|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نام تو چون بر زبان می‌آیدم
آب حیوان در دهان می‌آیدم
تا لب من خاک‌بوس کوی توست
هر دم از لب بوی جان می‌آیدم
گر قدم بر آسمانم پیش تو
فرق سر بر آستان می‌آیدم
تا همایم خوانده‌ای در کام دل
هر نواله استخوان می‌آیدم
وارهان زین دام‌گاه غم مرا
کآرزوی آشیان می‌آیدم
مایه عشق توست چون او حاصل است
شاید ار عمری زیان می‌آیدم
در صف عشاق خاقانی منم
که‌اسب معنی زیر ران می‌آیدم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و دلدادگی خود به محبوب سخن می‌گوید و تأثیر نام او بر روح و جان خود را بیان می‌کند. هر بار که نام محبوب را بر زبان می‌آورد، حیات و طراوت به او باز می‌گردد و اشتیاقش برای ملاقات او شدت می‌گیرد. او بیان می‌کند که حتی اگر به آسمان نیز برود، در برابر محبوب سر تعظیم فرود می‌آورد و این عشق چنان عمیق است که با وجود مشکلات زندگی، آرزوی نزدیکی به او را در دل دارد. شاعر خود را در جمع عاشقان معرفی می‌کند و بیان می‌کند که زندگی‌اش به عشق محبوب وابسته است.
هوش مصنوعی: هرگاه نام تو را بر زبان می‌آورم، چنان‌که آب حیات در دهان می‌آید، حس تازگی و شادابی به من دست می‌دهد.
هوش مصنوعی: چون لب من خاکی است و به کوی تو قربانی می‌شود، هر لحظه بوی حیات از لب من به مشام می‌رسد.
هوش مصنوعی: هرچند که ممکن است به آسمان برسم و مقام بلندی پیدا کنم، اما باز هم برای تو و به خاطر تو، سرم را به نشانهٔ ادب و تسلیم بر درگاهت می‌گذارم.
هوش مصنوعی: اگر تو مرا همای (پرنده‌ای خوش‌سرشت) بخوانی، برای خوشحالی و لذت تو حتی در هر لقمه‌ای، هم به اندازهٔ استخوان (خستگی و درد) می‌آیدم.
هوش مصنوعی: به خاطر آرزوی داشتن مکان و آرامش، از این دام و درد و غم رهایی می‌خواهم.
هوش مصنوعی: عشق تو دلیل زندگی و خوشبختی‌ام است، شاید اگر سال‌ها هم به زیان می‌گذراندم، ارزشش را داشت.
هوش مصنوعی: خاقانی در جمع عاشقان قرار دارد و به این نکته اشاره می‌کند که او در این عشق، معانی عمیق را به زیبایی ارائه می‌دهد و بر ساحت عشق سوار است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.