ای دل از خویش گذر تا که به جایی برسی
وز در صدق درآ تا به صفایی برسی
تا نبندی به قبول نفس اوّل کمری
نیست ممکن که تو چون نی به نوایی برسی
گر به همراهی دردش قدمی پیش نهی
زود باشد که به تشریف دوایی برسی
چست برخیز چو ذرّه به طلب رقص کنان
تا که در حضرت خورشید لقایی برسی
این خیالی ست خیالی که به سر منزل قرب
بی قبول نظرِ راهنمایی برسی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر ما را به تمرکز بر خویشتن دعوت میکند و میگوید باید از خودگذشتگی کنیم تا به آرامش و صفا برسیم. او توصیه میکند که نباید اجازه دهیم نفس ما را محدود کند تا بتوانیم به کمال و آواز دلخواه دست یابیم. اگر در مسیر درد او قدمی برداریم، به زودی به درمان و آرامش خواهیم رسید. همچنین، شاعر بر اهمیت تلاش و جستجو در زندگی تاکید میکند و میگوید باید مانند ذرهای رقصان به سوی نور و حقیقت حرکت کنیم تا به ملاقات خورشید برسیم. در نهایت، او میگوید که برای رسیدن به نزدیکترین هدف، باید راهنمایی از درون خود داشته باشیم.
هوش مصنوعی: ای دل، از خودت فراتر رو تا به جایی بهتر و بالاتر برسی. و با صداقت وارد شو تا به آرامشی دست یابی.
هوش مصنوعی: تا زمانی که به خواستههای اولیهات جواب ندهی، رسیدن به موفقیت و آرامش سخت است. باید مانند نی، با لطافت و هماهنگی به یک نتیجه برسید.
هوش مصنوعی: اگر برای کمک به درد او قدمی برداری، به زودی به موفقیت و درمانی خواهی رسید.
هوش مصنوعی: بیدار شو مانند ذرهای که با شوق به دنبال رقص و شادی است، تا شاید در حضور خورشید به ملاقات و وصالی دست یابی.
هوش مصنوعی: این تصور یک خیال است که فقط با نظر و راهنمایی درست میتوانی به مقصد نزدیکتر شوی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در پی عشق روان شو که به جائی برسی
دُردی درد بخور تا به دوائی برسی
به سر کوی محبت به صفا باید رفت
باشد آنجا به فقائی به صفائی برسی
می و میخانهٔ ما آب و هوای دگر است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.