گنجور

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 حذف شماره‌ها | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

نسخهٔ چاپی و مصور رباعیات خیام - تصحیح فروغی، تصاویر محمد تجویدی، خط جواد شریفی - امیرکبیر - ۱۳۵۴ » تصویر 40

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۱۱ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

امین کیخا در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، چهار شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۱۸ نوشته:

از خان و خانه واژه شبخان را داریم که ان خانه شاه برای یک شب بوده است در مسیر حرکت شاهان

 

امین کیخا در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، چهار شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۱۹ نوشته:

نانکو بسیار زیباست و با زشت فرق نازک بینانه ای دارد

 

شکوه در ‫۸ سال و ۳ ماه قبل، چهار شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۲۷ نوشته:

نا نیکو شاید زیبا نباشد ولی زشت هم نیست شاید این یکی از تفاوت ها باشد

 

امین کیخا در ‫۷ سال و ۱۱ ماه قبل، چهار شنبه ۸ آبان ۱۳۹۲، ساعت ۱۴:۵۱ نوشته:

از ویژگیهای خانه های ایرانی یکی ایوان و دیگری ایوانک است و نیز آبنما و شاهنشین و بالا نشین و پای ماچان و کفشکن و پنجدری و .... افسوس از نوینی که سهم ما را از گذشته مان یک 50 متر مربع در اسمان کرد با مستراهی ( مستراح) که در میان خانه است !

 

ایمان در ‫۶ سال و ۸ ماه قبل، پنج شنبه ۱۸ دی ۱۳۹۳، ساعت ۰۴:۰۱ نوشته:

بر پشت من از زمانه، تو می آید، (پشتم از سختی روزگار خم شده)
وز من همه کار، نانکو می آید، (در انجام کارها ناتوان شدم)
جان عزم رحیل کرد و گفتم: "بمرو"؛ (مرگم فرارسیده ولی می خواهم بمانم)
گفتا: "چکنم خانه فرو می آید!". (شوربختانه نمی توانم، بدنم از هم فروپاشیده)
خیام
خیلی از ما ها از مرگ نمی ترسیم ولی دوران پیری واقعا دوران تاریکی است...

 

هادی در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، یک شنبه ۲۳ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۲۲:۰۳ نوشته:

آقا ایمان دمت گرم ممنون عالی بود.

 

داود در ‫۵ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۵، ساعت ۱۱:۲۹ نوشته:

ایمان جان،
درود به شرفت. شیرینی این شعر را برایم دو چندان کردی.
سپاس گزارم

 

رضا در ‫۱ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۲۰ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۰۳:۴۲ نوشته:

درود بر شما. در عبارت «جان عزم رحیل کرد»، آیا منظور از «جان» حیات‌جسمانی است، یااشاره به حیات در معنای ماورایی دارد (روح)؟ آیا می‌توان پاسخ این سوال را در فضای شعر یافت؟

 

احمد نیکو در ‫۱ سال قبل، شنبه ۸ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۵۹ نوشته:

متن رباعی بدین وزن صحیح است
بر پشت من از زمانه نو می آید
بر من همه کار نا نکو می آید
جان عزم رحیل کرد گفتم که برو
گفتا چه کنم خانه فرو می آید

 

احمد نیکو در ‫۸ ماه قبل، جمعه ۱۲ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۵۰ نوشته:

هر لحظه ز من ناله نو می‌خیزد
پیری ز تنم خرابه‌ای انگیزد
پوسیده شدست خانه آب و گلم
هر جا که نهم دست فرو می‌ریزد
(رباعی شماره 63 از سلمان ساوجی)

 

Sd bvt در ‫۵ ماه قبل، یک شنبه ۲۲ فروردین ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۴۷ نوشته:

آقا رضا این معنی را نمی دهد چون اگر منظور روح بود خودش هم به همراه روحش باید می‌رفت ! و نیازی به مورد خطاب قرار دادن نبود . اینجا منظور همون چیزیه که در زبان عامیانه میگوییم جون ندارم

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.