گنجور

رباعی شمارهٔ ۱۳۳

 
خیام نیشابوری
خیام » رباعیات
 

هر یک چندی یکی برآید که منم

با نعمت و با سیم و زر آید که منم

چون کارک او نظام گیرد روزی

ناگه اجل از کمین برآید که منم

 

🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 حذف شماره‌ها | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

🎜 معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

تصاویر مرتبط در گنجینهٔ گنجور

نسخهٔ چاپی و مصور رباعیات خیام - تصحیح فروغی، تصاویر محمد تجویدی، خط جواد شریفی - امیرکبیر - ۱۳۵۴ » تصویر 65

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

امین کیخا در ‫۸ سال و ۲ ماه قبل، یک شنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۲، ساعت ۰۰:۵۸ نوشته:

از ناگه لغت زیبای ناگهایند را ساخته اند که معنی اورژانسی می دهد و فوری .

 

رضا بسطامی در ‫۳ سال و ۵ ماه قبل، دو شنبه ۶ فروردین ۱۳۹۷، ساعت ۱۳:۵۳ نوشته:

حکیم در این رباعی به تناسخ اشاره کرده است همان مرده و زنده شدن ما در زمان های مختلف است که خود بی خبریم

 

مارشال در ‫۳ سال قبل، سه شنبه ۲۷ شهریور ۱۳۹۷، ساعت ۲۳:۵۴ نوشته:

دوستان سلام ،معنی مصرع سوم برام سنگینه ،لطفا ،کارک ؟؟؟

 

مهرداد پارسا در ‫۲ سال و ۸ ماه قبل، دو شنبه ۱۹ آذر ۱۳۹۷، ساعت ۱۷:۰۷ نوشته:

جناب مارشال،
«کارک» ترکیبی از از واژه «کار» و شانه تصغیر و کوجکی »ک» در انتهای آن است. مثل واژه «پسرک» که برای پسربچه بکار می رود.
اینجا «کارک» بکار رفته تا نشان بدهد که تمام امور و احوالاتی که در دنیا بر آدمی می گذرد کوچک است. نوعی کنایه کوچک بودن کارها و گذارا بودن آنها.

 

وجود در ‫۲ سال و ۴ ماه قبل، دو شنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۱۸ نوشته:

به به چقدر زیبا انسان غافل و مغرور و مست زر و سیم و قدرت و هوشیار به کار دنیا رو به تصویر کشیده که ناگه اجل از کمین برآید که منم و آن من من کردنهای او را با خود به زیر خاک میبرد.درود بر خیام.

 

علی در ‫۲ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۱۷ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۱۰ نوشته:

درود به همه عزیزان
معنی که من برای این رباعی خیام یافتم اینه
هر از چند سالی یکی پیدا میشه که میگه منم و فلان و پیسار ..یعنی خیلی منم منم می‌کنه ..با نعمت خیلی زیادی که داره و با اون طلا و نقره ای که به دست آورده منم منم می‌کنه .. درست زمانیکه کارک او یعنی کار کوچیک اون نظم و نظامی میگیره یعنی به جورایی رو غلط میوفته و به کام دلش میرسه . یکهو اجل از کمینش درمیاد و میگه منم!

 

مهدیار در ‫۲ سال و ۲ ماه قبل، پنج شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۲۹ نوشته:

مصرع اول اینگونه صحیح است:
هر چند یکی ، بکی برآید که منم
و معنای آن این است:
هر چند سال یکبار یا هر چند ماه یکبار ، یک نفر با ادعای کسی بودن ظاهر میگردد

 

احمد نیکو در ‫۱ سال قبل، سه شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۴۶ نوشته:

هر یک چندی یکی درآید که منم
با نعمت و با سیم و زر آید که منم
چون کارک او نظام گیرد روزی
ناگه اجل از کمین برآید که منم

 

برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور ثبت نام کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.