را کشید؛ جانِ سوختهام مانند شمع در میان این سوز میسوخت.
هوش مصنوعی: به سبب خال و رخسار تو در بند زلفت افتادم؛ همانگونه که مرغ به خاطر آب و دانه در دام میافتد. خال دانه و رخسار آب است و زلف دام.
هوش مصنوعی: جانم از زخم نگاه تو به چشمان خودِ تو پناه میبرد؛ چون زخمی و خسته بود، دلش به بیمارخانه میکشید و چشم بیمارگونهٔ تو همان بیمارخانه است.
هوش مصنوعی: وقتی آن لب شیرینِ شکرافشانِ تو به سخن درآمد، در گوشها داستان شیرین بر سر زبانها افتاد؛ یعنی شیرینی سخنت افسانه شد.
هوش مصنوعی: خلاصه، مقصود دل کمال از این داستان شرح غم عشق تو بود و باقی سخنان بهانه بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
با او دلم به مهر و محبت نشانه بود
سیمرغ وصل را دل و جان آشیانه بود
بودم معلم ملکوت اندر آسمان
از طاعتم هزار هزاران خزانه بود
بر درگهم ز خیل ملایک بسی سپاه
[...]
عنقای قاف را هوس آشیانه بود
غوغای نینوا همه در ره بهانه بود
جائیکه خورده بود می آنجا نهاد سر
دردی کشی که مست شراب شبانه بود
یکباره سوخت ز آتش غیرت هوای عشق
[...]
یعنی که حج گذاشتنت سیرخانه بود
درغسلت از کدورت ظاهر کرانه بود
صومت بجای خوردن نان شبانه بود
مقصود ما علی بود آنها بهانه بود
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.