|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کار گیتی را نوائی مانده نیست
روز راحت را بقایی مانده نیست
زان بهار عافیت که‌ایام داشت
یادگار اکنون گیایی مانده نیست
وحشتی دارم تمام از هرکه هست
روشنم شد کآشنایی مانده نیست
دل ازین و آن گریزان می‌شود
زانکه داند باوفایی مانده نیست
زنگ اندُه گوهر عمرم بخورد
چون کنم که‌اندُه زدایی مانده نیست
کوه آهن شد غمم وز بخت من
در جهان آهن ربایی مانده نیست
با عنا می‌ساز خاقانی از آنک
خوش دلی امروز جایی مانده نیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به تأمل دربارهٔ گذر زمان و بی‌توجهی به خوشی‌های زندگی می‌پردازد. او از فقدان آرامش و روزهای خوب صحبت می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که دیگر هیچ نشانی از عافیت و امید در زندگی باقی نمانده است. وحشت و ناامیدی‌اش از این است که هیچ دوستی و همراهی برای تقسیم درد و رنج وجود ندارد. او نگران این است که با ادامه این وضعیت، زندگی‌اش خالی از خوشی و آرامش شود و غم و اندوه بر او چیره گردد. در نهایت، خاقانی به این واقعیت تلخ می‌رسد که خوشی‌های واقعی در زندگی‌اش دیگر یافت نمی‌شود.
هوش مصنوعی: در جهان هیچ صدایی از کارهای دنیا باقی نمانده و دیگر از روزهای خوشی نیز اثری نیست.
هوش مصنوعی: از آن بهار خوشبختی که روزهایش یادگاری بر جا گذاشته بود، اکنون هیچ گیاهی (نشانه‌ای) باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: از آشنایی و روابطی که در گذشته وجود داشت و موجب روشنی و آرامش خاطر می‌شد، اکنون احساس وحشت می‌کنم، زیرا می‌دانم که این آشنایی دیگر وجود ندارد و قطع شده است.
هوش مصنوعی: دل از هر چیزی دور می‌شود، زیرا می‌داند که وفای واقعی دیگر وجود ندارد.
هوش مصنوعی: زنگ اندوه به معنای آثار و نشانه‌های غم و ناراحتی است که بر زندگی‌ام نشسته است. چگونه می‌توانم از این اندوه رهایی پیدا کنم، درحالی‌که دیگر راهی برای زدودن آن وجود ندارد؟
هوش مصنوعی: غم من به اندازه‌ای بزرگ و سنگین است که مثل کوهی از آهن شده است و دیگر چیزی از بخت من در این دنیا برای به دست آوردن و جلب کردن باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: خاقانی بر این باور است که امروز به خاطر خوش‌دلی و حال خوب، جایی برای برقراری ارتباط و دوستی باقی نمانده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.