|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
در آن مجلس که جام عشق نوشند
کجا پند خردمندان نیوشند
خداوندان دانش نیک دانند
که مدهوشان خداوندان هوشند
خوشا وقتی که مستان جام نوشین
بیاد چشمه ی نوش تو نوشند
مکن قصد من مسکین که خوبان
چنین در خون مسکینان نکوشند
برون از زلف و رخسارت ندیدم
که بر مه سنبل مه پوش پوشند
هنوزت جاودان در عین سحرند
هنوزت هندوان عنبر فروشند
مگو خواجو که مرغان ضمیرم
زمستی همچو بلبل در خروشند
نگر کازادگان گر ده زبانند
چو سوسن جمله گویای خموشند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر دربارهٔ عشق و مستانی است که در فضایی از سرخوشی و شور و شوق به سر می‌برند. شاعر به توصیف زیبایی‌های معشوق و دانش و خردی می‌پردازد که قادر به درک عشق خالص هستند. او می‌گوید که در این دنیا، انسان‌های فرهیخته به دلایل خاصی از حال و هوای مستان غافلند و اشاره می‌کند که زیبایی‌های معشوق به اندازه‌ای است که فراتر از درک بسیاری از انسان‌ها قرار دارد. همچنین، شاعر به وضعیت خود به عنوان مسکین و بی‌نوا اشاره می‌کند و حسرتی به دل می‌گذارد که در دنیای عشق، همواره افرادی وجود دارند که دلسوزی و توجهی به حال او ندارند. در نهایت، او به تداوم زیبایی‌های معشوق و نیز آواز بلبلان اشاره می‌کند که بر زانوان خاموش خود می‌گریند.
هوش مصنوعی: در آن جمعی که عشق را تعریف کردند، جا برای نصیحت‌های حکیمان وجود ندارد.
هوش مصنوعی: دانشمندان واقعی می‌دانند که افرادی که در حالت گیجی و حیرت هستند، در واقع درک عمیق‌تری از حقایق دارند.
هوش مصنوعی: چه خوب است وقتی که شادمانان با نوشیدنی دلپذیر، به چشمه‌ی شیرین تو بیایند و از آن بنوشند.
هوش مصنوعی: به دیگران نرنج، زیرا انسان‌های نیکو به کسانی که در تنگنا هستند، آزار نمی‌رسانند.
هوش مصنوعی: من هیچ چیز زیبایی که از زلف و چهره‌ات فراتر باشد ندیده‌ام، مانند اینکه بر روی ماه سنبل‌ها را بپوشانند.
هوش مصنوعی: تو هنوز هم در دل زیبایی و جاذبه‌های سحرآور هستی، و هنوز هم به عنوان یک موجود ارزشمند و خوشبو در نظر گرفته می‌شوی.
هوش مصنوعی: نگو خواجو که افکار من مانند پرندگان درونم، بهاری و شاداب هستند و همچون بلبلان در حال شعرخوانی و سر و صدا هستند.
هوش مصنوعی: به دقت به فرزندان نگاه کن، اگرچه در ظاهر بی‌صدا هستند، اما مانند گل‌های سوسن با زیبایی و ظرافت‌های خود، همگی داستان‌ها و احساسات درونی‌شان را بیان می‌کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تو مردم بین که چون بیرای و هوشند
که جانی را به نانی می‌فروشند
جهانی بهرت امشب در خروشند
همه کرّوبیان حلقه به گوشند
همه یا رنگ رز یا بو فروشند
که زیر سر و تنها باده نوشند
بر خوبان برعنایی نکوشند
که ایشان سال و مه عشوه فروشند
که چوپانان چو آنجا شیر دوشند
در اینجا خادمانم شیر نوشند
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.